من به عنوان یه خبرنگار و کسی که سالهاست بارسا رو دنبال میکنم نظرم اینه که لاپورتا جادوگر نیست و خوش بینی بیش از حد بعضی از دوستان بی مورده؛ موفقیت های دوره لاپورتا و ادامه این موفقیت ها حتی بعد لاپورتا محصول یه جمع مشترک افراد نخبه مثل پپ گواردیولا، ژاوی اینیستا مسی و ... بود. تو فوتبال قرار نیست هر ۵ سال بعد اینطور نوابغ و بازیکنایی رو بتونی دور هم جمع کنی واسه همینه که هر باشگاهی فراز و نشیبی داره؛ به میلان پر قدرت، منچستر همیشه مشهور و لیورپول زمان مایکل اون و قبل اون نگاه کنید؛ همشون تو یه دوره های خاصی بهترین یا حداقل تاپ های اروپا بودند؛ وضعیت الان میلان رو ببینید ( به استثنای این فصل که اونم در مقایسه با دوران اوج میلان هیچه)، منچستر رو ببینید بعد فرگوسن یا لیورپولی که واسه جام لیگ فکر کنم نزدیک ۳۰ سال منتظر موند. با همه این موارد منکر این نیستم که لاپورتا الان بهترین گزینست با توجه به تجربش و کاریزمایی که داره. ولی بیش از حد خوشبین نباشین که بارسا یهویی مثل ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ بشه؛ الان با این کرونا و بودجه خالی باشگاه کار خیلی سخت تر هم شده؛ ولی معتقدم تو یه پروژه بلند مدت اگه مثلا کسی مثل پپ بیاد مدیر ورزشی بشه ( با توجه به این که بارها گفته دیگه تو بارسا نمیخواد مربی باشه و پست دیگه ای کار خواهد کرد) خیلی عالی میشه چون گواردیولا به نظر من متخصص شناخت بازیکن هاست و همیشه استعدادهایی رو جذب میکنه که پتانسیل تبدیل شدن به بهترین ها رو دارند؛ اکثر خریدهاش تو هر تیمی بوده جواب داده؛ ازونطرف یکی مثل ژاوی مربی بشه و مدیرایی هم مثل تكسيكي بجيريستين که الان تو سیتی هست برگردن به باشگاه با محوریت لاپورتا اون اوقت بارسا دوباره اوج میگیره؛ ولی تا دو سه سالی فکر نمیکنم بارسا شاهد تحول خیلی عظیمی باشه تو بخش پیشرفت با توجه به وضعیت موجود.
در همه حال امیدوارم لاپورتا برنده بشه چون حداقل به آدمای خوبی مثل پپ اعتماد میکنه نه ستین و بنجلای دیگه؛ حیف شد استعداد و بازدهی بازیکنای تاپ بارسلونا تو چند دوره زیر نظر امثال تاتا مارتینو و ستین، و حتی والورده تلف شد.