محسن بیاتی نیا: از این که به پرسپولیس دنیزلی گل زدم ناراحت شدم اما گلم ناجوانمردانه نبود

بازی با پرسپولیس دنیزلی بود که از لحاظ فنی بهترین فوتبال آن سال را ارائه می کرد. پرسپولیس با دنیزلی یکی از بهترین مدعیان فصل بود و ما هم پیکانی بودیم که تازه از لیگ آزادگان به لیگ برتر آمده بود. البته من آن سال از پاس به پیکان ملحق شدم. ما آن فصل خیلی هجومی بودیم و با مربیگری ساموئل دارابینیان هفتم شدیم، آن گل هم داستان جالبی داشت. من مصطفی دنیزلی را خیلی دوست داشتم و از آن گلی که به پرسپولیس زدم خیلی ناراحت شدم ولی گلم ناجوانمردانه نبود. مصطفی دنیزلی خیلی چیزها به من یاد داد و وقتی به تیم او گل زدم، خوشحالی نکردم ولی قرار نبود روی یک توپ دو بار بازی جوانمردانه را رعایت کنیم. پرسپولیسی ها توپ را به اوت زدند، بازیکن ما هم توپ را به ابوالفضل حاجی زاده داد و بازی جوانمردانه را رعایت کرد و همین که توپ از پای حاجی زاده جدا شد، من دیدم دروازه بان پرسپولیس بیرون آمده و گل زدم. همیشه در تمرین از این گل ها می زدم و در جریان بازی ها منتظر بودم اگر یک دروازه بان بیرون آمده بود توپ را از بالای سرش رد کنم. این گلم را به همین دلیل خیلی دوست دارم. سال بعد هم علی کریمی یکی از همین گل ها به بهزاد غلامپور زد. سیزده چهارده سال از این بازی می گذرد اما هنوز داستان این گل برایم جذاب است.