داستان من و منچستریونایتد ......

آدمای زیادی کتاب رهبری فرگوسن خوندن خیلی از جاهای این کتاب فرگی گفته که این باشگاه بازیکنا و بقیه کادری که اونجا مشغولن مثه یه خانوادن یه چیزی که تو باشگاه و حتی زندگی روزمره میتونیم بهش نگاه کنیم این کنار هم موندنه    دقیقا منچستر این حس و حسال تو زندگی شخصی خودم ایجاد میکرد    از دوران مدرسه گرفته تا الان اون 2 ساعتی که بازی داره همه ناراحتیم و مشغله هایی که دارم یادم میره ......   یادمه وقتی مدرسه میرفتم نمره بدی میگرفتم و یا اتفاقی میافتد که ناراحتم میکرد این منچستر بود که حالمو خوب میکرد اون 2 ساعتی که بازی داشت مهم نبود چی شده چی پیش اومده یا حتی چه نمره ای گرفتم    حتی یادمه ابتدائی که بودیم سال پنجم تیم فوتبال کلاسی که تشکیل دادیم منچستر بود که مصادف میشد با فصل 2003-2003 فصل آخر بکام  قهرمان مدرسه شدیم. تو تون تیم فوتبال 6 نفره 4 نفرمون منچستری بودیم شوق و ذوق اینکه هر 6تامونم با هم لباس منچستر گرفتیم و هم قشنگ بود .از همون دوران میشستم تیکه های روزنامه که مربوط به منچستر بود رو میکندم خبری که مربوس به این بود که کدوم بازیکن رو میخایم یا اینکه کی چی گفته راجع به منچستر . یه دفتر درست کرده بودم نتیجه هامون اسم بازیکنامون همه چی رو توش مینوشتم هنوزم دارم یادگاری نگه داشتم هر چی هم بزرگتر میشدم بیشتر برام جذاب بود دیگه تو سایتا میگشتم تقریبا 15 سال پیش با اینکه اینترنت Dial Up بود اما میگشتم تو سایتا     اون زمان سایت گل خارجی خیلی تو بورس بود برام خیلی مهم بود که کدوم بازیکن بهمون لینک میشه میرفتم میگشتم سرچ میکردم ببینم اینه که میخایم کیه کجاس پستش چیه حتی اون زمان   Pes  بازی میکردم میرفتم دنبال همون بازیکن تو مسترلیگ میخریدمش    منچستر برا من میتونه سراسر از خاطره باشه یه مثال سادش کامبک زدن منچستر میتونه باشه اینکه ما همیشه میتونیم به روزای خوبمون برگردیم به زندگی که میخایم میتونیم باختمون به برد تبدیل کنیم    یه روزایی خیلی حالمو خوب کرده مثله بازی با لیورپول گل دقیقه آخری فردیناند تو اولدترافورد بازی با اورتون سال 2007 که 2-0 عقب افتادیم اما  4 تا زدیم تو یکی از عصر های فروردین بارونی که اتفاقا مهمون هم داشتیم یا برد 7-1 جلو رم که به لطف تغییرات ساعتی که داشتیم سر بهار بازی 22:15 شروع شد ما تا ساعت 12 شب فرداش داشتیم گل میزدیم   بازی با لیورپول تو آنفیلد گل جان اوشی که حتی یادمه کلاس فوق العاده بعد از ظهرمو پچوندم و زنگ زدن به بابام گفتن مهم نبود که چی مشه قشنگیش برد منچستر 10 نفره جلو لیورپول اونم تو آنفیلد بود استرس بازی نیمه نهای سال 2008 جلو بارسا اونقدر زیاد بود که وقتی ترکیب اومد ما رونی رو نداشتیم نا امید بودم اما بردیم رفتیم فینال و شب قهرمانی مسکو که فرداش امتحان زبان فارسی داشتیم اصن نخوندم منچستر که قهرمان شد خوابیدم ساعت 5 صبح ساعت گذاشتم که بشینم درس بخونم  بعد از امتحانم بدو بدو رفتم کافی نت خلاسه بازی جشن قهرمانی همه چیو دانلود کردم (اون زمان تو هر خونه ای ADSL نبود برا همین باید میرفتیم کافی نت )    بازی با استون ویلا سال 2009 که امتحان متسمر مدرسمو خراب کرده بودم اما برد منچستر با گل ماکدا همه چیرو شست و برد .... یه باختایی هم منچستر داشت که خیلی اوقات تا به این سن رسیدم نتونستم هزمش کنم یکی برد 3-2 جلو بایرن سال 2010 که بخاطر گل زده تو خونه حریف حذف شدیم یکی هم بازی با رئال سال 2013 که اخراج نانی همه چیو عوض کرد اصن انگار از اون روز هیچی درست نشد اون اخراج اگه نمیشد رئال تا صبح هم نمیتونس گل بزنه بعد از این دو تا بازی خیلی زمان برد که کنار بیام که چرا اینجوری شد نه تنها من شاید خیلی از طرفدارا نتونستن کنار بیان    آمار آژانس تحقیقاتی کانتار سال 2020 نشون میداد که 1/1 میلیارد جهان طرفدار منچستریونایتد و  منی که یک نفر از این جمعیتم تقریبا یک دهم دنیا طرفدار تیم منچستریونایند هستن    لذت دیدن بازیهاش تمومی نداره حتی تیم کسل کننده ون خال یا تیم بدون تاکتیک مویس لذت دیدن بازیکنهای جوون تو ترکیب تیم یا حتی گل زدنشون ماکدا ولبک گرینوود یا یه کمی قبل تر جوزپه روسی دنی ایگلز و ریچاردسون .   از سال 1937 نزدیک به 84 سال بیشتر از 4000 تا بازی هست که منچستر حداقل یک بازیکن از آکادمی خودش تو ترکیب اصلی داره ...فک نمیکنم چیز کمی باشه این هم مثله اتفاقای دیگه که تو باشگاه افتاده از سقوط هواپیما گرفته تا بمیاران اولدترافورد همه و همه اتفاقایی بوده که این باشگاه رو خاص کرده و خیلی از طرفدارای دیگه تیما معتقدن که منچستر تیمی خاص هست بخاطر همه جریاناتی که داشته...جمله طلائی جیمی مورفی تو فیلم UNITED  که همه جوره پای این تیم وایساد نذاشت منحل کنن تیمو و این جمله طلائی :  این تیم رو آوردم بالا با این بازیکنا نه تنها دینشونو به تیم ادا کردن بلکه جونشون رو پای این تیم گذاشتن پاداششون این نیست ما جا بزنیم و اینکه درآینده چی میشیم برمیگرده به عملکرد امروزمون ......  این یه بخشی از زندگی من با یونایتد بود