اتحاد جماهیر شوروی (USSR)، در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، توسط اعلامیه № 142-N شورای جمهوری‌های شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، منحل شد و رسماً، انحلال اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان یک کشور مستقل و موضوع حقوق بین‌الملل را ایجاد کرد[۱] و نیز به تلاش دولت فدرال اتحاد جماهیر شوروی و دبیرکل (همچنین رئیس‌جمهور)، میخائیل گورباچف، برای اصلاح نظام سیاسی و اقتصادی شوروی، در تلاش برای توقف دوره بن‌بست سیاسی و عقب‌نشینی اقتصادی، پایان داد. اتحاد جماهیر شوروی، رکود داخلی و جدایی طلبی قومی را تجربه کرده بود. اگرچه این کشور تا سالهای پایانی خود، بسیار متمرکز بود، اما از ۱۵ جمهوری در سطح بالا، تشکیل شده بود که به عنوان وطن، برای اقوام مختلف خدمت می‌کردند. در اواخر سال ۱۹۹۱، در بحبوحه یک بحران سیاسی فاجعه بار، با خروج چندین جمهوری از اتحادیه و کاهش قدرت متمرکز، رهبران سه عضو بنیانگذار آن، جمهوری‌های سوسیالیستی روسیه، بلاروس و اوکراین، اعلام کردند که اتحاد جماهیر شوروی، دیگر وجود ندارد. مدت کوتاهی پس از آن، هشت جمهوری دیگر، به اعلامیه آنها پیوستند. گورباچف، در ۲۵ دسامبر ۱۹۹۱، استعفا و در آنچه از پارلمان شوروی، باقی مانده بود، رای به پایان کار خود داد