حرکت اردوی عثمانی از استانبول به مرز ایران از آغاز محرم ۹۸۶قمری با انتقال خیمه و خیمه به اسکدار شروع شد. اما پیش از حرکت سپاه و از آنجا که بنا بود، با یک کشور اسلامی و دین مسلمان جنگ صورت گیرد. شمس الدین احمد قاضی زاده طبق آداب اجداد خویش با صدور فتوی ضمن حلال دانستن نبرد علیه صفویان را نیز قطعی ساخت. در سال ۹۸۶تا۹۹۸ هجری قمری قسمت های جاداری از ایران را در معرض حمله های به تکرار نیروهای عثمانی قرار گرفت.
شاه عباس یکم معروف ترین پادشاه صفوی
تملک آن حکومت درآمد.ادامه جلوروی ها منجر به تصرف شهر تبریز توسط عثمانی ها در سال ۱۵۸۵ شد. بعدها قرارداد فرهاد پاشا در سال ۱۵۹۰ بسته شد. و در آن صفویان پذیرفت تا از آن پس در عثمانی مذهب شیعه گسترش ندهد. در سال ۱۵۷۷ در زمان حکومت محمد خدابنده مراد سوم اعلام جنگ کرد، و نبرد عثمانی را تا سال ۱۵۹۰ با صفویان ادامه داد. مراد سوم تحت عقاید وزیران مصطفی پاشا و سنان پاشا قرار گرفته بود. مخالفت های وزیر اعظم را نادیده گرفت. عهدنامه پاشا نتیجه نبرد چلدر بود، که بین دو کشور صفویان و عثمانی اتفاق افتاد. در این جنگ عثمانی موفق شد ارتش صفویان را شکست دهد و مناطق زیادی را تحت خود قرار داد. پس از مدتی ارتش صفویان به دنبال مناطق از دست رفته اش دست به اقدام زد، در نتیجه عثمانی یک بار دیگر به سمت ایران حرکت کرد، و در نبرد مشعل ها ارتش صفویان از عثمانی شکست خورد. و دوباره مناطق قفقاز جنوبی دست دشمن افتاد. و ۶سال پس از پیروزی عثمانی ها تبریز را فتح کردند.