۳۱ سالگی برخورد شوماخر و باتیبسون؛‌ سه دندان شکسته برای اسپانیا و حسرت برای فرانسه

شاید نامهربان‌ترین مرحله جام جهانی با فرانسه نیمه نهایی بوده باشد. در نیمه نهایی جام جهانی همواره خروس از نفس افتاده‌اند. نیمه نهایی جام ۵۸ فرانسه با هزاران‌امید و آرزو پا به دیدار برابر برزیل گذاشت... خب ژونکه تلاشش را کرد ولی، دیگر اتفاق است. همزمان با باز شدن پای واوا به سوی آسمان سوئد‌امید‌های فرانسوی‌ها نیز دود شد و به آسمان رفت. در ۸۶ آن‌ها زمانی برای بازی به خودشان آمدند و فرانسه شدند که دیر شده بود. البته که این‌ها فقط باخت‌ها بودند... مثلاً، زمانی که در جام جهانی ۱۹۹۸ آن‌ها برابر شگفتی ساز جام یعنی کرواسی پیروز شدند لورن بلان با یک حرکت ابلهانه یا بهتر است بگوییم احمقانه باعث این شد که خودش در فینال نباشد. اما در بین همه این نیمه نهایی‌ها یکی هم زجر داشت، هم غم و هم... درد، آخ!  بیایید قصه را از اول تعریف کنیم. از اولِ اول ۱ _ ژنرال فرانکو و میزبانی

مرد با عصبانیت از پله‌ها بالا می‌رفت. او ۸ دهه عمر کرده بود. به بالا رسید و با عصبانیت خاصی گفت:  «من ۸۰ سال عمر کردم و حتی اگر ۱۰۰ ساله هم شوم، امکان ندارد که دوباره جام جهانی در کشورم برگزار شود که من بتوانم ببینم. این بخت را از من نگیرید.» وقتی ژنرال فرانکو پیشنهاد میزبانی داد کسی شانسی برای میزبانی اسپانیا قائل نبود ولی آقای دیکتاتور با لابی گری‌های خود میزبانی را برای کشورش گرفت، آلمان غربی و اسپانیا توافقی را امضا کردند که در آن، اسپانیا از آلمان غربی برای میزبانی جام جهانی ۱۹۷۴ حمایت می‌کرد و آلمان غربی اجازه داد تا اسپانیا نامزد بی‌رقیب میزبانی از جام جهانی ۱۹۸۲ شود.  کار ساخت ورزشگاه‌ها آغاز شد. اما آقای دیکتاتور مرد. و همین میزبانی را در هاله‌ای از ابهام قرار داد. کارگران اعتصاب کردند، ولی اعتراض مردم باعث شد که پس از کشمکش‌های فراوان کارگران دوباره پای کار بیایند. سرانجام وقفه‌ها باعث شد که در شروع جام حتی نیوکمپ و سانیاگو برنابئو نیز آماده نباشند و بازی‌ها در ۱۴(! ) ورزشگاه برگزار شود. بگذریم، الان قصد گفتن تاریخچه نداریم فقط خواستم مقدمه بنویسم. به هر حال فرانسه، لهستان، ایتالیا و آلمان غربی به نیمه نهایی رسیدند. و ما اینجا به تقابل آلمان غربی و فرانسه می‌پردازیم دیداری برای به یاد ماندنی... ‌.  ۲_ترکیب خاصی از درد و غم از هرکه بپرسید بدترین خطای تاریخ جام جهانی چه بود شاید این‌ها را بگوید:  خطای زین الدین زیدان به روی مارکو ماتراتزی، مائورو تاسوتی روی لوئیز انریکه یا ماسینگ به روی کانجینا، اما این یکی واقعاً بد بود.

فرانسه به راحتی و آلمان غربی با تحقیر به این مرحله رسیده بود . چرا تحقیر ؟ بازی با الجزایر... ژرمن ها می گفتند گل هفتم برای خانواده و گل هشتم برای سگ ها ! ولی موضوع بر عکس شد .

بازی الجزایر با گزارش رودی میشل باتجربه که کارش را در مسابقات جام جهانی 1954 سوئیس آغاز کرده بود، پخش شد. یک دقیقه مانده به پایان بازی، آلمان که یکی از نامزدهای قهرمانی بود گل خورد و 1-2 مغلوب شد. او با لحنی که بوی تحقیر می‌داد گفت:” بسیاری از بازی‌های تیم ملی آلمان را گزارش کرده‌ام و آنها هیچ‌وقت اینقدر ناامیدکننده ظاهر نشده بودند.” ولی در نهایت آنها به نیمه نهایی رسیدند. اینجا نیمه نهایی، ورزشگاه سویا 

پاس در عمق میشل پلاتینی به باتیستون رسید، باتیستون و شوماخر و...  خب این اتفاق همینجا رخ داد، اسکات مارای اینگونه می‌نویسد: … خب چند لحظه بعد رخ داد. شاید بدترین جنبه اتفاقی که رخ داد ، هرچند باتیستون و دندانپزشکش بدون شک این موضوع مخالفت خواهند کرد. این است که خطرناک‌ترین و خشن‌ترین خطای تا به امروز این رقابت‌ها دیداری که واقعاً باید به عنوان یکی از بهترین، دراماتیک‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین بازی‌‎‌های تاریخ جام جهانی به خاطر آورده می‌شد را تحت الشعاع قرار داد. دیداری پر هیجان و شش گله بین دو تیمی که استعداد‌های زیادی در ترکیب‌شان داشتند در واقع یک دیدار کلاسیک جام جهانی به حساب می‌آمد. تنها فینال ماراکانا ۱۹۵۰، نیمه نهایی بین مجارستان و اروگوئه در ۱۹۵۴ و دیدار جذاب ایتالیا و برزیل که سه روز قبل از این بازی در بارسلونا برگزار شده بود، می‌توانست از آن بهتر باشد.

پیر لیتبارسکی، وینگر آلمان غربی، مدت‌ها پس از این که سر و صدا‌ها فروکش کرد، گفت: ” ما یکی از دو بازی برتر در این تورنمت را برگزار کردیم. و این تبلیغ بسیار خوبی برای فوتبال آلمان بود. ” او با آهی از ته دل ادامه داد: ” یا می‌توانست باشد. ”به هر صورت، بازی ادامه پیدا کرد. و حرکت شوماخر حتی خطا هم اعلام نشد! خب بازی داشت خوب برای فرانسه پیش می‌رفت در دقیقه ۹۹ مسابقه فرانسه سه بر یک پیش بود آن‌ها با هنر نمایی ترزور و ژیرس از آلمان غربی پیش بودند و فقط باید یک ربع ساعت مقاومت می‌کردند. 

یک سانتر... و گل  بازی داشت برای فرانسوی‌ها خوب پیش می‌رفت. تا اینکه لیتبارسکی دفاع فرانسه را به هم ریخت و توپی فرستاد. رومینگه نا آماده و تعویضی به توپ ضربه زد و گل... حالا آلمان غربی به بازی برگشته بود. دقیقه یکصد و هشت، لیتبارسکی و حرکتی مشابه گل اول با این تفاوت که این‌بار به جای رومینگه هروبش ضربه سر زد. توپ به فیشر رسید. فیشر با یک قیچی برگردان فرانسوی‌ها را مات و مبهوت کرد. اما بازی تمام نشده بود. ترسور برای ر‌ها شدن از پرس ژرمنها پاس رو به عقب داد که البته گرچه پاس ریسکی بود. اما توپ به اتوری نزدیک بود و آن را مهار کرد. بسیار بد می‌شد اگر این بازی کلاسیک با یک اشتباه کودکانه تمام می‌شد. ضربات پنالتی‌زده شد و شوماخری که قاچاقی در بازی ماندن بود دو پنالتی بوسیس و سیس را گرفت و در آن سمت نیز اتوری پنالتی اشتیلیکه را مهار کرد.  بازی تمام شد، فرانسه به فینال نرسید، و همزمان قلب مردم این کشور در هاله‌ای از غم و اندوه فراوان شکست. خب البته در کل آلمان‌ها آن‌شب بهتر بودند و حقشان صعود بود.

قصه باید اینجا به پایان می‌رسید. ولی این پایان ماجرا نبود. ۴ سال بعد این بازی در گودالاخارا برگزار شد. فرانسه با اسطوره‌های جهانی و تحسین برانگیزی مثل پلاتینی، ژیرس، تیگانا و فرناندز حتی بهترین خطوط دفاعی را به لرزه درآورد. اما آلمان برای آن‌ها نفرین شده بود. 

.................................................................................................................

پاتریک باتیسون یادداشت کوچکی دارد که در مورد جام جهانی 1986 نوشته است:" اشتباهات گذشته فراموش و بخشیده شده است. نمی خواستم بیش از 40 متر به شوماخر نزدیک شوم. قبلا اینکار را کردم و جوابم را هم گرفتم."

.............................................................................................‌‌...................

ده دقیقه پایانی، فرانسه به خودش آمده و خطر لحظه به لحظه برای ژرمنها بیشتر می‌شود، یک شوت از باتیستون به سوی شوماخر... افسانه‌ها می‌گویند اینجا توپ به تیرک عمودی دروازه خورد، شوماخر شیرجه رفته بود و توپ ریباند با برخورد به او داخل دروازه رفت. اما اینگونه نشد. شوماخر در حالی که هواداران عصبانی فرانسه پشت دروازه او عروسکش را تکان می‌دادند توپ را گرفت و بازی را شروع کرد. دو گل از آندریاس برمه و رودی فولر برای حذف خروس‌ها کافی بود. البته که آلمان غربی در هر دو فینال را در برابر ایتالیا و آرژانتین مغلوب شد. این فرقی به حال فرانسه نمی‌کرد. ولی خب وقتی دشمن شما می‌بازد شما خوشحال خواهید بود. یک خوشحالی بی‌دلیل...