به گزارش روزنامه ایندیپندنت، پس از آنکه شیاطین نتوانستند آرتورو ویدال و ویلیام کاروالیو را به خدمت بگیرند، این هافبک 24 ساله را از آژاکس خریداری کردند. اما بلیند - که از هشت سالگی در آژاکس آمستردام بوده - تأکید کرد که «آمستردامسه بلاف» (اعتماد به نفس افسانه ای آمستردام) چیزی است که در بازیکنان آکادمی آژاکس نهادینه می شود و به آن ها اجازه می دهند که همیشه بتوانند به خود باور داشته باشند.
او گفت: "من بازیکنی نیستم که یونایتد [برای خرید آن خرج زیادی کرده باشد] مثل دی ماریا، اما این باعث نمی شود که در رختکن و زمین تمرین خجول باشم. به لطف آمستردامسه بلاف، ما بازیکنان آژاکس یک اعتماد به نفس ذاتی داریم."
بلیند همچنین فاش کرد که سر بابی چارلتون پس از هر بازی به رختکن می آید و لوییس فن خال - یک آمستردامی دیگر - از او استقبال می کند. به گفته بلیند، اگرچه سر بابی بسیار کم حرف است اما حضور او فاکتوری روحیه بخش برای این هافبک جوان است.
بلیند گفت: "سر بابی زیاد صحبت نمی کند اما او آن جا در کسوت یک اسطوره زنده باشگاه می ایستد. نگه داشتن این سـُـنن، تفاوت ها را در یک باشگاه رقم می زند."
«آمستردامسه بلاف»، که بلیند در مورد آن صحبت کرد، خصوصیتی رایج در پایتخت هلند به شمار می رود. بعضی از آمستردامی ها بر این باورند که در هلند بهترین هستند و این مسئله در گذشته، تطبیق با شرایط زندگی در پایتخت را برای بازیکنانی که از ایالات دیگر می آمدند، دشوار می نمود.
این موضوع می تواند باعث بیزاری از محیط شود و این احساسی است که بعضی از شمالی ها در مورد لندن دارند. اعتراض شایع بین خارجی ها در مورد آمستردامی ها این است که آن ها بیش از حد «کـَـپسونس» نشان می دهند که معنای این واژه، «غرور» است. زلاتان ایبراهیموویچ، که هنگام پیوستن به آژاکس از مالمو در سال 2001 به هیچ وجه کمبود خودباوری نداشت، از این مسئله گِله کرد.