در مقایسه بین فرانک اوفارل و کیروش؛ نقطه قوت اوفارل اهتمام برای تربیت مربیان ایرانی و مدیریت یکپارچه تیمهای پایه بود و نقطه ضعفش در برابر کیروش حضور کوتاه مدتش....

ولی این دو مشترکات زیادی دارن از جمله متهم شدن به فوتبال دفاعی و نازیبا!! تغییرنسل و پشتوانه سازی و تحکیم دیسیپلین که در این مورد اتفاقن هردوشون با دروازه بان اول و محبوب تیم ملی دراُفتادن...

اوفارل از بدو ورود شروع به ترتیب دادن کلاسهای تئوری برای معرفی تاکتیکهای نوین به بازیکنان کرد در حالیکه سرکلاس نشستن برای فوتبالیست جماعت عذاب الیمه....    

به ویژه بازیکن تکرو و خودسری مثل ناصر حجازی که مثل اکثر ستاره های فوتبال رفتار منضبطی نداشت، این کلاسها رو جدی نمیگرفت و شرکت نمیکرد تا اینکه با نیمکت نشینی در بازیهای آسیایی تهران تنبیه سختی شد و قضیه رو جدی گرفت!! در نتیجه به زور مثل شاگرد تنبلای کلاس، با بی میلی اون آخر اومد نشست تا حاضری بخوره......شاگرد خرخونای کلاس پروین و آشتیانی گوشه تصویر مشغول صحبت!!