هفت ژانویه بیست و هشت سال قبل،پسرک مو سرخ در شهر شکفیا لکا در کشور اسلوونی متولد شد.هنگامی که در سن ۵ سالگی به آکادمی لوکان رفت،کسی فکرش را نمی کرد او روزی گلری انقدر مستحکم شود. خودش می گوید پدرش در تیمی کوچک و آماتور بازی میکرد و دروازه بان بود،و اولین الگوی اوبلاک پدرش بود.می گوید همیشه پشت دروازه می ایستاد و هر طرف که پدرش شیرجه میرفت او هم حرکتش را تقلید می کرد. هنگامی که ۸ یا ۹ سال داشت و در حین بازی با خواهرش،یک استعداد یاب تیم المپیا یوبلینا او را دید و دعوتش کرد.کمپ تمرینی تیم ۳۰ کیلومتر از خانه آنها فاصله داشت و او سال ها این فاصله ۳۰ کیلومتری را صبح برای رفت و شب برای برگشت با دوچرخه طی می کرد،فقط برای رویایش،رویایی که اکنون به آن رسیده است. بعد از پیوستن به بنفیکا اوضاع برایش بسیار بد شد،چند قرارداد قرضی به تیم های مختلف و نیمکت نشینی بعد از یک فصل درخشان در کشورش او را بسیار آزار می داد. بالاخره بعد از درخشش در بنفیکا،دیگو سیمئونه متقاعد شد او را مانند خیمنز و کورئا خریداری کند و او به اتلتیکو پیوست. نبردی سخت میام او،کورتوا و مویا بود و بعد از پیوستن کورتوا به چلسی،کار برایش راحت تر شد. او دنبال فرصتی برای این بود که مویا را هم کنار بزند و در نهایت توانست در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۱۴/۱۵و با درخشش مقابل بایرلورکوزن،در شبی که سائول به دلیل مشکلات کلیوی بیرون رفت،جایگاهش را در اتلتیکو به دست بیاورد.هیچ کس فراموش نخواهد کرد اوبلاک چطور در شب سخت و در جو وحشتناک جهنم آلیانز آرنا پنالتی مولر را مهار کرد و مقابل شوت های ویدال و لواندوفسکی ایستاد. یا هتریک کردنش در مهار توپ مقابل بایرلورکوزن در بازی برگشت مقابل بایرلورکوزن در فصل ۲۰۱۶/۱۷. یا سیو های زیبایش در لندن مقابل آرسنال،جایی که اتلتیکوی ده نفره بدون مربی کنار زمین و مدافع راست توانست آرسنال را متوقف کند،یا واکنش های تاریخی که در مقابل لیورپول در شب بارانی آنفیلد نشان داد.اما سیاه ترین شب او فینال میلان بود،جایی که انگار از شدت استرس آرزو می کرد ای کاش هیچ وقت به ضربات پنالتی کشیده نمی شد.شبی که انگار اوبلاک خشکش زده بود،در چند پنالتی ایستاد و در چند پنالتی هم خلاف جهت ضربه پرید تا با از دست رفتن پنالتی خوانفران،رویا های اتلتیکو هم برای فتح لیگ قهرمانان از دست برود. اوبلاک از لحاظ شخصیتی مردی آرام و کم حاشیه است،کسی چیز زیادی از زندگی شخصی اش نمی داند،از شبکه های اجتماعی هم زیاد استفاده نمی‌کند و مرد محبوب رسانه ها نیست.مرد ۲۸ ساله اسلوونیایی تلاشی برای نشان دادن خودش در شبکه های اجتماعی نمی کند،چون خودش را در مستطیل سبز با واکنش های درخشانش نشان می دهد.