گفتگوی کامل طرفداری با رسول خطیبی فردا در دو قسمت تقدیم شما می شود. پیش از این تماشاگر سه قسمت کوتاه از این گفتگو بوده اید:
رسول خطیبی مقابل دوربین طرفداری: چرا مقصران پرونده گل گهر محاکمه نمی شوند؟
رسول خطیبی: رییس فدراسیون با جادوگر در ارتباط باشد، نهادهای امنیتی بررسی و برخورد کنند
در این بخش کوتاه که در ادامه می بینید و می خوانید، رسول خطیبی از دوران فوتبال ملی اش می گوید:
آیا کسی هست که هنوز از دستش دلخور باشید؟
من در جام جهانی 1998 جزو نفرات اصلی بودم. خیلی جوان بودم و با اینکه بسیاری بازیکنان قوی تر از من بودند در تیم ملی مثل خداداد عزیزی و علی دایی، واقعا از من خیلی بهتر بودند اما در قیاس با برخی دیگر از بازیکنان در زمان زنده یاد ایویچ من بهتر کار کرده بودم. یکی از سه نفر آخری که نام شان خط خورد من بودم. واقعا خیلی ناراحت شدم. پشت پرده اتفاقاتی افتاد که حق من خورده شد. این را به خدا سپردم اما در جام جهانی بعدی حضور یافتم و بهتر و قوی تر کار کردم. اما در جام جهانی 1998، بازیکنان خیلی لِوِل بالایی داشتند و من جزو آخرین نفرات خط خوردم. همان که جزو بیست و سه یا بیست و چهار نفر آخر قرار بگیری هم خودش خیلی خوب بود اما می توانستم جزو نفرات اصلی باشم. بعد از جام جهانی من انتخاب شدم و با همان تیم 98 به بازی های آسیایی رفتیم. رفتیم و قهرمان آسیا شدیم. نمی خواهم اسم از کسی بیاورم ولی در آن مقطع یکی دو نفر در حقم ظلم کردند، نمی خواهم بگویم نامردی!
من به شخصه معتقدم رسول خطیبی به حقش در فوتبال ملی نرسید.
به خاطر اینکه استقلال و پرسپولیس بازی نکردم. آن زمان همه نفرات از استقلال و پرسپولیس بودند. اما خیلی خوشحالم بازیکنی بودم مثل محرم نویدکیا، به نظرم این خیلی ارزشمند است. حالا محرم در رده های پایین بازی نکرده، اما من کاپیتان تیم ملی نوجوانان، کاپیتان تیم ملی جوانان، کاپیتان تیم ملی امید و کاپیتان تیم ملی بزرگسالان هم شدم، بدون اینکه استقلال و پرسپولیس بازی کنم. همین نشان می دهد که چقدر زحمت کشیدم. با اینکه آن زمان نصف بازیکنان تیم ملی از استقلال، نصف از پرسپولیس و تک و توک از دیگر تیم ها بودند. افتخار هم می کنم بدون اینکه استقلال پرسپولیس بازی کنم تمام رده ها را بازی کردم. جام جهانی رفتم، آسیا با تیم ملی قهرمان شدم و برای من این خیلی ارزشمند است.