تلفیق جذاب انیمیشن لگو، موسیقی، مستند و بیوگرافی در انیمیشن قطعه به قطعه ایدهای فوقالعاده است. قطعه محبوب “Happy” که از فارل ویلیامز، این هنرمند چندوجهی، شنیدیم، به خوبی نشان میدهد که زندگی او چه پتانسیل بالایی برای روایت بصری دارد. موسیقی پرانرژی و سبک خاص ویلیامز که ترکیبی از روح و هیجان است، نیز با این قالب انیمیشنی همخوانی بیشتری دارد تا یک روایت زنده. با این حال، به نظر میرسد در کارگردانی مورگان نویل، عمق و ویژگیهای منحصر به فرد زندگی فارل ویلیامز به خوبی به تصویر کشیده نشده است. نویل در سراسر انیمیشن قطعه به قطعه، به شیوهی روایت بصری مستندهای پشت صحنه متوسل میشود. آغاز انیمیشن قطعه به قطعه، با وامگیری از زیباییشناسی این سبک، ما را به دنیای لگویی فارل میبرد؛ جایی که یک دوربین، فارل لگویی را در حال ورود به خانهاش دنبال میکند. فارل لگویی (با صدای خود فارل) از همسرش، هلن، میخواهد تا بچهها را آرام کند تا بتواند مصاحبه کند. سپس، فارل و دوربین به اتاقی جداگانه میروند که دو صندلی دارد؛ یکی برای فارل و دیگری برای نسخه لگویی او. در اینجاست که فیلمساز، از فارل میخواهد داستان زندگیاش را تعریف کند. این درخواست، تخیل فارل را برمیانگیزد و او خود را به شکل یک موجود دریایی تصور میکند که به سوی نپتون، خدای دریا، شنا میکند. این رویا، ما را به سواحل ویرجینیا بیچ، زادگاه فارل، میبرد؛ جایی که او در پروژههای آتلانتیس با پدر و مادرش زندگی میکرده است.
دانلود فیلم به صورت دوبله فارسی
