طرفداری | بیست‌وششم آذر 1375 یک روز تاریخی برای فوتبال ملی ایران محسوب می‌شود؛ روزی که توانستیم کره جنوبی را با شش گل ببریم.

پیش از این مسابقات، تیم ملی که در مسابقات جام ملت‌های 1992 آسیا، مسابقات آسیایی 1994 هیروشیما و مقدماتی جام جهانی 1994 ناکام مانده بود.

تیم ملی فوتبال کشورمان در مسابقات جام ملت‌های آسیا 1996 بعد از دو دوره التهاب و ناکامی با قدرت وارد مسابقات شد.  ایران در دور نهایی مسابقات با تیم‌های عربستان، عراق و تایلند در یک گروه قرار گرفته بود. در جام ملت‌های 1996 در مرحله مقدماتی با محمد مایلی کهن به عنوان سرمربی به میدان آمدیم و توانستیم قدرتمندانه در صدر قرار بگیریم.

در مرحله نهایی، تیم ملی با ترکیبی متفاوت و جوان‌شده بازی می‌کرد. از مسابقات دوره گذشته جام ملت‌های آسیا برای ایران، تنها حمید استیلی، مجتبی محرمی و احمدرضا عابدزاده همچنان در ترکیب بودند.

در اولین بازی برابر عراق 2-1 باختیم اما با برد 3-1 برابر تایلند روحیه تیمی را ترمیم کرده و در بازی سوم برابر عربستان 3-0 برنده شدیم. کسب چنین پیروزی‌ای برابر عربستان مدت‌ها دور از ذهن به نظر می‌رسید. 

مسابقه بعدی برابر کره جنوبی بود. کره از نسلی سود می‌برد که دو سال پیش از آن، در جام جهانی 1994 درخشیده بود و ضمن متوقف کردن اسپانیا، با نتیجه‌ای نزدیک مغلوب آلمان شده بود. 

ایران در بازی با کره جنوبی با ترکیب نیما نکیسا، فرشاد فلاحت زاده، محمد خاکپور، اکبر استاداسدی، نعیم سعداوی، مهرداد میناوند، حمید استیلی، علیرضا منصوریان، کریم باقری، علی دایی و خداداد عزیزی به مصاف کره جنوبی رفت و در یک بازی غیرمنتظره تیم حریف را 6-2 شکست داد.

 بازی رویایی کریم باقری، علی دایی و خداداد عزیزی و 4 گل علی دایی، تیم ملی فوتبال کره جنوبی را نابود کرد و باعث شد فوتبال ایران بعد از سال‌ها غرور را در وجود خود حس کند.