دنیرو که در ابتدای این فیلم آدمی نرمال و معمولی به نظر می‌رسد، در طول فیلم تبدیل به یک جنایتکار روانی می‌شود و همین مرز بین نرمال و روانی بودن این فیلم را به یکی از فیلم‌های برتر تاریخ سینما تبدیل کرده است.

 

در سکانسی از فیلم، تراویس بیکل (رابرت دنیر) با ژاکتی نظامی جلوی آینه ایستاده و دشمنان نامرئی خود را با سلاح مخفی‌اش تهدید می‌کند. این سکانس اوج هنرنمایی و توانایی‌های رابرت دنیرو در سینما را نشان می‌دهد.