برو تعمیرات پکیج یا تعمیرات آسانسور یاد بگیر. این هنرها همیشه بازار دارن. اولش شاگردی کن تقریبا 6 تا 9 ماه. بعدش کم کم مستقل شو. نیازی به مغازه هم نداره. کلا با تلفن سراغتو میگیرن.
من 23 قبل کرونا حداقل یه ذره انگیزه داشتم از موقع تعطیلی دانشگاه افسرده و خونه نشین شدم خدایی لپتاپ اگه داشتم کلی برنامه مرتبط با حسابداری و برنامه نویسی یاد میگرفتم ولی متاسفانه ندارم و همین دلیل درجا زدنم تو این یکی دوساله حداقل یجوری خودمو بالا میکشیدم کارم کردما ولی چندر غازیه که فقط میشه یکم کمک خانواده باشم اینا چسناله نیست واقعیت زندگی یه جوون ایرانیه تو این اوضاع . الانم کنکور ارشد دارم و تو دوراهی ارشد و سربازی موندم
کار کم درامد هست برو بستنی و ابمیوه فروشی کار کن ، بهترین کار هست یه پولی درمیاری آسونه هم ، بستنی و معجون و آب طالبی درست میکنی و آب هویچ میگیری نهایتش اینه ماهی ۲_۳ تومن در میاری . بهتره بیکار نشستن تو خونه ط هرجای ایران هم باشی بستنی فروشی داره کار تخصصی هم نیست
دیگه وقتی چیزی برای از دست دادن نداری دو حالت پیش روته.یا کسخل میشی و ناامید و اوضات داغونتر میشه یا از همین حالت استفاده میکنی بهتر میشی.بخوام برات مثال بزنم همون جمله جوکر.i got nothing left to loose:)
۲۳ سالمه
و همین شرایطو دارم
تازه مدرک هم ندارم :/
دادا خیلیا همینجوری آس و پاسن
ولی برو یه مهارت یاد بگیر اگه حس و موقعیتش رو داری
تعمیرات یه چیزی مث ماشین و آسانسور
یا نصب یه چیزی مث اسپیلت یا درب برقی
میرفتم دنبال یه تخصص و یه سال تمام واسش وقت میذاشتم
وقتی حرفه ای شدم سعی میکردم هر جور شده وارد بازار کار بشم حتی شده اولاش مفتی کار میکنم تا جا بیفتم فقط
بعدش کم کم کارها روی روال میفته هم پول میاد هم دختر
البته این خوش بینانست، توی جمهوری اسلامی امکان بگایی از موفقیت خیلی بیشتره، ولی خب راهی جز تلاش نیست
دیدگاهها