راه‌اندازی کریدور به منظور همکاری‌های مشترک و چندجانبه با کشورهای همسایه برای دسترسی سریع‌تر به بازارهای جهانی و فرا منطقه‌ای همواره مورد توجه قرار داشته است. به همین منظور کریدوری که ایران-هند و ارمنستان آن را دنبال می‌کنند هنوز جذابیت و صرفه اقتصادی دارد و بسیاری از کشورهای پیرامون و منطقه از سال‌های پیش خواهان ایجاد آن بوده‌اند.

سید رسول موسوی مدیر کل غرب آسیا وزارت خارجه کشورمان که در این نشست حضور داشت پس از آن در توئیتی اعلام کرد که کریدور شمال-جنوب و چگونگی اتصال چابهار و ارمنستان به هند از طریق جاده‌ها و خطوط ریلی مهم‌ترین محور گفت‌وگوها در این نشست سه جانبه بوده است. 

 

براساس گزارش مرکز پژوهش‌های اتاق بازرگانی ایران که اخیرا منتشر شده همکاری های اقتصادی توان بالایی برای کاهش تنش‌های سیاسی دارند در همین راستا با توجه به اختلاف‌هایی که اخیرا میان ایران و جمهوری آذربایجان بروز کرد یکی از موارد مطرح شده از سوی دولت باکو این بود که درصدد است کریدورهای جدیدی را برای دسترسی به نخجوان ایجاد کند در حالی که کارشناسان معتقد هستند در صورت ایجاد کریدور جدید در این منطقه عملا دسترسی ایران به اروپا از طریق ارمنستان مسدود خواهد شد.

 

در واقع از نظر باکو،‌ جمهوری آذربایجان در مرکز حلقه‌ای قرار دارد که پتانسیل بالایی برای اتصال به بازارهای غرب، شرق و شمال و جنوب دارد. البته علی‌رغم تنش‌های سیاسی گاه و بیگاه در روابط ایران و جمهوری آذربایجان اما دو کشور رشد ۳۰ درصدی تجارت را تجربه کرده و همکاری‌ها در امور ترانزیت نیز بی سابقه ارزیابی شده است. 

 

باید در نظر داشته باشیم هر کدام از کشورهای ایران -هند و ارمنستان قطعا اهداف و راهبردهایی را از ایجاد کریدور جدید در منطقه دنبال می‌کنند. این احتمال وجود دارد که مهار ترکیه و آذربایجان یکی از اهداف پنهان ایران از راه اندازی این کریدور باشد. ضمن این‌که شرایط هند هم مشخص است این کشور از آنجایی که پاکستان به‌عنوان رقیبش با جمهوری آذربایجان ارتباط دارد تمایل چندانی برای گسترش همکاری‌ها در این زمینه با آذربایجان ندارد. طبیعی است که این کریدور برای هند ظرفیت‌های بالقوه‌ای را در گسترش همکاری‌های اقتصادی و تجاری دارد.