طرفداری | چند هفته پیش بود که روبرتو مانچینی، سرمربی قهرمان یورو 2020 بهشکلی ناگهانی از هدایت تیم ملی ایتالیا استعفا کرد. ابتدا گفته شد او به دلیل اختلاف با گابریله گراوینا، رییس فدراسیون تصمیم به استعفا گرفته اما مشخص بود که عربستان سعودی پشت پرده ماجرا است.
مانچینی که با امضای قراردادی چهار ساله تا تابستان 2027 هدایت تیم ملی عربستان سعودی را برعهده گرفته، با دستمزد سالانه 30 میلیون یورویی گرانترین سرمربی تاریخ فوتبال ملی و گرانترین سرمربی حال حاضر جهان فوتبال است. این قرارداد ثابت میکند که مانچینی فقط بهخاطر پول حاضر شده از هدایت تیم ملی کشورش بگذرد. درست است که میان گراوینا و مانچینی اعتماد متقابلی دیگر وجود نداشت و تغییراتی هم در کادر فنی ایجاد شد اما اینها توجیههای خوبی نیست.
یک فرد حرفهای، به قرارداد احترام میگذارد، آن هم وقتی نماینده کشورش است و بچهها برای عکس گرفتن با پیراهنی به نامش صف میکشند. بدون شک هیچ مبلغ و رقمی ارزش اعتماد میلیونها نفر از مردم یک کشور را ندارد. سرمربیگری در تیم ملی یک کشور پیش از حرفهای بودن، تعهد و مسئولیت میطلبد. در واقع نمایندگی تیم ملی یک کشور، افتخاری است که مدتها است در فوتبال دیگر درک نمیشود.
شاید فدراسیون فوتبال ایتالیا بهتر باشد که علیه مانچینی به شکلی جدی اقدام کند. دریافت یک مبلغ غرامت نمادین و ناچیز برای جبران خسارت عظیمی که وارد شده، ضروری بهنظر میرسد. البته که مانچینی با قرارداد نجومیاش توانایی پرداخت هر غرامتی را دارد. اگر اسپالتی همچنان در ناپولی بود و کونته در لیگ برتر انگلیس تیم داشت، آن موقع بعد از استعفای مانچینی چه میشد؟