جادوی آژاکس در کنار هم چیدن همه عناصر فوتباله. بازیکن، باور، تاکتیک. در آژاکس حضور بازیکنها، یک تیم تشکیل نمیده بلکه تیم جایگاهیه که بازیکنها در اون ذوب میشن که نتیجه اش یک بدن واحد خواهد بود. شما صبح که از خواب بیدار میشید هیچوقت به دست، گوش، و یا چشمتون وظایفشونو یادآوری نمیکنید چون اونا جزئی از شما هستن و بدون شما معنایی ندارن پس کارشونو هم خوب بلدن. اتفاقی که در باشگاه آژاکس میوفته همینه همه به یک نفر تبدیل میشن به آژاکس. این موضوع زمانی که عملکرد بازیکنا رو قبل و بعد از آژاکس مقایسه میکنیم بیشتر قابل درک خواهد بود. بطور مثال کویینسی پرومس بازیکن اسبق آژاکس که قبل از اومدن به این تیم، از 33 بازی ای که برای سویا انجام داده بود فقط 2 گل زد اما در آژاکس تقریبا در همان تعداد بازی 9 برابر بیشتر گلزنی کرد یعنی 18 گل، و یا سباستین هالر در زمان حضور در وستهام، در 48 بازی تنها ده گل زده بود اما الان با زدن 18 گل از 20 بازی حتی برای آقای گلی لیگ قهرمانان هم جزو مدعیان اصلی است. گفتن این جمله بیراه نیست  "اگر بازیکنایی که در آژاکس چهره شدن رو از نقشه فوتبال حذف کنیم چیزی از فوتبال باقی نمیمونه" پس اگر زمانی باشگاه آژاکس  شما رو به عنوان عضوی از خودش انتخاب کرد  قطعا شما با دیگران متفاوت هستید: یا ستاره اید یا قرار ستاره بشید، در هر حال سرانجامش درخشیدن خواهد بود.