به عنوان یکی از بهترین ابزارهای ارتباطی جهان، فوتبال به تفاوت‌های فرقه‌ای و مذهبی یا نژاد یا جنسیت شما اهمیتی نمی دهد. آنجا جایی است برای متحد کردن، الهام بخشیدن و برانگیختن تخیل. اینکه آیا این ورزش در نهایت می‌تواند کشور را از بیماری‌های متعددش درمان کند یا نه، باید به انتظار نشست، اما یک چیز هنوز هم صادق است: فوتبال با حداقل‌ها پیشرفت کرده و بیش از هر چیز دوام آورده است. تا زمانی که مهد تمدن زندگی را دوباره بیاموزد، همیشه در کنار آنها خواهد بود. با خود گفتم امروز که بحث شیوخ فوتبالی داغ شده است یادی از یکی از حاشیه برانگیزترین شیوخ تاریخ فوتبال کنیم. سال 1984 است و کویت برای اولین بار به جام جهانی رسیده است.

 

 

 

در یکی از عجیب‌ترین اتفاقات تاریخ جام جهانی، فرانسه با نتیجه 3-1 مقابل کویت پیش بود که گل دیگری را به ثمر رساند و مدافعان کویت معتقد بودند که این گل آفساید است و اعتراض کردند. رئیس اتحادیه فوتبال کویت، شاهزاده فهید، به بازیکنانش گفت که به نشانه اعتراض از زمین خارج شوند و داور هم در برابر این اعتراض‌ها به طرز احمقانه‌ای گل را مردود اعلام کرد و به‌این‌ترتیب اجازه داد بازی ادامه یابد. فرانسه در نهایت گل دیگری به ثمر رساند و 4-1 پیروز شد. تنها حضور کویت در دوران جام جهانی ترکیب خاصی از کمدی تراژدی و اندکی غم بود. کشور کوچک حاشیهٔ خلیج که به جام جهانی صعود کرده بود در گروه مرگ با انگلیس و فرانسه هم‌گروه شده بود و از همان اول هیچ‌کسی شانسی برای صعود برایش قایل نبود. اما تساوی با چکسلواکی قدرتمند باعث شده بود که نگاه‌ها مجذوب تیم آبی‌پوش شود. تیم ملی کویت تنها یک‌بار در مسابقات جام جهانی حاضر شده است و آن هم برمی‌گردد به سال ۱۹۸۲. با قرعه‌ی سخت متشکل از فرانسه، چکسلواکی و انگلیس انتظار می‌رفت چالش برانگیز باشد اما با این وجود بسیاری از کویتی ها اعتقاد داشتند نسل طلایی‌شان بار دیگر حماسه‌سازی خواهد کرد. خلیج‌نشین ها دلاورانه در هر سه مسابقه می‌جنگیدند. حذف زودهنگام آنها اما، روحیه شکست ناپذیری شیوخ دشداشه پوش را خدشه دار کرد.در آن دوره کویت در بازی اول با کسب تساوی برابر چکسلواکی توجه‌ها را جلب کرده بود. دومین دیدار این تیم مقابل فرانسه بود.

 

محمد کریمی راجع به آن دیدار می‌گوید: در این دیدار فرانسه از همان ابتدا برتری‌اش را بر کویت دیکته کرد. بازی با نتیجه ۳-۱ به سود فرانسوی‌ها پیش می‌رفت تا اینکه صدای سوت از میان هواداران به صدا درآمد.  بازیکنان کویت در جایشان ایستادند اما آلن ژیرس، بازیکن فرانسه که صاحب توپ بود به حرکتش ادامه داد و موفق شد گل بعدی را به ثمر برساند.  داور گل را پذیرفت و این موجب خشم بازیکنان کویت شد. آن‌ها نزد شیخ فهید آل‌احمد، رئیس فدراسیون فوتبال کویت مراجعه کردند. او از بازیکنان خواست تا زمین را ترک کنند و به بازی ادامه ندهند.  داور مسابقه (میروسلاو استوپار) سعی کرد آن‌ها را دوباره به زمین بیاورد؛ اما مشاجره بین بازیکنان و مربیان دو تیم بالا گرفته بود و آن‌ها قصد نداشتند به زمین مسابقه بازگردند.  پس از چند دقیقه شیخ به زمین رفت و از داور خواست گل را مردود اعلام کند. به طرز عجیبی استوپار این خواسته را پذیرفت. در میان تعجب همگان، نتیجه روی تابلو دوباره به ۳-۱ تغییر پیدا کرد و بازی با یک دراپ بال آغاز شد.  شیخ فهید پس از این مسابقه جریمه شد و استوپار نیز دیگر حق قضاوت در جام جهانی را پیدا نکرد. فهید نیز سال ۱۹۹۰ در درگیری‌های کویت و عراق بر اثر اصابت گلوله از دنیا رفت.