بدون دلیل خاصی شیفته این آهنگم. نمی دونم ولی از اولین بار گوش دادن بهش جذبم کرد. یه موسیقی که باحاش احساس راحتی می کنم از آن دست موسیقی هایی می باشه که در اوج سادگیشون تونستن یه حس ناب تقدیم مخاطب بکنه. یه موسیقی که انسان باهاش رو ابرها راه می ره. یه موسیقی نرم و لطیف.
یه آلبوم موسیقی به نظرم اسم خلاقانه ای داشت می شه تعمیمش داد به موسیقی های دیگه هم " چشم هات رو ببند و اون موقع است که این آهنگ رو می شنوی " به نظرم این آهنگ رو تاریکی باید گوش داد در یک جای خلوت و ساکت.
این دو آهنگ زیر به نظرم خیلی شبیه این قطعه می تونن باشن و تقریبا همین حس رو منتقل کنن.
موسیقی هایی از این جنس
