ایستگاه اندیشه: عشق چیست

بهتره عشق رو با یک مثال توضیح بدم: وقتی کسی یک گل داره که تموم لحظاتش و احوالاتش حول محور اون گل میگرده، وقتی با نبودش از دلتنگی زجر میکشه و وقتی کنارشه هم از نگرانی زجر میکشه، وقتی به عنوان آرزو چیزی جز خوشبختی اون گل نمیخواد و... یعنی عاشق اون گل شده! توی یه فیلمی یه شخصیتی یه چیزی رو به عاشقی مثال زد. گفت که "وقتی عاشقی نمیتونی به کسی بفهمونی که عاشقی. غیر قابل اثبات و منحصر به خودته. از سر تا پا حسش میکنی اما کسی رو نمیتونی متوجه حست کنی." شدیدا این حس عجیبیه! بنظر من کسایی که تا آخر عمرشون عاشق نمیشن یه عده احمق محسوب میشن که هدفشون رو رها کردن. رسیدن به خدا هدف زندگی ماست، اما مهم ترین راهش عاشق شدنه. هیچ آدمی بدون اینکه عاشق بشه نمیتونه خدا رو با وجودش لمس کنه. بالا و پایین های عشق های واقعی سراسر خداست. هیچ عاشقی که واقعی باشه نمیتونه به خدا اعتقاد نداشته باشه. حتی اون کسی که میگه شانس آوردم هم داره از خدا حرف میزنه! البته تجربه عشق هرکسی با دیگری فرق داره. اینا فقط یک سری کلیات بود... صد حیف که بعضی انسان ها اسم عشق رو به چیز های زشتی پیوند زدن. عشق حرمت داره. عشق یک مخلوق زیباست. عشق یک موهبت الهی خدا به تمام موجودات، مخصوصا انسان هاست. و دو نکته مهم:  1. یک بچه ی عاشق خیلی بهتر از یک آدم بالغ ولی غیر عاشق هست. حتی یک دیوانه ی عاشق هم بهتر از یک عاقل غیر عاشقه! 2. عشق اگه به تعادل ماهیتی برسه، خود به خود دو طرفه میشه. حتی اگه به یک گل باشه! و سخن آخرم اینه که: عشق آرامش نیست عشق آشوب نیست عشق عقل نیست عشق دیوانگی نیست عشق "عشق" است! . . پی نوشت: بنده تعریف عشق رو پس از افراط و تفریط ها، بالا و پایین ها، دوری و نزدیکی ها، مهربانی و خشم ها و... تونستم درک کنم. شاید درک بنده اشتباه باشه. لطفا اگر شما تعاریف و نظراتی دارید به اشتراک بذارید. . . نویسنده: سید مهدی موسوی طلب  (Dr. Smith) https://www.tarafdari.com/user/669701