بازی World In Conflict: نبرد شوروی و آمریکا در قالب یک بازی

درباره World in conflict:

World in Conflict یک بازی ویدئویی تاکتیکی زمان واقعی درسال2007 است که توسط شرکت بازی های ویدئویی سوئدی Massive Entertainment توسعه یافته و توسط Vivendi Games برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این بازی در سپتامبر 2007 منتشر شد و نقدهای مثبت و جوایز متعددی را دریافت کرد. برخی این بازی را جانشین معنوی Ground Control، بازی دیگری از Massive Entertainment می‌دانند و به طور کلی توسط طراحان آن به عنوان یک بازی واقعی تصور می‌شود. بازی تاکتیک، با وجود اینکه به عنوان یک بازی RTS به بازار عرضه شده است.

بسته الحاقی مارس 2009، World in Conflict: Soviet Assault، محتوای اضافی را اضافه کرد، از جمله ماموریت های کمپین اضافی که در آن بازیکنان نقش یک افسر ارتش شوروی را بر عهده می گیرند که نیروهای شوروی در اروپا، روسیه و ایالت واشنگتن ایالات متحده را فرماندهی می کند. این بازی قابلیت چندنفره را ارائه می‌کند و تا 16 بازیکن را به صورت آنلاین یا از طریق LAN پشتیبانی می‌کند. در دسامبر 2015، یوبی‌سافت سرورهای رسمی Massgate را که از عملکردهای چند نفره پشتیبانی می‌کردند، تعطیل کرد، اگرچه جامعه بازیکنان این عملکردها را در سال 2016 از طریق نسخه غیروابسته Massgate بازیابی کرد. یوبی‌سافت چند نفره را از طریق Massgate منبع باز منتشر شده در سال 2017 احیا کرد.

World in Conflictبر روی گیم‌پلی تاکتیک‌های زمان واقعی (RTT) تمرکز می‌کند، به شیوه‌ای مشابه Ground Control، یک بازی که توسط Massive Entertainment ساخته شده است، که در آن بازیکنان واحدها را در میدان جنگ مستقر می‌کنند و باید با دقت از آنها برای رسیدن به پیروزی استفاده کنند. استفاده از دارایی های پشتیبانی برای کمک بیشتر به آنها. جهان در تضاد شامل سه جناح است: ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و ناتو. در حالی که بازیکنان ممکن است فقط به عنوان نیروهای ایالات متحده و ناتو در طول کمپین تک نفره بازی کنند، هر سه گروه را می توان در بازی های چند نفره استفاده کرد.

داستان بازی:

صحنه و داستان بازی در سال 1989 متناوب رخ می دهد، که در آن یک فروپاشی قریب الوقوع اقتصادی و عدم دستیابی به کمک های دیپلماتیک از غرب، اتحاد جماهیر شوروی را به حمله به اروپای غربی و آغاز جنگ جهانی سوم سوق می دهد. در داستان تک نفره، بازیکنان نقش یک افسر ارتش ایالات متحده را بر عهده می گیرند که فرماندهی گردان های نیروهای ایالات متحده و ناتو را بر عهده می گیرد. بخش عمده عملیات آنها بر مبارزه با تهاجم غافلگیرانه به ایالات متحده از سیاتل، واشنگتن و همچنین عملیات در جنوب فرانسه، روسیه و نیویورک متمرکز است.

گیم پلی بازی:

در طول بازی، به بازیکنان تعداد از پیش تعیین شده ای از نقاط تقویتی داده می شود که با آن واحدهایی با هزینه های متفاوت خریداری می کنند. هنگامی که بازیکن واحدهایی را که خریداری کرده است مستقر می کند، باید 20 ثانیه منتظر بمانند تا آنها به زمین رها شوند. اگر یک واحد از بین برود، امتیازها به بازیکن بازپرداخت می‌شوند تا بتوانند واحدهای بیشتری را وارد کنند. در طول کمپین تک نفره، اکثر ماموریت‌ها واحدهایی را که بازیکن می‌تواند جذب کند، متفاوت می‌کند، در حالی که برخی از ماموریت‌ها فرصتی برای استخدام واحدهای رایگان را فراهم می‌کنند، اگرچه اگر از بین بروند، نمی‌توان آنها را جایگزین کرد. هر واحد دارای نقاط قوت و ضعفی است، مانند اسلحه‌های ضد هوایی متحرک که در برابر هلیکوپترهای دشمن مؤثر هستند و تانک‌های تعمیری در تعمیر وسایل نقلیه و زره‌ها مؤثر هستند. هر واحد دارای توانایی دفاعی مانند استقرار پرده های دود است، در حالی که برخی از واحدها دارای توانایی تهاجمی هستند، مانند نشانه گذاری اهداف برای بمباران یا استفاده از نارنجک انداز بر روی پیاده نظام دشمن. هنگامی که توانایی(های) ویژه یک واحد به مصرف رسید، بازیکنان باید قبل از استفاده مجدد منتظر بمانند تا آنها دوباره شارژ شوند.

علاوه بر کنترل واحدها، بازیکنان همچنین می توانند با صرف امتیازات کمک تاکتیکی، کمک تاکتیکی را نیز فراخوانی کنند. امتیاز در درجه اول از نابود کردن واحدهای دشمن در نبرد به دست می آید. کمک‌های تاکتیکی به بازیکن این امکان را می‌دهد که هر چیزی را فراخوانی کند، از حملات هوایی به مواضع دشمن، استقرار چتربازان گرفته تا انجام حملات بمباران فرش و حملات هسته‌ای تاکتیکی. کمک‌های تاکتیکی می‌توانند حداکثر سه بار استقرار را انجام دهند، پس از آن بازیکن باید منتظر بماند تا پشتیبانی دوباره شارژ شود. در کمپین تک نفره، بازیکنان با کمک تاکتیکی که می توانند استفاده کنند، محدود می شوند، که می تواند در طول یک ماموریت تغییر کند.

رابط بازی World in Conflict هیچ فریمی در بازی ندارد. لیستی از واحدها مرکز پایین را اشغال می کند، در حالی که گوشه بالا سمت راست حاوی لیست خرید تقویت کننده قابل گسترش است. مینی مپ در گوشه سمت چپ پایین قرار دارد، در حالی که گوشه سمت راست پایین حاوی دکمه‌های توانایی‌های ویژه (از جمله تشکیل واحد) است. بازیکنان همچنین می‌توانند از یک سیستم پیام‌رسانی استفاده کنند که به گونه‌ای طراحی شده است که امکان مکالمه بین افراد را بدون توجه به اینکه آنها در همان سرور هستند یا همان بازی را انجام می‌دهند، می‌دهد. World in Conflict دارای یک دوربین کاملاً چرخشی 360 درجه است.

قسمت تک نفره بازی:

کمپین تک نفره بازیکنان را در نقش ستوان پارکر (با صداپیشگی الک بالدوین)، افسر ارتش ایالات متحده قرار می دهد که فرماندهی گروهی از نیروهای آمریکایی و ناتو را بر عهده می گیرد و وقایع کمپین قبلی بازی را روایت می کند. برای هر ماموریت؛ او نه در طول ماموریت ها و کات سین ها صحبت می کند و نه چهره اش نشان داده می شود. در طول ماموریت‌ها، بازیکنان با دشمنانی مقابله می‌کنند که برای مقابله با آن‌ها برنامه‌ریزی شده است، در حالی که هوش مصنوعی بقیه اکشن‌ها را در میدان جنگ انجام می‌دهد، اگرچه بخش بزرگی از اکشن همچنان بر روی بازیکن متمرکز است، که برخلاف رویکرد مورد استفاده در عناوین RTS است. ، که در آن بازیکنان مسئولیت کل ارتش ها را بر عهده دارند و بنابراین مسئولیت بیشتر اقدامات در میدان جنگ را بر عهده دارند. برخلاف سایر حالت‌های بازی، بازیکنان در مأموریت‌ها با توجه به واحدهایی که می‌توانند مستقر کنند و چه کمک‌های تاکتیکی می‌توانند فراخوانی کنند، محدود می‌شوند، گاهی اوقات مجبور می‌شوند به واحدهایی که با آنها شروع می‌کنند و در طول یک مأموریت به دست می‌آورند تکیه کنند.

روایت داستان تک‌نفره بیشتر مدیون الهام گرفتن از سری‌های Call of Duty و Medal of Honor است.

قسمت چند نفره بازی:

بازی‌های چندنفره حداکثر از شانزده بازیکن پشتیبانی می‌کنند و می‌توان آن‌ها را در شبکه محلی یا اینترنت بازی کرد. سه نوع نقشه مشخص شده است: نقشه های سلطه، که در آن بازیکنان باید نقاط فرمان را برای برنده شدن در بازی کنترل کنند، نقشه های حمله، که در آن یک تیم از یک سری از نقاط فرمان دفاع می کند که حملات تیم های دیگر است، و نقشه های طناب کشی، که در آن تیم ها باید بجنگند. برای گرفتن یک سری از نقاط فرماندهی در خط مقدم، در نتیجه خط به سمت مجموعه جدیدی از نقاط نزدیک تر به تیم بازنده تغییر می کند. یک طرف یا به عنوان ایالات متحده یا ناتو بازی می کند، در حالی که طرف دیگر اتحاد جماهیر شوروی است.

در گیم پلی چند نفره، بازیکن ممکن است یکی از چهار نقش را در نبرد انتخاب کند: پیاده نظام، هوا، پشتیبانی یا زره. نقش پیاده نظام امکان دسترسی به جوخه های پیاده نظام مختلف مانند تیم های ضد تانک، تک تیراندازها و وسایل نقلیه حمل و نقل سبک را فراهم می کند، در حالی که زره به بازیکنان اجازه می دهد تا از کلاس های مختلف تانک ها، واحد رزم زمینی آتش مستقیم غالب بازی استفاده کنند. بازیکنانی که نقش هوایی را انتخاب می کنند، به هلیکوپترهای حمله، دیده بانی و حمل و نقل دسترسی دارند. در نهایت، نقش پشتیبانی شامل واحدهای ضد هوایی، توپخانه و تعمیر است. واحدهای اصلی هر نقش را همه می‌توانند خریداری کنند، اما برای بازیکنانی که نقش متفاوتی دارند گران‌تر هستند. علاوه بر این، هر نقش واحدهای انحصاری خود را دارد که برای خرید توسط نقش‌های دیگر در دسترس نیست.

بازی زمانی به پایان می رسد که یک طرف کاملاً بر طرف دیگر مسلط باشد یا زمانی که 20 دقیقه تمام شود، در این صورت، هر کدام از طرفین در آن زمان برنده باشد، برنده اعلام می شود. نواری در بالای صفحه نمایش داده می شود که وضعیت هر دو ارتش را نشان می دهد. پس از پایان بازی، برگه امتیازات نمایش داده می شود و رتبه بازیکنان به روز می شود.

جزء آنلاین بازی از سیستم massgate درون بازی استفاده می‌کند که از Ground Control مشتق شده است. می‌توان کلن‌ها را با ویژگی‌هایی مانند رتبه‌ها و مسابقات قبیله ایجاد کرد و آنها را در بازی ردیابی کرد. Massgate شامل تابلوهای امتیازات و یک سیستم رتبه بندی بر اساس رتبه های ارتش ایالات متحده است. بازیکنان می توانند با جمع آوری درآمد و امتیاز، مدال ها و نشان ها، رتبه و جایگاه امتیازات خود را به روشی مشابه Battlefield 2 افزایش دهند. دستیابی به رتبه های بالاتر به تدریج دشوارتر می شود. تابلوی امتیازات همچنین رتبه بندی قبیله ها را پیگیری می کند.