Clouds of defiance ابرهای معترض Over mankind they gently weep بر روی انسان‌ها آروم گریه میکنن (میبارن) On this verge I collapse در این آستانه من بهم میریزم While god stays sound asleep در حالی که خدا آروم خواب میمونه Losing the balance تعادلمو دارم از دست میدم I’m losing the hold of it all دارم تحمل همه اینارو از دست میدم Make these trembling ghosts این ارواح لرزان به وجود میان Not chase me anymore دیگه تعقیبم نمیکنن Stars shine brighter ستاره‌ها نورانی‌تر میدرخشن Yet heavy lies the crown با این حال دروغ سنگینیه که تاج به سر داره Distant still clutching دوردست‌ها هنوز گرفتار شدن In the blackness of it all توی تموم سیاهیش And the candle burns out و شمع میسوزه As I touch your heart همانطور که من قلبتو لمس میکنم For treading the footsteps برای بر جای گذاشتن رد پایِ Of many sorrows passed غم‌های فراوانی که گذشتن And I yearn for the sun to set و من مشتاق غروب خورشید هستم For the curtain to fall برای افتادن پرده This is all I am این تموم چیزیه که هستم All I have تموم چیزیه که دارم Fallen from luster از درخشش افتاده To nothingness and scorn به نیستی و حقارت So fall dark veil پس حجاب سیاه میوفته Softly through the morn به آرومی در طول صبح A haunted, starless sky آسمان تسخیرشده و بدون ستاره Fragile and oh so deep شکننده و آه خیلی عمیق The dying softly wakes فرد در حال مرگ به آرومی بیدار میشه And smiles in painless peace و توی آرامش بدون درد لبخند میزنه Fallen from luster To nothingness and scorn So fall dark veil Softly through the morn And the drumless beat و ضربِ خالی از درامز It dissolves into the mire توی باتلاق حل میشه But you are sleeping ولی تو خوابیدی And a vacuum to my fire و این خلاء به آتیش منه And I yearn for the sun to set For the curtain to fall This is all I am All I have Fallen from luster From nothingness and scorn So fall dark veil Softly through the morn A haunted, starless sky Fragile and oh so deep The dying softly wakes And smiles in painless peace