چه کسی به من آموخت که از رقیب فوتبالی و همشهری خود با الفاظ نابجا نام ببرم، آموخت که از باخت رقیب در بازی‌های بین المللی که به نام کشورم برگزار می‌شود، خوشحال ‌شوم، آموخت که با کوچک کردن و تحقیر رقیب خود را بزرگ جلوه دهم، تمام این پیش فرضها مربوط به برخی افراد بوده که تاب پیشرفت ما را نداشته اند و به‌ همین‌ خاطر قصد گمراه کردن دیگران را داشته اند، اینها قوانین فوتبالی نیستند بلکه زادهٔ ذهن بیمار شخصی است که آنقدر محو بی دانشی و دامنه کوتاه اطلاعاتش شده که درحال درجا زدن است و به همین جهت است که چشم دیدن موفقیت هيچ کس را ندارد دليلي براي پیروی از این مدلهای فکری و رفتاری وجود ندارد،پس فرصت خوبی پیش آمده که آنها را دور بریزیم و با جایگزین کردن تفکری تازه، جایگاه خود و تیم مورد علاقه مان را بهبود ببخشیم وقتی من با احترام و نیکی از رقیب یاد کنم،این رفتار محترمانه شخصیت والا و ارزش فراوانی به طرفین خواهد داد، ممکن است که این روند در آینده به صورت‌ تدریجی جا بیفتد، اما نيازی نیست که منتظر آن مقطع بمانیم، الان دقيقا بهترين زمان برای جایگزینی فکر سالم و رفتار مناسبی است که نه تنها مانع دريافت انرژي منفی میشود بلکه از رقبا،انرژي مثبت دریافت خواهی کرد.