طرفداری | در فوتبال مدرن امروز، نقش بازیکنان پست 10 یعنی کسانی که در بین خطوط هافبک و حمله بازی می‌کنند و سبک بازی‌شان برپایه خلاقیت فردی است، کمرنگ‌تر از همیشه شده است.

مثال بارز این مورد، ناکارآمد بودن شماره 10هایی مثل هامس رودریگز و ایسکو در تیم‌های بزرگ به دلیل ناتوانی در دوندگی زیاد و پرس کردن است اما در دهه‌های گذشته، کسانی مثل روبرتو باجو، میشل پلاتینی و دیگو مارادونا بازیکنانی بی‌نظیر بودند که هر تیمی در آرزوی داشتن آن‌ها بود. 

جانفرانکو زولا، مهاجم پیشین تیم ملی ایتالیا و باشگاه چلسی که خودش یک بازیکن پست 10 باکیفیت بود، مصاحبه‌ای با کوریره دلاسرا انجام داده و در خصوص ناپدید شدن تاثیرگذاری این نوع بازیکنان و نقش آریگو ساکی در این مورد صحبت کرده است:

فرایند کمرنگ‌شدن تاثیرگذاری بازیکنان پست 10 از اواخر دهه 90 با آریگو ساکی شروع شد. او کسی بود که برای افزایش میزان هماهنگی و سازمان‌یافته بودن تیم، فضای کمتری برای بروز خلاقیت بازیکنان می‌داد. پیش تر همه تیم‌ها یک نوع سازمان و آرایش داشتند؛ دفاع قدرتمند و گلزنانی که قادر به خنثی کردن حریف بودند.

مهاجم پیشین پارما و چلسی در ادامه گفت: 

دو هافبک توپ‌گیر، توپ را می‌گرفتند و آن را به شماره 10 یا در بدترین حالت به رجیستای بازی‌ساز تیم می‌دادند تا او بتواند توپ را برای مهاجمان ارسال کند. این شیوه کلی فوتبال بود. آریگو ساکی کسی بود که ساختار سفت‌وسخت‌تری ایجاد کرد؛ چهار هافبک در سیستم 2-4-4 همیشه در حال تحرک و دوندگی برای گرفتن توپ از حریف بودند. بازیکن پست 10 خیلی سخت در چنین آرایش تاکتیکی‌ای تطبیق می‌یافت. پیش از این تغییر، شماره 10 آزاد بود به هر کجا از زمین برود، توپ را دنبال کند و حرکتی را پایه‌گذاری کند.

زولا که سابقه سرمربیگری و دستیاری در لیگ برتر انگلیس را هم در کارنامه دارد، عملا پست 10 در فوتبال امروز را منقرض شده می‌داند:

این تغییرات به شکل پیشرفته‌تری در فوتبال امروز هم اجرا می‌شود. من یکی از همان بازیکنانی بودم که باید خودم را با مدل تاکتیکی ساکی وفق می‌دادم و باید نقشی را ایفا می‌کردم که در اصل مال من نبود. من باید به عنوان وینگر بازی می‌کردم تا روبرتو باجو در پست خودش قرار گیرد. در فوتبال امروز، همه تیم‌ها در تلاش هستند مالکیت داشته باشند و حمله کنند و این یعنی بازیکن پست 10 باید یا مهاجم نوک شود، یا مهاجم کاذب و یا هافبک پست 8. بازیکن پست 10 دیگر وجود خارجی ندارد.