محصول مشترک حزب دکتریون و استادان
سلام، خوش اومدید به برنامه
خودتونو معرفی کنید
اول از همه سلام عرض میکنم خدمت همه دوستان و عزیزانی که این متن رو مطالعه میکنند. اباذر هستم. سی ساله، ساکن یکی از استانهای شمالی کشور و اصالتا ترک زبان. یه هوادار فوتبال و البته شیفته بارسلونا، استقلال و تیم ملی آرژانتین.
چجوری با طرفداری اشنا شدید؟
راستش جزئیاتش دقیق یادم نیست. دوران دانشجویی بشدت پیگیرِ گل فارسی بودم و از مقالات تحلیلیش لذت میبردم. بعد که بخش فارسی گل کلا منحل شد، خلا یه سایت خبری_تحلیلی مختص فوتبال خارجی رو حس میکردم و هر از چندگاهی به چندتا سایت فارسی سر میزدم که اونا هم البته چندان چنگی به دل نمیزدن. نمیدونم چطور و چه زمانی طرفداری رو پیدا کردم اما در نهایت گشت و گذارهای اینترنتی بالاخره به طرفداری رسیدم و شدم پای ثابت اینجا. چند سالی رو فقط بصورت یه مخاطب بیرونی اخبار رو دنبال میکردم و نظرات کاربران رو میخوندم و بخش کاربرا هم جذابیت خاصی برام داشت تا اینکه بالاخره وسوسه شدم و اکانت ساختم و شدم عضوی از مجموعه طرفداری.
چه اتفاقی افتاد که فوتبالی شدید؟
اینم از اون مواردیه که تاریخی برای شروع و آغازش در خاطرم نیست. از همون بچگی فوتبال و بازی با توپ برام جذابیت داشت و بهترین تفریحی که داشتم فوتبال بود. هوادار فوتبال حرفهای شدنم هم برمیگرده به همون اوایل کودکیم و فوتبالهایی که بازی میکردیم و اولین اسامی فوتبالی که یادمه زیاد میشنیدم علی دایی و رونالدو بود و البته میشنیدم که یه فوتبالیست نابغهای هم چندین سال قبل در اوج بوده و کولاک میکرده و دیگه به پایان راهش رسیده بود؛ دیگو مارادونا. من البته دوست داشتم متفاوت باشم و وقتی در کنار اسم رونالدو، ریوالدو رو دیدم ناخوادآگاه طرفدارش شدم :) طرفداریم از سه تیم مورد علاقهم هم هر کدوم داستان متفاوتی داشت که مایل باشی اونم تعریف کنم؟
اره اگه ممکنه بگید باید جالب باشه
دقیقا سه سناریوی متفاوت باعث علاقمندی من به این سه تا تیم شد. این رو از من نشنیده بگیرید ? ولی اون اوایل من پرسپولیسی بودم که البته اون موقع این نام زیاد بین ماها مرسوم نبود و همه بهش «پیروزی» میگفتیم. بین فامیلها (دایی ها، پسرخالهها و پسرعمهها) تنها کسی که استقلالی نبود، من بودم یه مدت که گذشت منم وانمود کردم که استقلالیم (ولی بازم قلبا پیروزی فن بودم?) و بعدها اونقدر در نقشم فرو رفتم که دیگه به راه راست هدایت شدم و در ظاهر و باطن شدم یه استقلالی دو آتیشه ? و تا الان هم با افتخار آبیم :) بارسلونا رو اما فکر کنم اویل دبستان بود که روی نیمکت سیمانی یه پارک نزدیک مدرسه دیدم که نوشته بود بارسلونا قهرمان ... یا بارسلونا محبوب دلها یا یه همچین چیزی. نمیدونم چرا ولی این اسم خیلی به دلم نشست و جرقه هواداری بارسا از همونجا زده شد. آرژانتین هم لباسش برام خیلی جذاب بود و اسمش هم آهنگ جالبی برام داشت و تلفیق این دو تا باعث شد خودم رو یه آلبی سلسته فن بدونم. البته که آیمار رو نمیتونم فراموش کنم و همچنین کلودیو لوپز رو عجیب دوستشون داشتم و باعث میشدن علاقهم به آرژانتین بیشتر و بیشتر بشه.
:)))))
بهترین بازیکن تاریخ از نظر شما؟
سوال سخت و مشکلیه و پاسخ دادن بهش راحت نیست. اصولا مقایسه بازیکنان یک دوره هم کار سختیه چه برسه به مقایسه بازیکنانی از دورههای مختلف به گستره تاریخ فوتبال. در کل با در نظر گرفتن فاکتورهای مختلفی نظیر کیفیت فردی، افتخارات تیمی، تاثیرگذاری در کسب افتخارات تیمی، درخشش در برهههای حساس، قدرت رهبری، تاکتیک پذیری، الهام بخشی، آمار و ارقام بر جای مانده، تکامل مهارتهای فوتبالی، کاریزما، بهبود عملکرد هم تیمیها، میزان هراسناکی در نظر رقبا و .... میشه به سه نام بزرگ رسید که معمولا هم از دید کارشناسان و منابع مختلف بعنوان سه فوتبالیست برتر تاریخ نام برده میشن؛ پله، مارادونا و مسی. مشترکا این سه نفر رو بهترینهای تاریخ فوتبال میدونم و معتقدم اختلاف چندانی بینشون نیست. کریستیانو رونالدو، یوهان کرایف و آلفردو دیاستفانو سطح بعدی رو تشکیل میدن و بزرگانی چون زیدان، بکنباوئر، گارینشا، رونالدو نازاریو، میشل پلاتینی، فرانس پوشکاش، جوزپه مهآتزا، گرد مولر، زیکو، مارکو فانباستن و ... هم در فاصله کمی پشت سر نفرات بالا قرار میگیرن.
به نظر شما از نسل فعلی کدوم بازیکنا پتانسیل بردن توپ طا دارن یا به عبارتی دیگه بهترین بشن؟
یه زمانی وقتی هنوز مسی و رونالدو در اوج بودن، رئال بیل رو گرفت و بارسا نیمار رو و همه از این دو خرید به عنوان جانشینهای دو ابرستاره پرتغالی و آرژانتینی نام میبردن ولی گذر زمان نشون داد که این دو نفر زودتر از خود مسی و رونالدو از کورس توپ طلا و لقب بهترین بازیکن جهان فاصله گرفتن (نمیدونم، شاید نیمار دوباره برگرده به فرمی که ازش انتظار میرفت ولی متاسفانه بازیکن حرفهای و مسئولیت پذیری نشون نداده). چند سال پیش فکر میکردم اواخر دهه 2010 و اوایل دهه 2020 دوره درخشش پنج فوتبالیست خوش فکر و (اون موقع) آینده داره؛ مارکو رویس، خامس رودریگز، ایسکو، پل پوگبا و پائولو دیبالا. که خب این نفرات هم هر کدوم بنا به دلایلی نتونستن فعلا به اون سطح برسن، البته پوگبا و دیبالا هنوز هم فرصتش رو دارند. در بازه کوتاه یکی دو سال آینده بنظرم دیبروین اگه با سیتی در چمپیونزلیگ بدرخشه میتونه یه گزینه جدی برای توپ طلا باشه و البته که امسال شاید هیچ بازیکنی به اندازه لواندوفسکی به توپ طلا نزدیک نباشه. در بلند مدت هم بین ستارههای کم سن و سالتر بنظرم میشه روی امباپه حساب باز کرد که تا حالا فراز و نشیب زیادی نداشته و تعادل نسبی خوبی از خودش نشون داده. سانچو، هالند، فاتی، آرنولد و ... هم ممکنه روزی مدعی توپ طلا بشن اما احتمالا هنوز زوده که بشه بعنوان یک گزینه جدی در نظر گرفت. فوتبال بلحاظ تعدد ستارهها در دوره فعلی نسبت به دهههای گذشته با فقر عجیبی مواجهه اما احتمالا این یک افت مقطعی باشه و در سالهای آینده و در دوره پسا مسی_رونالدو دوباره ستارههای متعددی رو با سبکهای مختلف ببینیم. گرچه هنوز هم معتقدم فوتبال داره به سمت شطرنج شدن پیش میره و ستارههای اصلی، مربیها خواهند بود، کما اینکه پپ و کلوپ دارن این رو بهمون نشون میدن.
ترکیب منتخب بهترین های تازیخ فوتبال؟
تا حد زیادی بستگی داره به اینکه از چه سیستمی استفاده کنیم و بر حسب سیستمهای مختلف میشه از بازیکنان متفاوتی استفاده کرد. با این پیش فرض که تیم منتخب، دربردارنده ستارهها و فوق ستارههای بزرگتری باشه، میشه از سه نوع چینش مختلف استفاده کرد. 4-3-3؛ با حضور یک هافبک دفاعی تخصصی (این ترکیب رو بشه شاید متعادلترین ترکیب تیم منتخب تاریخ فوتبال دونست)
4-3-3؛ بدون حضور هافبک دفاعی تخصصی (وزن تیم بالاتر میره و پرستاره تر میشه اما تعادل تیم مقداری پایین میاد)
3-4-3؛(پرستارهترین حالت ممکن)
{برای بالا بردن تعادل و بالانس تیم میشه یه هافبک دفاعی تخصصی رو وارد کرد و برای این منظور میشه ماتئوس رو بجای دیاستفانو آورد. حتی در خط دفاعی هم میشه در دو سمت بکن باوئر از مدافعینی استفاده کرد که هم قابلیت حضور در قلب خط دفاع و هم کنارهها دارن که خب مالدینی ثابت میمونه و به جای بارزی میشه از خوزه ناساتزی یا جوزپه برگومی استفاده کرد.} البته همونطور که گفتم با انتخاب سیستمهای مختلف میشه از بازیکنان متفاوتی استفاده کرد و اگه مثلا از 2-5-3 یا 2-4-4 استفاده کنیم ممکنه تغییراتی در بازیکنان انتخابی، صورت بگیره.
ترکیب منتخب بهترین بازیکن های بارسا؟
به نظرتون بارسا میتونه به شرایط قبلش برگرده؟ به اون زمان هایی که وقتی اسم بارسا میومد ترس همه رو بر میداشت.
در کوتاه مدت و با مدیریت فعلی که شبیه یه رویای دست نیافتنیه اما در بلند مدت و با روی کار اومدن یک مدیریت فوتبال فهم و انتخاب یک مربی مناسب میشه امیدوار بود. متاسفانه وضعیت فعلی تیم هیچ شباهتی به اون دوران نداره و بارسای فعلی یه تیم بشدت نا متعادل و غیر بالانسه که به یه خونه تکونی اساسی نیازمنده. خریدها در فصلهای اخیر افتضاح بوده و سیاست روشنی در پسِ اونها دیده نمیشه و با این وضعیت آینده روشنی روبرومون نیست. فقط امیدوارم فصل بعد هم بگذره و زودتر انتخابات برگزار بشه
مشکل فعلی بارسا چیه؟
نمیشه صرفا از یه پارامتر نام برد. مدیریت، باشگاه رو به شکل یه بنگاه اقتصادی میبینه و گویا کوچکترین درک فوتبالی نداره. مربیانی که برای بارسا انتخاب میشن اصولا توانایی هدایت یک تیم بزرگ رو ندارن، خریدها یا غیر ضروری و با قیمت هنگفت بودن و یا قدرت انطباقشون با سبک بازی تیم پایین بوده، اسکلت اصلی تیم از مرز 30 عبور کردن و ترکیب بشدت پیر و فرسودهس و البته تاکتیکی جز «توپ رو بده به مسی، بالاخره یه کاری میکنه» در بازیِ تیم دیده نمیشه و همینه که اگه مسی در افت باشه یا تیم حریف از بازی خارجش کنه، بارسا بشدت سردرگم و فلج میشه و همه ضعفهای تیم (که تا حالا درخشش مسی، سرپوشی روی همه اونها بوده) به یکباره عیان میشه.
اینده کیکه ستین رو چجوری می بینید؟
ستین گزینه درازمدتی نبوده و نیست. حتی مدیریت فعلی هم حسابی زیادی روش باز نکرده و این رو از بندهای قراردادش هم میشه فهمید و اقبال چندانی هم بین بازیکنان نداره و نهایتا تا پایان فصل بعدی روی نیمکت بارسا حضور داشته باشه و احتمال اینکه برای فروکش کردن اعتراضات و بستن دهان منتقدین سبک بازی و نتایج این فصل بارسا همین تابستان اخراج بشه هم هست.
کدوم مربی احتمالا جانشینش میشه؟
اگه این تابستان ستین از تیم کنار گذاشته بشه که احتمالا دوباره میرن سراغ یه مربی کم نام و نشانتر دیگه نظیر والورده و خود ستین. اما اگه همه چیز به سال 2021 و مدیریت بعدی موکول بشه احتمال حضور کومان و ژاوی روی نیمکت بارسا بنظر بیشتر از بقیهس.
شانس بارسا برای قهرمانی سی ال طی سال های آتی زو چطور پیش بینی می کنید؟ امسال تیم کیکه ستین چقدر شانس داره تا قهرمان سی ال بشه؟
امسال گرچه شرایط متفاوت از سالهای گذشتهس و در بازیهای تک حذفی امکان رخ دادن اتفاقات نا محتملتر هم وجود داره ولی فقط با معجزه میشه تیم فعلی ستین رو مدعی قهرمانی دونست. سالهای بعد اما شانس بارسا رابطه مستقیمی با عملکردش در فصل نقل و انتقالات داره و مهمتر از اون نتایج انتخابات آتیِ ریاست باشگاه و تفکراتی که مدیریت جدید خواهد داشت. علی القاعده این بارسا برای تبدیل شدن به یک مدعی درجه یک در سطح قاره نیاز به زمان زیادی داره.
نظرتون راجب بازی چلسی بارسا ۲۰۰۹ چیه؟ بارسا پی اس جی ۲۰۱۶ چطوری؟
و بازی جذاب و مهیج با پایانی شیرین و بیاد ماندنی که البته حواشی پیرامون داوریش هم بعضا پررنگتر از خود متنِ اصلی ماجرا شده. جنجال داوری بازی با چلسی البته خیلی بیشتر بود اما خب بنظرم بحث کردن پیرامون اشتباهات داوری کاملا بی فایدهس. همه تیمها در مقاطعی از اشتباهات داوری سود بردن و یا ضرر دیدن و چیزی هم که اتفاق افتاده رو نمیشه تغییر داد. دامن زدن به این مباحث صرفا فقط باعث ایجاد یه سلسله بحث بی پایان و بدون نتیجه میشه.
خب بریم خارج از اسپانیا؛ اخیرا CAS محرومیت ۲ ساله سیتی رو برداشته و جاش ۱۰ میلیون جریمه گذاشته! ایا عجیب نیست؟ حق من سیتی محرومیت بوده؟
اطلاعی از جزئیات پرونده سیتی ندارم و طبیعتا صلاحیت اظهار نظر در این زمینه رو هم ندارم :) بلحاظ فنی اما حضور سیتی در فصل بعد لیگ قهرمانان میتونه باعث بالا رفتن کیفیت این رقابتها بشه.
نظرتون راجب کلمه “بی اصالت” در فوتبال چیه
واژه درستی نیست و معمولا هم به درستی استفاده نمیشه. اصالت تعریف مشخصی نداره که بخوایم با اون یه دایره درست کنیم و یه سری تیمها رو در داخل اون دایره بدونیم و یه سری دیگه رو خارج از اون. تیمها و باشگاهها در طول تاریخ حیاتشون فراز و نشیبهای زیادی رو متحمل شدن و موفقترین تیمهای تاریخ هم دوران سیاه و خاکستری بعضا متعدد و طولانی مدتی رو تجربه کردن و اصولا استفاده از این واژه که جنبه تحقیرآمیز داره، از پایه دچار اشکال و ایراده.
۱۰ تیم برتر تاریخ از نظر شما؟ (مثلا بارسای ۲۰۰۹ یا لیورپول ۲۰۱۹ یا...)
راستش تا حالا به رتبه بندی رقیقش زیاد فکر نکردم و ممکنه بعدها نظرم عوض بشه ? ولی علی الحساب میتونه به این ترتیب باشه. 1. آژاکس (73-1970)؛ فاتح مقتدرانهترین سهگانه تاریخ و تنها باشگاهی که در سه فصل متوالی موفق به هتتریک جام باشگاههای اروپایی و فتح سهگانه شد. نماد توتال فوتبال و یک نقطه عطف بزرگ در تاریخ این ورزش. 2. بارسلونا (12-2011)؛ تیم افسانهای پپ که تلفیق زیبایی و کسب نتیجه بود. متوسط بیش از سه جام در هرفصل، تنها فاتح ششگانه و بهترین تیمی که به عمرم دیدم. 3. رئال مادرید (60-1955)؛ پادشاهان اروپا، رکوردداران بیشترین قهرمانی متوالی در جام باشگاههای اروپا. 4. میلان (90-1987)؛ جاودانههای آریگو ساکی؛ مقتدر و باشکوه. تیمی پر از ستاره جذاب و دوست داشتنی و یک مربی کاربلد. 5. بایرن مونیخ (76-1972)؛ نسل تاریخساز و نامدار آلمانی که علاوه بر موفقیتهای درخشان باشگاهی سنگ بنای افتخارات تیم ملی آلمان غربی هم بودند. 6. لیورپول (84-1976)؛ سلاطین اروپا و بریتانیا، ادامه دهندگان راه بیل شنکلی، تیم موفق باب پیسلی که با جو فاگان هم فاتح لیگ و اروپا شد. 7. سانتوس (65-1961)؛ تیم جذاب و قدرتمند پله؛ قهرمانان دو دوره جام بین قارهای با به خاک و خون کشیدن قهرمانان اروپا. 8. اینتر میلان (66-1962)؛ اینتر کبیر هلنیو هررا، نماد کاتناچیو 9. منچستر یونایتد (09-2006)؛ تیم یکدست، با صلابت و قدرتمند فرگوسن که میتونست اولین تیمی باشه که از عنوان قهرمانی خودش در چمپیونزلیگ دفاع کنه. 10. ریورپلاته (47-1941)؛ لاماکینای معروف. تیم مقتدر خوزه مانوئل مورنو و یاران. البته این لیست میتونه دستخوش تغییر و تحول بشه (به جز پنج نخست که جایگاهشون ثابته?)
پیش بینی می کنید قهرمان لیگ قهرمانان امسال کدوم تیمه؟
فعلا که شانس بایرن مونیخ و منچسترسیتی بیشتر از بقیه بنظر میاد، اما با توجه به قرعه کشیهای انجام شده و تک حذفی شدن مراحل یک چهارم و نیمه نهایی احتمال قهرمانی تیمهایی چون اتلتیکو و آتالانتا هم کم نیست.
به نظزتون استقلال طی سال های اینده میتونه قهرمان بشه؟
استقلال، این فصل هم میتونست قهرمانِ لیگ بشه که متاسفانه زنجیره اتفاقات عجیب و غریبی که این سالها کم هم ندیدیم در فوتبالمون، مانع از این اتفاق شد. شاید جذب یه مربی کاربلد و برچیدن همه حواشی حول و حوش تیم باعث بشه سال بعد نتایج بهتری کسب کنیم.
نظرتون راجب پوکر پرسپولیس چیه؟
به هوادارانشون تبریک میگم :)
با کلمه “وزیر پرسپولیسی” موافقید؟
نه، موافق نیستم. به مدرک و سند معتبری که این فرضیه رو اثبات کنه نرسیدم، مضاف بر اینکه دلیل قهرمان نشدن و عدم موفقیت استقلال رو بیشتر مسائل داخلی و از درون باشگاه میدونم تا عوامل بیرونی. استقلال اگه یه تیم و مجموعه منسجم و با برنامه باشه و اعضای اون از بازیکن گرفته تا مربی و کادر فنی و مدیریت بجای مسائل حاشیهای، یک دل و یک دست به فکر قهرمانی باشند، نه تنها وزیر پرسپولیسی که هیئت دولت پرسپولیسی هم نمیتونه مانع موفقیت این تیم بشه.
بهترین بازیکن تاریخ لیگ برتر؟
مثلث سیدجلال حسینی، محرم نویدکیا و مجتبی جباری.
تیم ملی میتونه به جام جهانی ۲۰۲۲ بره؟
آره بنظرم میتونه. فعلا شروع ناامید کنندهای داشتیم ولی بعید میدونم اتفاق خاصی بیفته و نتونیم صعود کنیم.
بهترین لژیونر تاریخ ایران؟
مهدی مهدوی کیا.
بهترین لژیونر فعلی ایران؟
گزینه خاصی مدنظرم نیست. تا دو فصل پیش، علیرضا جهانبخش بود، اما الان نظری ندارم.
ایران تو جام جهانی ۲۰۱۸ چطور بود؟ پتانسیل صعود داشتیم؟
بنظرم پتانسیل صعود رو داشتیم و فقط چند سانتیمتری کم آوردیم (اگه شوت طارمی دقیقتر بود). بالاخره باید قبول کنیم که با فوتبال جذاب و تماشاگر پسند نمیتونستیم جواز صعود رو در اون گروه بگیریم و همون فوتبال نتیجه گرای کیروش در اون مقطع، عاقلانهترین روش بود، ولی بخت یاهامون یار نبود. هیچوقت مدافع کیروش نبودم ولی عملکردش در اون تورنمنت قابل قبول بود.
نظرتون راجب علیرضا جهانبخش...
حرفهای ترین فوتبالیست نسل فعلی ما. شاید اگه بجای برایتون به لستر میرفت وضعیت بهتری میداشت اما خب با شاید و اما و اگر نمیشه قضاوت کرد. به هر حال امیدوارم اتفاقات خوبی براش رقم بخوره.
و در اخر مشکل فوتبال ایران چیست؟
مشکل که یکی، دو تا نیست. یه مجموعهای از روندها و رویهها وجود داره که به معضلات فعلی دامن زده. از سیستم معیوب و بعضا فاسد استعدادیابی گرفته تا مدیریتهای سیاست زده و غیر ورزشی و زندگی غیر حرفهای خود فوتبالیستها و مسائل پشت پرده و شرط بندیها و غیره که امیدوارم به تدریج و رفته رفته این سیکل معیوب متحول و اصلاح بشه.
خب به اتمام مصاحبه رسیدیم؛ممنون بابت شرکت در مصاحبه.
مخلصم و ارادتمند.
پ.ن:سوالات شخصی به درخواست فوتبال فن حذف گردیدند.
کاری از سهند و مستر اسمیت