شب گذشته ما شاهد عملکردی عجیب و غریب از سوی امیر عابدزاده بودیم.

به گزارش طرفداری، تیم ملی ایران شب گذشته مقابل الجزایر با نتیجه 2-1 شکست خورد و در این دیدار ما شاهد اشتباهات عجیبی از سوی خط دفاعی و دروازه بان تیم ملی ایران بودیم. در بازی های گذشته دراگان اسکوچیچ از امیر عابدزاده به جای علیرضا بیرانوند استفاده کرده و ظاهرا اسکوچیچ این روز ها امیر عابدزاده را به عنوان دروازه بان اصلی تیم خودش می بیند اما عملکرد این بازیکن در بازی های اخیر این تصمیم اسکوچیچ را زیر سوال برده است.

از اشتباه عجیب این دروازه بان مقابل کره که بگذریم به بازی شب گذشته می رسیم. از مهار های دو ضرب و نامطمئن گرفته تا چرخش عجیبی که این دروازه بان روی گل دوم تیم داشت، خلاف جریاناتی که از بیرون از تیم ملی به فضای مجازی القا شده است ما شاهد امیر عابدزاده دیگری درون زمین بودیم. این روز ها دو امیر عابدزاده وجود دارد، امیر عابدزاده که برخی رسانه ها تحویل مخاطب هایشان داده اند و به عنوان جایگزینی برای احمدرضا تلقی می شود و به دلیل سمبلیک بودن حضورش در تیم ملی معتقدند باید در جام جهانی هم برای تیم بازی کند و از سوی دیگر یک امیر عابدزاده که درون زمین می بینیم و اشتباهات عجیبی هم در آستانه سی سالگی از او سر می زند. ظاهرا فشار های رسانه ای باعث شده اند که امیر عابدزاده هم خودش در خلوت خود به دنبال انجام کارهای شاخص درون زمین باشد و به همین خاطر ما شاهد این قضیه هستیم که عابدزاده هم به نوعی شکل دروازه بانی خود را گم کرده است.

زمانی که رسانه ها توقع را از بازیکنی بسیار بالا می برند همه منتظر انجام کارهای شاخص و عجیب از او خواهند بود غافل از این که شاخص ترین کار در امر دروازه بانی، اشتباه نکردن و مطمئن بودن است اما ظاهرا امیر عابدزاده درگیر سندروم بزرگ نمایی های رسانه ای شده است.

شکل الگوگیری در پست دروازه بانی مقوله پیچیده ای است چرا که حساسیت این پست با پست های دیگر تفاوت های بسیاری دارد و به همین دلیل هم است که معمولا دروازه بان هایی در فضای اطراف خود به دروازه بانی موفق تبدیل می شوند که شکل بازی خاص و استایل منحصر به فرد خود را دارند. به همین خاطر الگوگیری از پدیده تکرار ناشدنی ای مثل احمدرضا عابدزاده، امیر عابدزاده را در آستانه 30 سالگی در قامت یک دروازه بان کم تجربه به ما نشان می دهد که بازی هایش سرتاسر از تصمیمات احساسی و شو آف است.