از 16 ورزشگاه میزبان مسابقات جام جهانی در دوره آینده هیچ کدام پیست دوومیدانی ندارند، این اتفاق از سال 1998 رخ داده است و دیگر ورزشگاه های صاحب پیست دوومیدانی در مسابقات فوتبال کارآیی ندارند.
به گزارش طرفداری، با تخصصی شدن امکانات ورزش مدرن در دنیا دیگر کاربری ورزشگاه های فوتبال و دوومیدانی کاملا جدا از هم شده است اما ورزشگاه های تازه ساز ما در سالهای اخیر مثل غدیر اهواز و نقش جهان و امام رضای مشهد و پارس شیراز و... همه پیست دوومیدانی دارند که نمایی کهنه و مستعمل به امکانات و سواد ما از ورزشگاه سازی می دهد و هم فاصله تماشاگر را از زمین دور می کند و هم فضای ساخت سکوی ورزشگاه را تقلیل می دهد.
یک ورزشگاه در دست احداث هم داریم، ورزشگاه شماره 2 آزادی که 15 سال قبل کلنگش زده شده و نوک کلنگ در چشم بی توجهی و بی برنامگی رفته است هم پیست دوومیدانی دارد.
یک بار برای همیشه این ایده مسخره ورزشگاه چند منظوره را جمع کنید؛ همین حالا از پیست دوومیدانی های ساخته شده به دور ورزشگاه های پرسپولیس و استقلال، ورزشگاه نقش جهان و یادگار امام و پارس شیراز و امام رضای مشهد چه استفاده ای می شود؟ آیا ما منتظر هستیم روزی مسابقات دوومیدانی قهرمانی آسیا یا جهان را میزبانی کنیم؟ ما که نمی توانیم چون مسابقات این عرصه مختلط است و نمی توانیم میزبان این مسابقات باشیم پس این ورزشگاه ها را به این شکل برای چه می سازیم؟