بنظرتون تقریبا ۱۳ سال درس خوندن تا دیپلم یا ۱۶ الی ۱۷ سال تا کارشناسی و ارشد ارزششو داره اگه زمان به عقب برگرده ؟؟؟؟

۲۸۷ بازدیدسه‌شنبه ۰۱ آبان ۱۴۰۳ - ۲۱:۴۴

?????????? ‌ ‌

این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.

قوانین سایت

با این پیش فرض که اوضاع مالی زیاد اوکی نیست

برچسب ها

دیدگاه‌ها

slark A۱۴۰۳/۸/۰۲ - ۱۷:۱۴

اگه صرفا برای پول درآوردن که نه ارزششو نداره هنر پول در آوردن اصلا ربطی به تحصیلات نداره بیشتر به جنم و جربزه طرف برمی گرده مثلا طرف رفته یه زمین خریده ده سال بعد همون زمین شده چندین میلیارد بعدم زندگیش از این رو به اون رو شده و ....

خب ،۱۴۰۳/۸/۰۲ - ۰۴:۴۱

سلام هیچ دو انسان ای کپی همدیگه نیستن که موفقیت هاشون کپی هم باشه! راه زندگی افراد و مسیر موفقیت شون بستگی به خود اون افراد داره اطرافم هم آدمی رو دیدم که به زور اصلا درس خونده و توی دوران مدرسه جزو دانش آموز های ضعیف بوده و فکر کنم دیپلم بیشتر نداره ولی در عوض الان سربازیش رو رفته ازدواج کرده زن و بچه داره و از لحاظ مالی هم وضع واقعا خوب یا حتی شاید خیلی خوبی داره! در طرف مقابل هم فردی رو دیدم که تمام توان اش رو توی درس و تحصیل گذاشته و تا تهش رفته و اون هم الان ازدواج کرده خلاصه زندگی خوب یا حتی خیلی خوبی داره! (از نظر من عالی هم میشه برا اینطور زندگی ها گفت ولی خب گفتم با ادبیات خودم حرف نزنم) به نظرم اگر واقعا انسان اهل کار باشه و اهل بهینه مصرف کردن زمان اش باشه، بلد باشه جلوی اتلاف وقت رو بگیره، هر شغلی بره شاید روز های اول براش سخت باشه ولی آروم آروم وضعش بهتر و بهتر میشه تا اینکه میدرخشه! واقعا خیلیامون هستیم که هفت روز هفته شاید هفت ساعت هم از وقت مون رو مفید استفاده نکرده باشیم! (اگر خواب و خورد و خوراک و نیاز های اولیه رو فاکتور بگیریم)

LONELY LOVELORN۱۴۰۳/۸/۰۱ - ۲۳:۴۵

نیگا کن داداش بستگی به دیدگاه خودت داره، یکی میبینی اصلاً درس نمیخونه و از همون اول بسم الله میره تو کار یادگیری یه شغل و فن و یا راه و چاه بیزنس رو یاد میگیره و همه جوره تو زندگیش پیشرفت می‌کنه و ثروتمند هم میشه، یکی هم چون علاقه به درس و دانشگاه و علم داره میره مثلاً ۲۰ سال از عمرش رو میزاره روش و میبینی دکتر متخصص شد و یا یه وکیل بزرگ شد یا دکترای الکترونیک و یا کامپیوتر میگیره و خودش آروم آروم تو زمینه تولید یه برند صاحب تولیدی و معروف میشه و قطعاً کلی پولدار و انسان خوشبختی هم میشه، یکی هم هست باری به هر جهت و بدون داشتن هدف واضح و مشخص و تعریف شده ای و فقط با اصرار خانواده درس میخونه و در نهایت دو دهه از عمرش پای درس و دانشگاه می‌ره و به هیچی و هیچ‌جا هم نمیرسه، یا یکی استعداد درس خوندن رو داره ولی درس رو ول می‌کنه و می‌ره دنبال شغل آزاد و یادگیری یه فن و حرفه، ولی در نهایت موفق نمیشه و تو بهترین حالت می‌تونه یه پول بخور نمیری دربیاره، در کل بستکی به اراده، خود شناسی و نیت و نوع استعداد و پشتیبانی روحی روانی و مالی خانواده ت داره، مثلاً یکی هست که میگه من فوق‌العاده به جراحی قلب علاقه دارم و طبق شناختی که از خودش داره عاشق این رشته هست و استعداد خوبی هم توش داره، خب این آدم اگه شده گدایی هم بکنه باید حتماً بره دانشگاه تا متخصص قلب بشه، چون علاقه و پیشرفت و آرامشش تو این رشته س، برعکس یکی هیچ علاقه ای به درس و مدرسه و دانشگاه نداره و دوست داره شغل آزاد داشته باشه، اون باید از همون مقطع ابتدایی ترک تحصیل کنه و بره دنبال شاگردی و یادگیری اون شغلی که دوست داره، چون موفقیت و آرامش و پیشرفتش تو این زمینه هست، خلاصه به نظر من اولین قدم تو این زمینه خودشناسی هست، اینکه بدونی به چی استعداد و علاقه داری و آیا تو اون زمینه حمایت خانواده و اطرافیان رو هم داری یا نه، الکی رو احساسات و شور و شوق جوونی دست به یه انتخابی نزنی که بعد بمونی توش، همه جوانب رو با آرامش و احتیاط و به خوبی اول بسنج و بعد تصمیمت رو بگیر، داداش تجربه و اطلاعاتی که من داشتم در رابطه با سوالت همین بود، امیدوارم کمکی بهت شده باشه، خدانگهدار،،،،،