نسیمه غلامی، کاپیتان تیم ملی فوتسال بانوان، اردیبهشت 99 میهمان رسانه طرفداری بود. برنامه بانوان قهرمان با حضور این ملی پوش فوتسال بانوان استارت خورد. نسیمه غلامی تقریبا تمامی مسائل مرتبط با زندگی ورزشی اش را در این گفتگو مطرح کرد. او از مشکلات فوتبال و فوتسال بانوان و همینطور پاداش های پرداخت نشده گله کرد. خواسته هایش را شرح داد و از قهرمانی ها گفت.
در این بخش کوتاه از صحبت های نسیمه غلامی که بازنشر می شود، او از نگاه اطرافیان جامعه به فوتبال بازی کردنش در کوچه و باشگاه می گوید. این بخش را ببینید و بخوانید:
این جمله که میگویم چه قدر برایت آشناست؟ دختر تو را چه به فوتبال؟!
تا دلتان بخواهد (با خنده). البته خانوادهام هیچ وقت این حرف را به من نزدند ولی دوستان، اقوام و آشنایان این جمله را میگفتند. میگفتند دختر مگر فوتبال بازی میکند. همان باعث شد که برای رسیدن به اهدافم بیشتر تلاش کنم تا به همه ثابت کنم که دختران میتوانند حتی بهتر از مردان فوتبال بازی کنند.
پدرت برای این که در کوچهها فوتبال بازی نکنی، شما را در یک باشگاه ثبت نام کرد؟
بله دقیقا. آنجا خانمی به اسم مهسا امین شقاقی حضور داشت. اولین بازی لیگ تهران بود که او بازی مرا دید؛ همان جا با من صحبت کرد و خواست که به تیم پیکان بروم. پیکان نیز قراردادی 4 ساله با من بست. آنجا شروع فوتبال بازی کردن من بود تا امروز که به این جا رسیدم.
آن زمان برای یک دختر نوجوان، فوتبال بازی کردن در کوچه خطرناک نبود؟
بله خطرناک بود. هرکس مرا در حال بازی میدید به شکلی خاص نگاهم میکرد، ولی خوب چون پدرم کنارم بود خیالم راحت بود. نگاه مردم به گونهای بود که چرا یک دختر باید فوتبال بازی کند. دختر باید در خانه آشپزی کند! مردم نیز همیشه این را به من میگفتند. حالا که خدا را شکر به این سطح رسیدهام، بسیاری از همان آدمها میپرسند چطور به این سطح رسیدی.
همچنین گفتگوی کامل طرفداری با نسیمه غلامی را در لینک زیر بخوانید:
