زمان خیلی سریع می گذرد. ده سال پیش در چنین روزی (11 جولای 2010)، اسپانیا با پیروزی 1-0 مقابل هلند توانست جام جهانی 2010 را فتح کند و برای نخستین بار، قهرمان جام جهانی فوتبال شود. آندرس اینیستا، زننده گل برتری اسپانیا در فینال جام جهانی 2010 پس از گذشت ده سال از آن روز، در مورد خاطراتش صحبت می کند.
به گزارش طرفداری، آندرس اینیستا در مصاحبه با وب سایت مارکا در خصوص خاطراتش از جام جهانی 2010 صحبت کرد.
اینیستا: با گلم به هلند، محبوب مردم اسپانیا شدم
هنوز هم احساس شادی آن گلی که در فینال جام جهانی 2010 زدم، همراهم است. از آن تاریخ، روز 11 جولای مثل روز تولدم است زیرا پیام های تبریک زیادی دریافت می کنم. ده سال از قهرمانی اسپانیا در جام جهانی گذشته و حالا به نظرم این سالروز، نسبت به سال های گذشته خاص تر است. لحظه ای که فابرگاس به من پاس داد و دروازه هلند را باز کردم، فوق العاده بود، انگار که زمان از حرکت ایستاده بود. می دانستم که در آن لحظه باید گلزنی کنم. چرا؟ نمی دانم، نمی توانم توضیح دهم، فقط در آن لحظه این احساس به سراغم آمد. آن لحظه متعلق به کل اسپانیا بود. فکر نمی کنم این که بگویم محبوب مردم اسپانیا هستم، مبالغه باشد. فوتبال یک ویژگی است که می تواند مرزبندی ها را از بین ببرد. از این که ملت اسپانیا خوشحال کردم، احساس می کنم برگزیده هستم و این بهترین پاداشی است که می توانید بگیرید.
اینیستا: پس از سوت پایان فینال جام جهانی 2010 فقط گریه کردم
روز فینال جام جهانی، یک روز کاملا عادی بود، انگار که یک مسابقه عادی پیش رو داریم. کل تیم آرامش داشت و اگر از من می خواستید این آرامش را توصیف کنم، نمی توانستم. با وجود این که اسپانیا اولین فینال جام جهانی خود را تجربه می کرد، همه آرام بودیم. به یاد ندارم کسی در آن موقع عصبی و مضطرب بوده باشد. گلم به هلند را بارها دیده ام، به قدری که نمی توانم بگویم تعدادش چند بار بوده است. بازی را هم بارها دیده ام زیرا تلویزیون بارها این مسابقه را پخش کرده است. البته من هم برای این بازی ها را تماشا کردم تا بتوانم با با دیدن حرکاتم در زمین، عملکرد خودم را ارتقا دهم. بعد از شنیدن سوت پایان فینال جام جهانی، روی زمین ولو شدم. اولین کسی که به سمتم آمد، ویکتور والدز بود، در آن لحظه نمی توانستم حرف بزنم. فقط گریه کردم و گریه کردم. به غیر از خاطرات فینال جام جهانی 2010 و مدال قهرمانی، کفش ها، قلم بند ها و تکه ای از چمن ساکر سیتی را از آن مسابقه دارم.
در همین راستا بخوانید: