طرفداری | تنیس به عنوان یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های جهان، همواره دارای جذابیت‌های خاص خود بوده است. با این وجود، رقابت تاریخی جان ایسنر - نیکولاس ماهو به قدری منحصر به فرد بود که کسی آن را به خاطر چند رالی زیبا یا حساسیت حضور در یک گرند اسلم به یاد نمیاورد. در حقیقت، مسابقه‌ای که با ثبت رکوردهای متعدد و حتی ایجاد تغییر در قوانین رقابت‌های تنیس همراه بود، نیاز چندانی به بولد شدن وجهه فنی‌اش ندارد.

مسابقه ایسنر - ماهو

از ساعت ۱۸:۱۳ روز سه‌شنبه، ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰، جان ایسنر و نیکولاس ماهو در زمین شماره ۱۸ ویمبلدون به مصاف هم رفتند. این مسابقه از دور اول گرند اسلم ویمبلدون برگزار می‌شد و هیچکس فکرش را هم نمی‌کرد که تقابل دو تنیسور آمریکایی و فرانسوی قرار است وارد تاریخ دنیای ورزش شود. اگر شرایط مانند یک بازی عادی تنیس پیش می‌رفت، جدال ایسنر و ماهو حوالی ساعت ۹ شب به پایان می‌رسید، اما خب این‌گونه نمی‌شود وارد تاریخ شد!

ست اول با برتری ۶-۴ جان ایسنر همراه شد و در ست دوم، ماهو با برد ۶-۳ کار به تساوی کشاند. در ست‌های سوم و چهارم مسابقه، هیچ‌کدام از دو تنیسور نتوانستند گیم سرو حریف را برک(Break) کنند تا تکلیف برنده در تای‌برک(Tiebreak) مشخص شود؛ برد تای‌برک ست سوم برای ماهو بود که البته ایسنر در ست چهارم آن را جبران کرد. در پایان ست چهارم، نتیجه ۲-۲ بود و ساعت ۲۱:۰۷ را نشان می‌داد. در نتیجه، محمد لهیانی، داور سوئدی مسابقه، به دلیل تاریک شدن هوا، ادامه رقابت را به روز بعد موکول کرد.

ظهر روز سه‌شنبه، از ساعت ۱۴:۰۵، ست پنجم بازی آغاز شد. در ساعت ۱۷:۴۵ همان روز، زمان‌سنج اسکورد برد به همه نشان می‌داد که مسابقه ۶ ساعت و ۳۴ دقیقه در جریان بوده است و این به معنای شکسته شدن رکورد طولانی‌ترین مسابقه تاریخ تنیس بود؛ رکورد قبلی به تقابل فابریس سانتورو و آرنو کلمن در فرنچ اوپن ۲۰۰۴ برمی‌گشت که ۶ ساعت و ۳۳ دقیقه به طول انجامید. با توجه به اینکه در آن زمان، قانون ست تای‌برکر(Tiebreaker) در ویملبدون استفاده نمی‌شد، ست پنجم به حالت Advantageous Set برگزار شد. به این معنی که اگر تا رسیدن به پیروزی در ۶ گیم، اختلاف دو در گیم‌شماری ایجاد نشده بود، رقابت تا زمانی که یک تنیسور برتری دو اختلافی در گیم‌شماری به دست می‌آورد، ادامه پیدا می‌کرد. ایسنر و ماهو که اصلا تمایلی به تسلیم شدن در این تقابل که حالا وارد کتاب رکوردهای گینس شده بود، نداشتند، کار را در ست پنجم تا گیم‌شماری ۵۹-۵۹ ادامه دادند. زمانی که هوا مثل روز قبل تاریک و در ساعت ۲۱:۰۹، مسابقه متوقف و ادامه آن به روز پنج‌شنبه موکول شد.

از ساعت ۱۵:۴۰ روز پنج‌شنبه، ادامه بازی به جریان افتاد تا اینکه نهایتا در ساعت ۱۶:۴۷، جان ایسنر با برک کردن گیم سرو ماهو، توانست هفتادمین گیم خود در ست پنجم را به دست بیاورد و با گیم‌شماری باورنکردنی ۷۰-۶۸، پیروز این رقابت نفس‌گیر شود. رقابتی که برای سه روز ادامه پیدا کرد و ۱۱ ساعت و ۵ دقیقه به طول انجامید!

پلاک نصب شده در کورت ۱۸ ویمبلدون

شرایط عجیب این مسابقه روی قوانین تنیس اثرگذار بود؛ پس از این دیدار، تصمیماتی در خصوص تغییر شرایط ست‌های پایانی مسابقات اتخاذ شد و روش Advantageous Set جای خود را به Tiebreaker داد. حالا در اکثر مسابقات رسمی، اگر گیم‌شماری در ست پنجم به نتیجه ۶-۶ برسد، تکلیف برنده با یک گیم تای‌برکر مشخص می‌شود که البته امتیاز نهایی آن، بسته به نوع مسابقات، متفاوت است، اما در هر صورت زمان کمتری نسبت به فرمت قبلی نیاز دارد.

حواشی جالب مربوط به مسابقه