.

بخش اول

.

.

.

1961( و 60/61)

 1-پله(برزیل-سانتوس)

فوق ستاره ی جوان برزیلی با یک سال رویایی بازگشته است، فقط با احتساب بازی هادر خانه( برزیل)  62 گل در 38 بازی (!) برای وی ثبت شده است، بدون در نظر گرفتن تورهای و مسابقات مختلف در اروپا. همچنین تاچا برزیل را برای تیمش به ارمغان می اورد،در فینال برای کسب عنوان قهرمانی، سانتوس او در بازی رفت با باهیا 0-0 مساوی کرد، اما در بازی برگشت O Rei نمایش خارق العاده ای دارد و سانتوس با نتیجه 5-1 پیروز می شود، از دقیقه ی 25 تا 33 نیمه اول پله 3 گل می زند و همچنین یک پاس گل هیجان انگیز برای کوتینیو می دهد.

2-عمر سیووری(ارژانتین-یوونتوس)3-گارینشا(برزیل-بوتافوگو)4-البرتو اسپنسر(اکوادر-پنارول)5-سوارز میرامونتس(اسپانیا-بارسلونا)6-جانی هاینز(انگلستان-فولام)7-دنی بلنچ‌فلوور(ایرلند شمالی-تاتنهام)8-یاشین(شوروی-دینامو موسکو)9-اووه زلر(المان غربی-هامبورگ)10-دی استفانو(اسپانیا-رئال مادرید)

.

1962

1-گارینشا(برزیل-بوتافوگو)

 پله به دلیل مصدومیت صحنه را ترک می کند، اما گارینشا آنجاست! بازی های درخشان وی اند که برزیل را به تاج و تخت و قهرمانی جهان سوق می دهند. بال  بوتافوگو که در جنگل های آمازون متولد شد و برزیلی ها دیوانه وار دوستش دارند زیرا نشان دهنده روح جاندار و آزاد آنهاست، بالاترین اوج دوران حرفه ای خود را در این سال دارد،او بازی با اسپانیا را در دور گروهی تعیین می کند ، در مرحله یک چهارم نهایی با انگلیس و در نیمه نهایی با شیلی، در هر دو بازی 2 گل می زند و بازی خوبی در فینال دارد، گارینشای 29 ساله در اوج خود است، اما متاسفانه در سال های بعد افت کرده و تا زمان مرگش در 50 سالگی در سال 1983، دوران دردناکی را تجربه می‌کند. زمانی که برزیل بین سال‌های 1958 تا 1966 پله و گارینشا را در کنار هم داشت، هرگز در مسابقه‌ای شکست نخورد.

2-پله(برزیل-سانتوس)3-ماسوپوست(چکسلواکی-دوکلا پراگ)4-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)5-دی دی(برزیل-بوتافوگو)6-کوتینیو(برزیل-سانتوس)7-زیتو(برزیل-سانتوس)8-ژالما سانتوس(برزیل-پالمیراس)9-پوشکاش(اسپانیا-رئال مادرید)10-شلینگر

.

1963  

 

 1-پله(برزیل-سانتوس)

تکامل ادامه دارد. پله یک سال دیگر نیز شاهکار می کند،51 گل با پیراهن سانتوس، دومین قهرمانی متوالی در لیبرتادورس (پس از درخش در بازی سرنوشت‌ساز مقابل بوکاجونیورز، گل و یک پاس گل)، دومین قهرمانی متوالی در جام بین قاره‌ای، جایی که سانتوس او بر میلان غلبه کرد: پله تنها بازی رفت را در سن سیرو بازی می کند، با وجود 2 گل وی سانتوس 4 بر 2 شکست می خورد اما برزیلی‌ها در برگشت کامبک می زنند (4-2) و 1-0 در دیدار پلی آف. دنیای فوتبال دو سوال دارد: چه کسی پله را متوقف خواهد کرد؟ اما مهمتر از همه: آیا می توان پله را متوقف کرد؟

2-جیانی ریورا(ایتالیا-میلان)3-یاشین(شوروی-دینامو موسکو)4-جیمی گریوز(انگلستان-تاتنهام)5-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)6-دنیس لاو(اسکاتلند-منچستر یونایتد)7-شنلینگر(المان غربی-کلن)8-لوئیس ارتیمه(ارژانتین-رورپلاته)9-لوئیس سوارز(اسپانیا-اینتر میلان)10-گارینشا(برزیل-بوتافوگو)

.

1964:  

 1-پله(برزیل-سانتوس)

 پله نتوانست سطح ماورایی خود را در جام لیبرتادورس تکرار کند، اما همچنان سالی باشکوه دارد که او را در یک مسابقه دوی سرعت با سوارز اسپانیایی به تاج و تخت باز می گرداند.  44 گل به ثمر رساند، بهترین گلزن جام تاچا برزیل و برای چهارمین سال متوالی قهرمان لیگ: بازی فینال مقابل فلامینگو  به عنوان یکی از بهترین بازی های او یاد می شود. پس از 0-0 بازی رفت، سانتوس در بازی برگشت با نتیجه 4-1 پیروز شد، پله 3 گل به ثمر رساند و طبق اخبار، بازی تماشایی فوق بشری ارائه داد.

2-سوارز میرامونتس(اسپانیا-اینتر میلان)3-دنیس لاو(اسکاتلند-منچستر یونایتد)4-آمانسیو آمارو(اسپانیا-رئال مادرید)5-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)6-ساندور مازولا(ایتالیا-اینتر میلان)7-فن هیمست(بلژیک-اندراخت)8-جیمی گریوز(انگلستان-تاتنهام)9-والری وورونین(شوروی-توپدو موسکو)10-ریورا(ایتالیا-میلان)

.

1965

1-پله(برزیل-سانتوس)

پله همچنان به اعداد و ارقام ماورایی  و نمایش های شگفت انگیز ادامه می دهد. فوتبالیستی با چنین تسلطی در تاریخ فوتبال دیده نخواهد شد، به قول کارلو پیزیگونی، کارشناس فوتبال آمریکای جنوبی، پله 18 تا 25 ساله بازیکنی است که به دلیل مهارت‌های فنی، فیزیکی و ذهنی‌اش تکرار نشدنی است. در سال 1965، پله یکی از  خیره کنند ترین سال‌های خود را دارد، برای پنجمین سال متوالی، پس از یک فینال درخشان دیگر در برابر واسکو ، جام تاچا برزیل را به خانه برد. او در مجموع 64 گل به ثمر رساند و با 8 گل بهترین گلزن جام لیبرتادورس است. اما سانتوس او پس از دو بازی حماسی در  مقابل پنارول شگفت انگیز در نیمه نهایی شکست می خورد. او در تیم ملی یک سری بازی های دیوانه کننده انجام می دهد، از جمله بازی 3-0 مقابل شوروی که در آن  یاشین بزرگ را به سخره می گیرد.

2-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)3-فاکتی(ایتالیا-اینتر میلان)4-سوارز میرامونتس(اسپانیا-اینتر میلان)5-ساندرو مازولا(ایتالیا-اینتر میلان)6-پدرو روچا(اروگوئه-پنارول)7-بابی چارلتون(انگلستان-منچستر یونایتد)8-والری وورونین(شوروی-توپدو موسکو)9-فلورین البرت(مجارستان-فرانس واروش)10-بابی مور(انگلستان-وستهام)

.

1966

1-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)

زمان درخشش او فرا رسیده است. در جام جهانی انگلیس که پله  به دلیل مصدومیت زود از نمایش خارج می شود، مهاجم 24 ساله لوزیتانیایی روی صحنه می رود. عملکرد وی، یکی از 6 عملکرد برتر تاریخ جام های جهانی، از نظر تداوم عملکرد شاهکار است، با  بازی های هیجان انگیز.، مانند زمانی که مقابل برزیل 3-1 در گروه و  در مرحله یک چهارم نهایی مقابل کره شمالی قرار گرفت: پرتغال در مقابل کره 3-0 عقب افتاد، اما  اوزه بیو عملا به تنهایی بازی را با 4 گل و سرعت شگفت انگیزش می برد، 9 گل او پرتغال را به رده سوم جهان رساند و در آن فصل مجموعا 48 گل به ثمر می رساند.

2-بابی چارلتون(انگلستان-منچستر یونایتد3-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)4-بابی مور(انگلستان-وستهام)5-فلورین البرت(مجارستان-فرانس واروش)6-البرتو اسپنسر(اکوادر-پنارول)7-فرنک بنه(مجارستان-اویپشت)8-توستائو(برزیل-کروزیرو)9-گوردون بنکس(انگلستان-لستر سیتی) 10-پدرو روچا(اروگوئه-پنارول)

.

1967

1-فلورین البرت(مجارستان-فرانس واروش)

پس از نسل پوشکاش،  بدیهی است که مجارستان دیگر قادر به رسیدن به چنین ارتفاعاتی نیست. فلوریان آلبرت یک مهاجم غیر معمول و کامل، بلند قد، تکنیکی، با دیدی از بازی یک شماره 10،  شبیه به مارکو فان باستن. او که پیش از این بهترین گلزن جام جهانی 1962 و جام باشگاه های اروپا 1966 شده، ستاره مجارستانی بود که در آن دهه هنوز در صدر فوتبال اروپا و جهان بود،. آلبرت با فرانس واروش در سال 1965 اینتر-سیتیز فیرز کاپ را برد و در 1967 از نظر انفرادی بهترین سال کریر خود را گذراند.

2-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)3-جیمی جانستون(اسکاتلند-سلتیک)4-بابی چارلتون(انگلستان-منچستر یونایتد)5-پدرو روچا(اروگوئه-پنارول)6-جرج بست(ایرلند شمالی-منچستر یونایتد)7-ساندرو مازولا(ایتالیا-اینتر میلان)8-بکن باوئر(المان-بایرن مونیخ)9-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)10-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)

.

1968

1-جرج بست(ایرلند شمالی-منچستر یونایتد)

مفهوم نبوغ و بی پروایی او به بالاترین درجات می رسد. برای چند  سال، در نیمه ی دوم دهه 60، این یک شگفتی بود. با شیاطین سرخ او 2 عنوان لیگ، یک جام حذفی و بالاتر از همه جام باشگاه های اروپا 1968 را به دست آورد. در فینال مقابل بنفیکا (4-1 در وقت اضافه) او گل خود را با دریبل های تمسخرآمیز مقابل هنریکه دروازه بان لوزیتانیایی جشن گرفت. در آن فصل بست 28 گل در لیگ به ثمر رساند که بالاترین میزان گلزنی وی در دوران حرفه ای اش بود.

2-بابی چارلتون(انگلستان-منچستر یونایتد)3-اوزه بیو(پرتغال-بنفیکا)4-دراگان دزاجیج(یوگسلاوی-ستاره ی سرخ بلگراد)5-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)6-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)7-جیانی ریورا(ایتالیا-میلان)8-پله(برزیل-سانتوس)9-فاکتی(ایتالیا-اینتر میلان)10-خوان رامون ورون(ارژانتین- استودیانتس)

.

1969:

 1-جیانی ریورا(ایتالیا-میلان)

 ریورا، «پسر طلایی»،این فصل را به عنوان یک قهرمان مطلق بازی می‌کند، او رهبر و فانوس دریایی میلان است که موفقیت در جام باشگاه های اروپا 1963 را تکرار می کند و دوباره به قله اروپا می رسد. در فینال، روسونری در برابر آژاکس با ستاره نوظهور کرایف، چیره می‌شود و ریورا با یک سری پاس‌های زیبا نمایش فوقالعاده ای ارائه می‌دهد. با وجود اینکه او در آن فصل تنها 6 گل به ثمر رساند، اما خود را به عنوان پادشاه مطلق پاسوری معرفی کرد. ریورا پس از یک فینال بسیار سخت مقابل استودیانتس آرژانتین، بین قاره ای را نیز فتح می کند.

2-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)3-پله(برزیل-سانتوس)4-توستائو(برزیل-کروزیرو)5-لوئیجی ریوا(ایتالیا-کالیاری)6-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)7-جرج بست(انگلستان-من یونایتد)8-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)9-دزاجیج(یوگسلاوی-ستاره ی سرخ بلگراد)10-هکتور چومپیتاز(پرو)

.

1970

1-پله(برزیل-سانتوس)

بازگشت پادشاه. پله در 4 امین جام جهانی خود، تیم بسیار قدرتمندی را رهبری می‌کند، با ستاره‌هایی مانند توستائو، ریوه لینو، کارلوس آلبرتو تورس، ژرسون، جرزینهو، کلودالدو و.. واضح است که او همیشه سر نیزه است. کارگردان تر و کمتر تهاجمی تر نسبت به اوایل دهه 60، با این حال، او یک بار دیگر آن حرکات مخصوص را نشان می دهد که  ترکیبی از کلاس، نبوغ و ورزشکاری خارق العاده ای است که فقط او می تواند تصور کند. در فینال با ایتالیا یک گل می زند و دو پاس گل می دهد،به سادگی تعیین کننده ترین بازیکن جهان. 

2-جرزینهو(برزیل-بوتافوگو)3-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)4-توستائو(برزیل-کروزیرو)5-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)6-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)7-ریوه لینو(برزیل)۸-ژرسون(برزیل-سائو پائولو)۹-لوئیجی ریوا(ایتالیا-کالیاری)۱۰-فن هانگم(هلند-فاینورد)

.

1971:  

 1-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)

دوران پله با سومین قهرمانی برزیل در جهان به پایان می رسد و دوران کرایف آغاز می شود. تصادفی نیست که یکی از لقب های کرایف "پله سفید" است. در کنار دیگران به همان اندازه نمادین: از «پیامبر گل ها» تا «پرنده ی هلندی». سریع، باهوش، ماهر در تمام پست ها و عالی در هر تکنیک اساسی، کرایف نماد فوتبال جدیدی است که از هلند می‌وزد. فوتبالی متشکل از حرکات پیوسته و همزمان، شبیه به مجارستان دهه 1950، اما به شیوه ای بهتر و تاکتیکی تر.، فوق ستاره آژاکس آمستردام در این فصل اولین جام باشگاه های اروپا را برای اژاکس ارمغان می آورد.

2-جرج بست(ایرلند شمالی-منچستر یونایتد)3-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)4-لوئیس آرتیمه(ارژانتین-ناسیونال)5-ساندرو مازولا(ایتالیا-اینتر میلان)6-توستائو(برزیل-کروزیرو)7-نتزر(المان غربی-مونشن گلادباخ)8-ریوه لینو(برزیل-کورینتیانس)9-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)10-پیت کیزر(هلند-اژاکس)

.

1972:

1-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)

کرایف یک فصل باشگاهی شاهکار را پشت سر گذاشت. لیگ هلند( اقای گلی)، جام حذفی( اقای گلی )، جام باشگاه های اروپا ( اقای گلی با دو گل در فینال مقابل اینتر) و بین قاره ای را با درخشش و 2 پاس گل در مقابل ایندپندینته به خانه برد. او بهترین بازیکن جهان و در 25 سالگی در اوج قدرت خود است:  به عنوان مهاجم گل می زند، با سرعت بالایش عقب می نشیند، ریتم بازی را با دید فوقالعاده اش تنظیم می کند. او دوست دارد در جایی که بیشتر از همه لازم است مطابق با لحظات ظاهر شود.یک رهبر ارکستر.

2-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)3-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)4-نتزر(المان غربی-مونشن گلادباخ)5-جرزینهو(برزیل-بوتافوگو)6-کوبیلاس(پرو-الیانزا لیما )7-یوهان نیسکنز(هلند-اژاکس)8-برایتنر(المان غربی-بایرن مونیخ)9-پیت کیزر(هلند-اژاکس)10-آدمیر دا گویا(برزیل-پالمیراس)

.

1973

1-یوهان کرایف(هلند-اژاکس)

 مانند سال ها ی گذشته با آژاکس خود در سطح باشگاهی تسلط فوقالعاده ای دارد، او همچنان قهرمان هلند است و برای سومین بار متوالی به لطف 1-0 مقابل یوونتوس، جام باشگاه های اروپا به خانه می رود. اما در پایان فصل کرایف دیگر آنجا نیست، او چمدان های خود را برای بارسلونا بسته است و مصمم است چالش جدیدی داشته باشد. اژاکس بعد او در فصل بعد، به یک تیم ناشناس بلغارستانی می بازد.

2-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)3-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)4-دینو زوف(ایتالیا-یوونتوس)5-جیانی ریورا(ایتالیا-میلان)6-ریوه لینو(برزیل-کورینتیانس)7-میگل آنگل بریندیسی(ارزانتین-هوراکان)8-پله(برزیل-سانتوس)9-کازیمیرز دینا(لهستان-لگیا ورشو)10-یوهان نیسکنز(هلند-اژاکس)

.

1974:

 1-یوهان کرایف(هلند-بارسلونا)

در اکتبر 1973 او از آژاکس به بارسلونا که قبلاً از جام یوفا حذف شده بود و در قعر جدول لالیگا بود رفت. انتقال کرایف فصل بارسا را ​​به طرز دیوانه‌واری تغییر می‌دهد، 10 پیروزی متوالی و 26 بازی بدون شکست، بارسلونا را بعد از 14 سال به عنوان لالیگا رساند. کرایف در آن فصل چندین بازی به یاد ماندنی داشت/ یک گل فانتزی شاهکار به اتلتیکو مادرید،برد تاریخی 5-0 مقابل رئال مادرید در برنابئو با 1 گل و 2 پاس گل و نمایش درخشان که به عنوان برترین عملکرد تاریخ ال کلسیکو شناخته می شود.  در تابستان، کرایف در راس هلند افسانه‌ای میشل، جام جهانی آلمان را شعله‌ور می‌کند و یکی از 3 عملکرد برتر تاریخ جام های جهانی را ثبت می کند، شماره 14 هلندی در فرم خارق العااده ای قرار دارد، او همه بازی‌ها را بسیار خوب می گذارند، فینال مقابل آلمان غربی میزبان به لطف پنالتی نیسکنز که کرایف با شتاب و سولو رانش آن را گرفت، با نتیجه 1-0 در یک دقیقه پیش می‌ افتد. اما سپس آلمان غربی برمی گردد و به لطف فرصت سوزی هلندی ها پیروز می شود. این فصل بهترین فصل در دوران حرفه ای اش همراه با فصل 72-1971 است.

2-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)3-کازیمیرز دینا(لهستان-لگیا ورشو)4-یوهان نیسکنز(هلند-اژاکس/بارسلونا)5-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)6-ریوه لینو(برزیل-کورینتیانس)7-پائول برایتنر(المان غربی-بایرن مونیخ)8-الیاس فیگوئرا(شیلی-اینترناسیونال)9-لاتو(لهستان-استال میلک)10-ون هانگم(هلند-فاینورد)

.

1975:

 1-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)

 بکن باوئر در 30 سالگی یک سال عالی دیگر را رقم زد که در آن جام لیگ قهرمانان را به عنوان رهبر بایرن مونیخ فتح کرد. گل 1-0 در بازی برگشت نیمه نهایی مقابل سنت اتین بسیار عالی بود. در حالی که در فینال با لیدز یونایتد، او مرتکب خطای پنالتی می شود که توسط داور روی کلارک دیده نمی شود، اما با عملکرد همه جانبه ای که شایسته یک رهبر واقعی است، اشباهش را جبران می کند.

2-الیاس فیگوئرا(شیلی-اینترناسیونال)3-اولگ بلوخین(شوروی-دینامو کیف)۴-کوبیلاس(پرو-الیاز لیما)۵-یوهان کرایف(هلند-بارسلونا)۵-برتی فوگتس(المان غربی-مونشن گلادباخ)۶-نوربتو آلونسو(آرژانتین ریورپلاته)7-ریوه لینو(برزیل-کورینتیانس)8-زیکو(برزیل-فلامینگو)9-برایتنر(المان غربی-بایرن مونیخ)10-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)

.

1976:  

1-بکن باوئر(المان غربی-بایرن مونیخ)

 برای قیصر سالی پر شور، یکی از بهترین‌ ها در دوران حرفه‌ای‌اش بود، با بایرن مونیخ برای سومین بار متوالی قهرمان جام باشگاه های اروپا شد. سپس با آلمان غربی در بالاترین سطح بازی کرد. تیم ملی آلمان پس از قهرمانی1972،در یورو 76 در فینال مقابل چکسلواکی شکست خورد و در رده دوم قرار گرفت،اما بکن باوئر یک بازی فراموش نشدنی را انجام می دهد، یکی از بهترین های دوران حرفه ای خود، به خصوص در نیمه دوم و وقت اضافه، زمانی که او به معنای واقعی کلمه با شتاب ها و ایده هایی از هر طرف بر زمین و فضای بازی تسلط دارد.

2-پاسارلا(ارژانتین-ریورپلاته)3-الیاس فیگوئرا(شیلی-اینترناسیونال)4-راب رنسن برینک(هلند-آندراخت)5-زیکو(برزیل-فلامینگو)6-ریوه لینو(برزیل-فلومیننزه)7-یوهان کرایف(هلند-بارسلونا)8-گرد مولر(المان غربی-بایرن مونیخ)9-کوین کیگان(انگلستان-لیورپول)10-نیسکنز(هلند-بارسلونا)

.

1977

 1-یوهان کرایف(هلند-بارسلونا)

بازگشت رهبر ارکستر هلندی،  بعد از عمل جراحی که بر روی پای وی انجام شد، در این فصل به نهایت تکامل خود رسیده است. به عنوان مهاجم گل می زند و پاس های اخر را  می دهد، به عنوان هافبک ریتم و نبض بازی را کنترل می کند و به عنوان مدافع، به کار های دفاعی تیمش سرک می کشد. او به سادگی کامل ترین بازیکن جهان است. افسوس که عملکرد خارق العاده ی وی در آن فصل به جام ختم نشد: بارسلونا لالیگا با 1 امتیاز از دست می دهد و در 1/4 نهایی جام یوفا با وجود 2 گل کرایف حذف می شود. 

2-کوین کیگان(انگلستان-لیورپول)3-زیکو(برزیل-فلامنگو)4-آلان سیمونسن(دانمارک-مونشن گلادباخ)5-میشل پلاتینی(فرانسه-نانسی)6-خوزه رینالدو(برزیل-اتلتیکو مینیرو)7-شیره آ(ایتالیا-یوونتوس)8-روبرتو بتگا(ایتالیا-یوونتوس)9-الیاس فیگوئرا(شیلی-دیپورتیوو پالستینو)10-ریوه لینو(برزیل-فلومیننزه)

.

پایان بخش دوم