راهآهن برای نخستین بار در تاریخ، راهآهن نقش عمدهای در جنگ داخلی ایفا کرد. راهآهن جابجایی سریع سربازان را به هر نقطهای ممکن کرد، اجازه حفظ ارتشهای بزرگتر را داد، ارتشهای شکستخورده میتوانستند به مراکز اصلی راهآهن بازگردند، بهسرعت بازسازی شوند، تلفات را جایگزین کنند و بهسرعت راهی میدان جنگ شوند، این ویژگیها بهعنوان ماهیت راهآهن نظامی در جنگ داخلی ظهور کردند. در آغاز جنگ نزدیک به ۴۸۰۰۰ کیلومتر خط راهآهن در ایالاتمتحده وجود داشت. زمانی که جنگ آغاز شد اتحادیه امتیاز بزرگی در راهآهن داشت. آنها بیش از ۳۰۰۰۰ کیلومتر مسیر راهآهن را دارا بودند. آنها هوشمندانه از این دارایی مهم استفاده کردند. کنگره ایالاتمتحده قانون راهآهن را تصویب کرد که بر پایه آن شبکه راهآهن نظامی ایالاتمتحده ایجاد شد. اقدام کنگره اساساً همه راهآهن شمال را تحت کنترل دولت درآورد و به رئیسجمهور قدرت داد تا از راهآهن برای تلاشهای جنگی بهره ببرد، نگهداری و امنیت آنها را منظم کند و آنها را تحت کنترل نظامی قرار دهد. در طول جنگ راهآهن نظامی ایالاتمتحده شانزده مسیر راهآهن در شرق و نوزده مسیر را در غرب تحت کنترل درآورد. بیگمان مهمترین دستاورد راهآهن در طول جنگ در خلال کارزارهای ژنرال شرمن در سال ۱۸۶۴ و اوایل سال ۱۸۶۵ رخ داد. ژنرال شرمن در خاطرات خود عنوان میکند: «کمپین آتلانتا غیرممکن بود اما باوجود یک مسیر ۷۰۰ کیلومتری به مدت ۱۹۶ روز تدارکات برای صد هزار سرباز حمل شد.». نبردهای آتلانتا اطراف خطوط راهآهن متمرکز بودند. نبرد خونین پیترزبرگ به خاطر تهدید شمال برای قطع تنها مسیری بود که ریچموند را به جنوب وصل میکرد و ژنرال لی کوششهای ناامیدانهای را برای حفظ آن انجام داد. سقوط آتلانتا مهمترین تأثیری را که بر جای گذاشت افزایش محبوبیت لینکلن بود. خبر پیروزی شرمن مردم شمال را که این موفقیت را تضمینی برای پیروزی نهایی اتحادیه میدیدند، تکان داد و به هیجان آورد، در باور همگانی تغییر مثبت شکل گرفت و راه لینکلن برای رسیدن به ریاست جمهوری باز شد، او در انتخابات پیروز و دوباره به ریاست جمهوری برگزیده شد. جنوب در طول جنگ از ۱۵۰۰۰ کیلومتر خط راهآهن برخوردار بود. شبکه راهآهن آنها به یکدیگر متصل نبود و تا حد زیادی به لوکوموتیوها و واگنهای شمال وابسته بود. افزون بر این بسیاری از خطوط آنها دارای اندازههای مختلف بودند. این مشکل بهخصوص برای شهر راهبردی پیترزبرگ صادق بود. این مشکل به این معنی بود که قطارها مجبور بودند توقف کنند، بارهای خود را بهقطار دیگری منتقل کنند که این باعث تأخیر زیاد میشد. وجود کارخانههای صنعتی کوچک جنوب، نیز باعث شد که آنها نتوانند راهآهن را توسعه دهند. جنوب همچنین کنترل کمی بر روی خطوط راهآهن داشت. برخلاف شمال، آنها تلاشی برای تحت کنترل درآوردن راهآهن برای استفاده بهتر از آن در جنگ نکردند. در اواخر جنگ به خاطر ضعف جنوب در راهآهن بااینوجود که ذخیره کافی غذا وجود داشت، نبود یک شبکه کارآمد راهآهن مانع از ارسال غذا و تدارکات به ارتش شد. کمبود ریل و واگن تقریباً راهآهن جنوب را فلج کرد، درحالیکه شمال رکورد جدید را برای توسعه راهآهن به ثمر رساند و درنهایت مدیریت و تشکیلات برتر، همچنین استفاده ماهرانه از راهآهن سهم زیادی را در پیروزی اتحادیه بازی کرد.
بخش اول
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش اول[توپ و خمپارهانداز]
بخش دوم
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش دوم[مسلسل]
بخش سوم
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش سوم[سلاحهای انفرادی]
بخش چهارم
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش چهارم[کشتی زرهپوش]
بخش پنجم
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش پنجم[زیردریایی]
بخش ششم
سلاحها و تکنولوژیهای بکار رفته شده در جنگ داخلی ایالات متحده آمریکا بخش ششم[بالون]