مقدمه

بنگلادش کشوری شرق آسیا که بخش جدایی شده از پاکستان از و تا ۵۰ سال قبل از جدایی آن را به عنوان پاکستان شرقی می شناختند. مساحت این کشور ۱۴۸,۶۰۰ و تقریبا ۹ برابر ایران است و جمعیتی ۱۶۰ میلیون نفری دارد.حدود ۹۰ درصد جمعیت بنگلادش مسلمانان و بقیه آنها پیرو آیین هندو هستند. شغل بیشتر مردم آنها کشاورزی است که به صورت سنتی آن را انجام می دهند.. در سال ۲۰۱۸ این کشور مقام سومین صادرکننده پوشاک در جهان را بعد از چین و آلمان کسب کرده، با این حال از نظر شاخص های اقتصادی، بیشتر مردم این کشور فقیر محسوب میشن. هند و میانمار همسایه های این کشورند و در جنوب اون خلیج بنگال قرار داره. از دیگر نکات مهم این کشور تراکم جمعیت آن است که هشتمین کشور پرجمعیت دنیا است و پایتخت این کشور یعنی داکا ۱۲ میلیون جمعیت دارد.

بنگلادش از نظر جغرافیای سیاسی در محاصره کامل هند قرار دارد و به دلیل واقع بودن در شبه‌قاره هند شدیداً تحت تأثیر آن است. مهم‌ترین روابط را در نظام بین‌المللی با هند دارد و هر آن احتمال ادغام آن با هند به‌عنوان ایالت بنگال شرقی (۳۰ اُمین ایالت هندوستان) وجود دارد.بخش کوچکی از مرزهای زمینی این کشور نیز در اشتراک با میانمار است.

تاریخ

مرزهای قدیمی بنگلادش در جنوب آسیا ناشناخته است. در کتاب‌های جغرافیا به اجتماعی از مردم که بنگال نامیده می‌شدند اشاره شده است. مهاباراتا چندین درگیری را در این اجتماع ذکر می‌کند. مارکو پولو نیز در خاطرات خود به نام بنگلا اشاره می‌کند. تاریخ‌نگاران دیگری هم با نام‌های گوناگون به این منطقه جغرافیایی اشاره کرده‌اند ولی برای نخستین بار نام بنگال در دوران سلطنت اکبرشاه استفاده شد؛ هنگامی که استان شرقی موخالز به عنوان سوبا - بنگلا شناخته شد. در روزگار چیرگی بریتانیا بر هند بین سال‌های ۱۸۵۴–۱۸۷۴ م بنگال شامل این قسمت‌ها بود: ۱-بنگال خاص؛ ۲- ایالت بیهار در هند کنونی و مناطق اریسا و چوتانگپور در غرب؛ ۳- قسمتی از دره سورما در شمال شرقی.

دین

دین اصلی و عمده مردم در بنگلادش اسلام اهل سنت است اما تعداد شیعیان در این کشور حدود ۱٫۵ میلیون نفر هستند بنگلادش برخلاف برخی کشورها که دین اسلام از طریق درگیری و جنگ وارد شد؛ از طریق تجار و طریقت و پذیرش خود مردم صورت گرفت از آنجا که اسلام از نظر تاریخی توسط صوفیان به بنگلادش آورده‌شد پیروان طریقت‌های صوفی همچون دیوبندی، اهل حدیث (که از فرقه حنفی هستند) نیز در این کشور حضور درخور توجهی دارند

ورزش

ورزش در بنگلادش توسعهٔ زیادی نیافته است. اما وجود استعدادهای خوب و کافی مشخص است. علاقه مردم بنگلادش به کریکت زیاد است و امروز تیم ملی کریکت بنگلادش یکی از تیمهای خوب در جهان است. در دهه هشتاد میلادی فوتبال ضعیف بنگلادش توسط ناصر حجازی بازیکن و مربی ایرانی به شکلی عجیب پیشرفت کرد. حجازی توانست تیم محمدان بنگلادش را که تیم گمنامی در آسیا بود به سطح اول این قاره برساند. شکست پرسپولیس تهران و حذف از رقابتهای آسیا توسط همین تیم صورت گرفت. حجازی بعد از مدتی همزمان مربی گری محمدان و تیم ملی فوتبال بنگلادش را بر عهده داشت

اقتصاد 

بنگلادش کشوری بسیار فقیر با درآمد ناخالص سرانه سالانه ۴۵۵۰ دلار می‌باشد که البته این رقم رو به افزایش است.این کشور نیز از کشورهای کمتر توسعه‌یافته به‌شمار می‌رود.بنگلادش دومین صادرکننده پوشاک جهان است.[۱۶] کارمزد پایین کارگران، این کشور را به یکی از قطب‌های مورد توجه مارک‌های شناخته‌شده جهانی تبدیل کرده است. یکای پول بنگلادش تاکا بنگلادش با یکای جزء پَیسه است. این کشور از اعضای کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) است،

زبان گفتاری 

زبان بنگالی از ریشه زبان‌های هندوآریایی است و خط ویژه خود را دارد. از زبان انگلیسی نیز در آموزش عالی و دادگستری استفاده زیادی می‌شود و طبقه متوسط و بالا از آن به عنوان زبان دوم استفاده می‌کنند. ۹۸ درصد از مردم این کشور بنگال هستند.

پایان