دشتهایی چه فراخ! کوههایی چه بلند! در گلستانه چه بوی علفی میآمد! من در این آبادی، پی چیزی میگشتم: پی خوابی شاید، پی نوری، ریگی، لبخندی.
در گلستانه _ شهرام ناظری
۲٬۳۷۵ بازدیدسهشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۲ - ۱۳:۴۵
این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.