طرفداری- ینس لمن توپ نایکی لیگ قهرمانان را مقصر شکست آرسنال مقابل چلسی در فصل شکست ناپذیری توپچیها در لیگ برتر میشناسد.
به گزارش میرر، تیم آرسن ونگر به معنای واقعی در فصل 4-2003 حکمران لیگ برتر بود و با اختلافی 11 امتیازی و بدون حتی یک شکست، قهرمان شد. اما منچستریونایتد در جام حذفی و چلسی در لیگ قهرمانان، به امیدهای توپچیها برای کسب جامهای بیشتر در آن فصل پایان دادند. مورد دوم تلخی بیشتری داشت؛ دیدار رفت در استمفوردبریج با تساوی 1-1 به پایان رسید. آرسنال پس از گل خوزه آنتونیو ریس در بازی برگشت در وضعیت خوبی قرار داشت اما به محض شروع مجدد بازی، لمن روی شوت کلود ماکلله اشتباه بزرگی مرتکب شد تا فرانک لمپارد در برگشت حساب کار را برابر کند. گل دیر هنگام وین بریج در آن بازی، مجوز راهیابی چلسی به مرحله نیمه نهایی و تقابل این تیم با موناکو را امضا کرد.
لمن تصمیم یوفا برای عوض کردن توپ مرحله گروهی لیگ قهرمانان (Merlin Vapour) با توپ Nike Total 90 Aerow در مراحل حذفی را عامل آن رویداد میداند.
برایم قابل درک نبود و هنوز هم این وضعیت برای برخی تیمها ایجاد میشود. برنامه ریزی لیگ برتر طوری است که باید در انتهای فصل بهترین عملکرد را داشته باشید. ما آن موقع باید طی 10 روز با تیمهای واقعا سطح بالایی بازی میکردیم. هر تیمی هر چقدر هم خوب باشد، نمیتواند هر دو-سه روز در آن سطح بالا کار کند. این یکی از عواملی بود که مقابل چلسی به ضرر ما تمام شد. یادم میآید به خاطر استفاده از توپ جدید نایکی، اشتباهی مقابل چلسی داشتم؛ توپ آنقدر پیچ و تاپ میخورد که نمیتوانستم آن را متوقف کنم؛ نتوانستم به آن برسم. تا آن لحظه بازی برابر بود که لمپارد گل زد و سپس در هشت دقیقه پایانی به دلیل خستگی زیاد، نتوانستیم خوب دفاع کنیم و گل دیگری دریافت کردیم.
دروازهبان پیشین تیم ملی آلمان همچنین خاطرهای از درگیری آرسن ونگر و سر الکس فرگوسن پس از مسابقه معروف به «نبرد اولدترافورد» بیان کرد. در هفته ششم فصل 4-2003 آرسنال به تساوی ارزشمندی در خانه مدافع عنوان قهرمانی لیگ برتر کسب کرد که در نهایت به قهرمانی بدون باخت آنها منجر شد. خراب شدن پنالتی لحظه آخری رود فن نیستلروی در رقم خوردن این نتیجه بی تاثیر نبود. پس از به صدا درآمدن سوت پایان بازی، هر 22 بازیکن با هم درگیر شدند و سپس این دیگری به تونل ورزشگاه هم کشیده شد که یاد آور پرتاب قطعهای پیتزا از سوی سسک فابرگاس به سمت سر الکس فرگوسن است. این تمام ماجرا نبود و لمن میگوید ونگر و فرگوسن هم تقریبا با هم درگیر شدند.
یادم میآید پس از آن بازی به چشم هم تیمیهایم نگاه نمیکردم، بلکه نگاهم به چشمان آرسن بود. او در فاصلهای کوتاه با الکس فرگوسن این طور بود (دستش را به نشانه آمادگی برای درگیری مشت میکند). جلوی او را گرفت و با توجه این که هر دو نفر خیلی از دست هم عصبانی بودند، تقریبا وارد یک درگیری شدند. ربطی به من یا سایر بازیکنان نداشت و صرفا دعوایی بین مربیان بود. من دیر از راه رسیدم و دیدم دو گروه از افراد با هم درگیر شدهاند؛ به طور ناخواسته مقداری از آب بطریای که در دستم بود را روی آنها پاشیدم. صحنه جالبی بود و من نقشی در آن نداشتم. شاید انتظار داشتید من هم درگیر شده باشم ولی در این مورد دخالت نکردم. روز بعد در زمین تمرین صحبت میکردیم و منتظر از راه رسیدن جرایم طبیعتا برای یونایتد بودیم.