مربیان باهوش، نیمکت را ترک میکنند؛ پیش از آنکه هواداران، روزهای خوش را فراموش کنند.
به گزارش طرفداری، تنها 6 ماه گذشته؛ از روزی که تیم فوتبال پرسپولیس در فینال جام حذفی، استقلال را شکست داد و هم رقیب سنتی را به زانو درآورد و هم دبل کرد. قهرمان لیگ برتر و جام حذفی بدون برگزاری بازی سوپرجام، برنده سهگانه شد و یحیی گلمحمدی، نام خود را در تاریخ ماندگار کرد. تنها 6 ماه و 5 روز بعد از روز تاریخی در تقویم پرسپولیسیها، «یحیی امپراتور» با بطری آب و «حیا کن، رها کن» از سوی هواداران بدرقه شد و بار دیگر جمله منسوب به ژوزه مورینیو را به یاد فوتبالدوستان آورد: «هواداران فوتبال فراموشکار هستند».
در طول تاریخ، مربیان زیادی روی نیمکت نشستهاند که روزی روی دست هواداران به بالا پرتاب شدهاند و چندی بعد همان طرفداران خواهان اخراج آنها بودهاند؛ از آرسن ونگر مربی فرانسوی که تنها جام طلایی تاریخ لیگ برتر انگلیس را به ویترین آرسنال برد و یک دهه بعد شاهد پلاکاردهای «Wenger out» روی دستان هواداران تیمش بود تا کارلوس کیروش که حتی دوستدارانش در ایران هم معتقد بودند دیگر باید جای خود را به مربی دیگری بدهد.
در سوی مقابل تعداد اندکی از مربیان مانند آریگو ساکی، سر الکس فرگوسن و زینالدین زیدان بودهاند که در اوج محبوبیت ترجیح دادهاند باشگاه را ترک کنند و در خانه بنشینند؛ به گونهای که هواداران در بهترین روزها نیز دلتنگ آنها شوند. یحیی گلمحمدی پرافتخارترین مربی لیگ برتر ایران بوده و به عقیده بسیاری از هواداران پرسپولیس، همچنان بهترین گزینه ایرانی برای تیم محبوبشان به شمار میرود، اما آنهایی که از تاریخ عبرت نمیگیرند، محکوم به تکرار آن خواهند بود!
انتقادهای گلمحمدی؛ حتی اگر درست و بهحق باشد باز هم تغییری در اصل موضوع ایجاد نخواهد کرد. زیدان؛ تنها سرمربی تاریخ فوتبال جهان که سه بار پیاپی لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرده، وقتی احساس کرد فلورنتیتو پرز اعتمادش را به او از دست داده، کنارهگیری کرد. کارلو آنچلوتی نیز میداند رئیس باشگاه رئال مادرید برنامههای مالی را بر جذب بازیکن ترجیح داده و اعتراضی به انفعال در نقل و انتقالات ندارد. همه از اختلافات یحیی گلمحمدی با رضا درویش آگاه هستند؛ اگر مدیرعامل باشگاه پرسپولیس مهاجم نخریده یا رابطه خوبی با او ندارد، سرمربی سرخپوشان چه اصراری به ماندن دارد؛ آن هم به قیمت هو شدن از سوی هواداران؟