طرفداری – تراکتور تبریز و نساجی قائمشهر را باید از خیلی جهات شبیه به هم دانست. دو تیم سرخپوش شمال و شمال غربی آرامآرام پیش آمدند تا شدند آرزوی کلی جوان و پیر عشق فوتبال. دو تیمی که پس از سقوط از سطح اول فوتبال ایران سالها طول کشید تا یک بار دیگر بتوانند به ویترین فوتبال برسند و پس از حضور دوباره در سطح اول فوتبال ایران، اولین چیزی که در چنته داشتند سرمایههای روی سکو بود و این خیلی زود خودش را نشان داد. از هواداران تیم شهر خسته به سرگروهی هوادار نابینایی که سالهاست برای دلخوش شدن به ورزشگاه میآید تا پرشورهای دوستداشتنی که گویا تا جام قهرمانی را در دست کاپیتان تیمشان نبینند عطششان نخواهد خوابید.

با این حساب باید گفت یکی از جذابترین بازیهای هفته هر نیمفصل تقابل این دو تیم است و قطعاً مهمترین نکته آنهم در رویارویی هواداران دو تیم روی دو طرف سکوهای ورزشگاه خواهد بود. اتفاقی که در بازی رفت دو تیم در ورزشگاه مملو از تماشاگر وطنی قائمشهر افتاد و هرچند به سود تراکتوریها پایان پذیرفت اما دو تیم با ارائه یک بازی هجومی برای لحظهای هواداران را به حال خود نگذاشتند و متاسفانه حالا باید بازی برگشت را سوای هرگونه تدابیر تاکتیکی و نتیجه، بدون هوادار ببینیم.

افسوس بزرگ در برگزاری رقابتهایی همچون بازیهای لیگ برتر ایران را باید در همین دید که نمیتوان دیدار دو تیم ریشهدار و پرهوادار را با سکوهای لبریز از تماشاگر دانست. تصور کنید ورزشگاه یادگار امام با انبوهی از ستارههایی که داخل میدان در انتظار تشویقهای بیامان هستند، بدون حضور هوادار میزبان دیداری هستند که میتوانست جذابترین بازی هفته باشد و دقیقاً همینجاست که باید لعنت فرستاد بهاتفاقی غریب و البته خطرناک به نام بیماری کرونا، دردی که این روزها کل دنیا را فراگرفته است و نه فقط دیدار تراکتور و نساجی، که بزرگترین بازیهای باشگاهی دنیا را بینمکِ بینمک کرده است.
هر آنچه که هست فعلاً باید منتظر ماند و تا حد امکان پروتکلهای بهداشتی را رعایت کرد تا ببینیم در آینده نزدیک چه اتفاقی خواهد افتاد و میتوان حداقل هفتههای پایانی لیگ برتر را به همراه هواداران حاضر در ورزشگاهها دید یا خیر و طبیعی است که تا آن زمان باید بازیهای دیدنی و حساس لیگ را هم بدون تماشاگر تحمل کرد حتی اگر قرار باشد آن بازی، دیداری باشد مانند رویارویی دو تیم خصوصی و البته دوستداشتنی تاریخ فوتبال ایران که همیشه هوادارانی تأثیرگذار روی سکوها داشتهاند.



