عاشق رونالدینیو بودم شماره ۱۰ برزیلش داشتم.
چقدر قشنگ و زیبا بازی میکرد.
واقعاً لقب شاعر برازنده رونالدینیو بود.
رونالدینیو روح تازه ای به بارسلونا تزریق کرد.
رونالدینیو بی تکراره... نه شبیه بازیکنان قبل از خودش بود و نه بعدش کسی شبیه بهش اومد. بازیکنی که این قدرتو داشت حتی بعد از دیدن ستاره هایی مثل پله، مارادونا، زیدان و نازاریو کاملا شگفت زدتون کنه و همین نشون میده رونالدینیو با وجود اوج کوتاه مدت احتمالا شگفت انگیزترین اوج تاریخ رو داشته. اینم بگم حقش سه توپ طلای متوالی بود.
دیدگاه‌ها