?امام حسن مجتبی (ع)فرمود:
هان اى مردم! كسى كه براى خدا نصیحت كند و كلام خدا را راهنماى
خود گیرد، به راهى پایدار رهنمون شود و خداوند او را به رشد و
هدایت موفّق سازد و به نیكویى استوار گرداند، زیرا پناهنده به خدا
در امان و محفوظ است و دشمن خدا ترسان و بىیاور است و با ذكر
بسیار خود را از [معصیت خداى] بپایید. .
.
?امام حسن مجتبی فرمود:
هر كه گناهان را به خداوند نسبت دهد، به تحقیق، فاجر و نابكار
است. خداوند به زور اطاعت نشود، و در نافرمانى مغلوب نگردد، او
بندگان را مهمل و سرِخود در مملكت وجود رها نكرده، بلكه او مالك
هر آنچه آنها را داده و قادر بر آنچه آنان را توانا كرده است می باشد،
آنان را فرمان داده تا به اختیار خودشان آن را بپذیرند و نهی شان
نموده تا به اختیار خود بر حذر باشند.