اختصاصی طرفداری - پس از شکست منچستریونایتد در نیمه نهایی لیگ اروپا مقابل سویا، در یادداشتی به این اشاره کردم که سپر رسانه ای دوستان اوله گونار سولسشر در رسانه های تاثیرگذار بریتانیا، جوی چندش آور را در حمایت از این سرمربی به راه انداخته اند.
حالا اما یک سال پس از آن روزها، باید گفت که سپر رسانه ای سرمربی سابق کاردیف، جای خودش را به «مافیای رسانه ای» داده است. دیگر ما با یک مافیای رسانه ای رو به رو هستیم که از اسکای اسپورتس گرفته تا بی تی اسپورت و بی بی سی وان، به قصد حمایت کورکورانه و توجیه ناکامی های پیاپی اوله گونار سولسشر از هیچ تلاش مذبوحانه ای هم نمی گذرد. دوشنبه شب و در اولین برنامه «Monday Night Football» شبکه اسکای اسپورتس بریتانیا، گری نویل در میان بهت و حیرت هواداران فوتبال در سراسر دنیا که پای این برنامه جذاب نشسته بودند به این مساله اشاره کرد که اوله گونار سولسشر و تیمش برای اینکه بتوانند در این فصل برای قهرمانی در لیگ برتر انگلیس رقابت کنند، در هفته باقی مانده تا پایان فصل نقل و انتقالات باید حتما هری کین را نیز خریداری کنند. مسئله ای که برای جیمی کرگر و مجری برنامه نیز ناباورانه به نظر می رسید و باعث بحث و جدل میان کرگر و نویل شد. بحثی که البته با عصبانیت قابل پیش بینی گری نویل و خنده های تحقیرآمیز جیمی کرگر به پایان رسید.
همان یک سال پیش و پس از شکست مقابل سویا، پل اسکولز، یکی دیگر از عناصر اصلی مافیای رسانه ای سرمربی نروژی یونایتد، در بی تی اسپورت به این اشاره کرد که اگر مدیریت باشگاه جیدون سانچو را برای یونایتد می خرید، سولسشر می توانست از پس سویا (همان تیمی که مورینیو بابت شکست مقابلش توسط همین افراد تکه تکه شده بود)، برآید. یک سال پس از آن ماجرا و حالا که جیدون سانچو نیز با مبلغی گزاف خریداری شده، دوستان سرمربی نروژی معتقد هستند که باید هری کین هم خریداری شود تا بلاخره اوله گونار سولسشر بتواند مستقیما برای کسب عنوان قهرمانی رقابت کند یا حداقل یک لیگ کاپ ناقابل به هواداران هدیه دهد. (لیک کاپی که حضور در نیمه نهاییش برای سولسشر دستاورد است اما قهرمانی اش برای مورینیو به حساب نمی آید).
دو سال پیش اینجا در یادداشتی و پس از فروش روملو لوکاکو توسط سرمربی نروژی نوشتم که این کار به خاطر پکیج رویایی (!) مارسیال، رشفورد و گرینوود چیزی شبیه به خودکشی است و شاید 10 سال زمان نیاز باشد که مهاجمی مانند لوکاکو بار دیگر گیر یونایتد بیاید. حالا دو سال پس از آن ماجرا روملو لوکاکو پس از درخشش و تبدیل شدن به بهترین بازیکن اینتر در راه قهرمانی تاریخی در سری آ، به چلسی، رقیب مستقیم یونایتد ییوسته و در همان بازی نخست کیفیت فنی غیر قابل انکارش را نیز به نمایش گذاشته است. دوستان سرمربی نروژی اما آن زمان با بهانه های واهی و تخیلی "لوکاکو به ایده های تاکتیکی سولسشر نمی خورد"، مثل همیشه سعی در توجیه این اقدام مضحک سرمربی تیم داشتند. حالا اما همین آقای گری نویل با کمال وقاحت شب گذشته به خرید لوکاکو توسط چلسی اشاره می کند و می گوید یونایتد نیز باید مهاجمی همچون کین را خریداری کند تا تیمش در نوک خط حمله قابل رقابت با چلسی باشد در حالی که دو سال پیش خودِ او به همراه سایر اعضای تیم مافیایی (ریو فردیناند، پل اسکولز، فیل نویل و...) معتقد بودند که مارسیالِ جواهر را ژوزه مورینیو نابود کرده و اوله با فروش لوکاکو می تواند او را احیا کند.
خنده های تحقیر آمیز جیمی کرگر شب گذشته در «Monday Night Football» به گری نویل معنای زیادی داشت. او یک بار سال گذشته نیز به تناقضات آشکار نویل و سایر رفقای سولسشر در برخورد با او و سرمربیان پیشین اشاره کرده بود با این حال شب گذشته آشِ فصل جدید آن قدر شور شده بود، که کرگر دیگر نتوانست تحمل کند:"یونایتد فصل پیش از چلسی و لیورپول بالاتر قرار گرفته، اما تو می گویی پس از خرید سانچو و واران، هنوز هم به یک بازیکن 150 میلیون پوندی برای رقابت با این دو تیم احتیاج دارد؟ بعد از سه سال تو هنوز نمی توانی بگویی مشکل یونایتد کجاست؟ مشکل بازیکن است؟ مشکل مدیریت است یا بلاخره نمی توانی بگویی مشکل سرمربی است؟"
یونایتد یک فصل دیگر را با اوله گونار سولسشر آغاز کرده. فارغ از اینکه سرمربی سابق کاردیف در یونایتد موفق شود یا خیر (که امیدوارم بشود)، تاریخ فراموش نخواهد کرد که چگونه یک مافیای رسانه ای توانسته استانداردی تا این حد دو گانه را برای چند سرمربی تعیین کند. به شکلی که یک گزاره درباره ژوزه مورینیو و لوئیس فن خال، به معنای انتقاد است اما همان گزاره ناگهان برای اوله گونار سولسشر تبدیل به تعریف و ارزش می شود. چنین چیزی هیچ گاه در هیچ رسانه ای و درباره هیچ فردی به این حجم و با این تکرار و با این ممارست دیده نشده است گویی که اوله گونار سولسشر رهبر یک کشور دیکتاتوری است و رفقایش نیز رسانه های رسمی آن کشور! یک فصل دیگر به تماشای اوله گونار سولسشر و یونایتد خواهیم نشست اما تماشای مافیای رسانه ای او دیگر واقعا، چندش آور شده است.
