فرانک هربرت رمان دون از فرهنگ عراقی الهام گرفته. قبل نوشتن رمان یه سر رفته بود عراق و چون به فلسفه تسلط خوبی داشت با تکیه به فرهنگ عراقی و کلا بین النهرینی یه داستان مینویسه که میشه دون یا تلماسه
سر همینم می بینی توی رمان از ادویه، بیابون، لسان الغیب، منجی و این چیزا گفته شده. اینا همه فرهنگ مسلموناست
سر همین باقی کشورها به خصوص غرب چون این فرهنگ براشون عجیب و دور از ذهنه شیفته ش شدن ولی مایی که خودمون مسلمونیم و اهل خاورمیانه ایم گنده گوزهایی که توی این رمان و فیلم ها هست برامون چرت و پرته
مثل اینه یه غربی بیاد بخواد فرهنگ دینی خودمون برای خودمون بگه. احتمالا بابت این اکثر ایرانی هایی که دیدم از جمله خودم با این اثر ارتباط نمی گیرن
فیلمای حماسی در حالت عادی به دلیل مولفه هایی مثل روایت و مقیاس بزرگ مفاهیم سانتی مانتال و موضوعات گنده گوزانه بیشتر مورد توجه قرار میگیره حالا قدرت تبلیغات و بازیگرای معروفو بهش اضافه کن.
اکثراهم یا با عن یکی میشه یا در حد خدا میبرنش بالا حد وسط نداره اصلا:))
دیدگاهها