طرفداری- آرسن ونگر در مصاحبه جدیدش گفته است هایبری را آنقدر دوست داشت که بعضا برای دیدن این «ورزشگاه خاص» در مسیر بازگشت به خانه راهش را کج میکرد.
به گزارش Talk Sport، اما در سال 2006 به اصرار خود ونگر آرسنال از آن ورزشگاه رخت بر بست. در چهاردهمین سالگرد انجام آخرین بازی آرسنال در هایبری، این مربی فرانسوی در مورد ورزشگاهی که قبلا گفته بود آرسنال روحش را در آن جا گذاشته است، گفت:
نمیتوانم باور کنم این همه زمان (از آخرین بازی ما در آنجا) گذشته است ولی باید با واقعیت رو به رو شوم! یک روح و حس خاصی در آنجا وجود داشت که به محض حرکت در جاده منتهی به ورزشگاه و رسیدن به هایبری متوجه آن میشدید. هایبری را خیلی دوست داشتم. گاهی وقتی آن نزدیکیها بودم و میخواستم به خانه بروم، سری هم به آنجا میزدم چون خیلی حس و حال خاصی داشت. فکر میکنم هر کسی که داخل آن ورزشگاه شده باشد با من هم عقیده است. حتی میتوانستیم پنجرههای رختکن را باز کنیم! یادم میآید ایان رایت پنجرهها را باز میکرد و چیزی به هواداران میگفت. امروزه در هیچ رختکنی پنجرهای وجود ندارد. در آن اتمسفر ویژه، ارتباط بین بازیکنان و هواداران بر قرار بود. زمانی که بازیکنان از اتوبوس پیاده میشدند، هواداران آنجا بودند. حالا اما پس از ورود به ورزشگاهها راهی زیر زمین میشوید و تنها هستید.
با همه این اوصاف ونگر میدانست که باشگاه برای برداشتن قدم بعدی باید در ورزشگاه مدرنتری بازی کند.
من در جریان (تغییر ورزشگاه) کاملا دخیل بودم و در کل فرایند فنی کار با معمارهای آن صحبت کردم. در آن زمان باشگاه را برای انجام این کار تحت فشار گذاشتم چون ظرفیت هایبری 38 هزار نفر بود و ما میتوانستیم در ورزشگاه جدید پذیرای 60 هزار نفر باشیم. اما نمیدانستیم آیا ورزشگاه جدید پر خواهد شد یا نه، بنابراین از نظر اقتصادی پروژه واقعا دشواری بود. اگر دوباره به آن دوران بروم، آن را شروع نمیکنم! قلب من هنوز همراه باشگاه است و من خیلی به آنها و دورانی که با هم داشتیم فکر میکنم. 22 سال در شغل من یک چیز غیر عادی است. افتخار میکنم. در نهایت وقتی به گذشته نگاه میکنم، چندان توجهی به برد و باختها ندارم بلکه خوشحالم این نگرش را داشتم که تا زمانی که آنجا بودم به باشگاه خدمت کنم. الان رضایت بیشتری هم دارم چون میبینم ما امارات را بدون حتی قرض گرفتن یک پنی از کسی ساختیم و امروز باشگاه میتواند فراتر برود و موفقتر باشد.