طرفداری | میچو پرز (Michu Perez) زاده 21 مارس 1986 در شهر اوویدوی اسپانیاست. او در پست مهاجم نوک و هافبک نفوذی بازی میکرد. میچو فوتبالش را از تیم مطرح شهر زادگاهش یعنی رئال اوویدو شروع کرد و در سال 2003 به تیم اصلی این باشگاه رسید. او در دو فصل نخست حضورش در این باشگاه، در سطح چهارم فوتبال اسپانیا بازی کرد و آمارهای 12 بازی، سه گل و 28 بازی، شش گل را به ثبت رساند. صعود به لیگ سطح سوم اسپانیا، این بازیکن را به آمارهای 34 بازی، سه گل و 33 بازی، چهار گل در این سطح رساند.
سقوط رئال اوویدو به سطح چهارم، اتفاق مثبتی برای میچوی جوان نبود و از این رو، این بازیکن سعی بر ماندن در سطح سوم فوتبال اسپانیا داشت و پیشنهاد تیم دوم باشگاه ستاویگو را پذیرفت. آمار 10 گل در 28 بازی سطح سوم اسپانیا، این بازیکن را به تیم اصلی سلتاویگو در لالیگا2 رساند. میچو در ادامه فصل 08-2007، آمار 14 بازی و یک گل را در تیم اصلی سلتا ثبت کرد. او سه فصل در سلتاویگو بازی کرد و آمارهای 28 بازی و یک گل در فصل 09-2008، 36 بازی، هشت گل و یک پاس گل در فصل 10-2009 و 35 بازی و هفت گل در فصل 11-2010 را به ثبت رساند. میچو با عملکرد موفق خود در فصل 11-2010 به همراه تیمش راهی مرحله پلیآف صعود به لالیگا شد و در دیدار فینال برابر گرانادا قرار گرفت. او در بازی رفت برای تیمش گلزنی کرد اما ضربه پنالتی از دسترفتهاش در بازی برگشت، سلتا را از بازگشت به لالیگا محروم کرد.
عدم صعود سلتاویگو به لالیگا منجر به عدم بازی این بازیکن در این لیگ نشد زیرا باشگاه رایو وایکانو در سال 2011، این بازیکن را خریداری کرد. میچو از هفته دوم لالیگا و دیدار برابر اتلتیک بیلبائو به ترکیب اصلی تیمش رسید تا در هفته چهارم و دیدار تیمش برابر ختافه، تک گل پیروزیبخش بازی را به ثمر برساند. بریس برابر رئال مادرید در هفته ششم، میچو را به یکی از ستارههای وایکانو تبدیل کرد. بریس برابر سوسیداد و سانتاندر به همراه ثبت شش گل از هفته 16 تا 23 لالیگا، این بازیکن را به آمار کلی 39 بازی، 17 گل و چهار پاس گل در نخستین فصل حضورش در بالاترین سطح فوتبال کشورش رساند. ستاره غیرمنتظره لالیگا در فصل 2012، پیشنهاد خوبی را از انگلستان دریافت کرد تا در عرض دو سال از لالیگا2 به لیگ برتر انگلیس برسد.
سوانزی در سال 2012، میچو را با دو میلیون پوند به تیم خود اضافه کرد. خرید این بازیکن اسپانیایی در ولز، سر و صدای چندانی نداشت. مایکل لادروپ، سرمربی وقت سوانسی، یکی از خریدهای اسپانیاییاش را به میچوی شگفتیساز اختصاص داد تا جای خالی گیلفی سیگوردسن را بدین شکل پر کند. هواداران سوانزی از همان هفته نخست لیگ برتر متوجه شدند که لادروپ چه شکاری را برای تیمشان به ارمغان آورده است. میچو در بازی برابر کوئینزپارک رنجرز، دو گل زد و یک پاس گل داد تا ستاره تیمش در پیروزی پرگل 0-5 باشد. او در هفته دوم برابر وستهم، یک گل و یک پاس گل و در هفته سوم برابر ساندرلند، یک گل را به ثبت رساند تا ستاره بی چون و چرای سه هفته نخست لیگ برتر باشد. گلزنی برابر منچستر یونایتد و تاتنهام به همراه بریس در بازیهای دیگر سوانزیبرابر کوئینزپارک رنجرز، آرسنال و نورویچ سیتی، او را به بهترین بازیکن فصل سوانزی تبدیل کرد. آمار میچو در سال نخست حضورش در انگلستان، 43 بازی، 22 گل و پنج پاس گل بود. او در این فصل به همراه سوانزی، قهرمان لیگ کاپ انگلستان شد و در راه این مهم، یک گل در نیمه نهایی برابر چلسی و یک گل و یک پاس گل در فینال برابر بدفورد را به ثبت رساند.
تیم دوستداشتنی سوانزی در سال 2012 با محوریت میچو در خط حمله تشکیل شده بود. او به عنوان تک مهاجم تیم یا هافبک نفوذی، دوندگی بسیار خوبی داشت و در ضربات آخر، اجازه رفلکس مناسب را به دروازهبانان حریف نمیداد. فیزیک مناسب، بازیخوانی خوب در کنار لمس توپ بسیار عالی، میچو را به خطرناکترین مهاجم سال لیگ برتر انگلیس تبدیل کرده بود و باعث شده بود تا الکس فرگوسن، استعدادیابهای منچستر یونایتد را به دلیل ندیدن این بازیکن سرزنش کند. با این وجود، در صورتی که به نظر میرسید درخشش میچو در فوتبال اروپا با دعوت به تیم ملی اسپانیا، ادامهدار باشد، مصدومیت، عاملی بود تا میچو از فرم بسیار خوبش دور شود. مچ پای آسیبدیده میجو به پاشنه آشیلش در فصل دوم بازی در انگلستان تبدیل شد تا این بازیکن، آمار 24 بازی، شش گل و شش پاس گل را به ثبت برساند. او در این فصل برای نخستین بار در لیگ اروپا بازی کرد و در بازیهای تیمش برابر والنسیا و کراسنودار گلزنی کرد اما بسیاری از بازیهای اروپایی تیمش را به دلیل مصدومیت، از دست داد.
تقلای میچو برای بازگشت به فرم بهتر، او را مجبور به جدایی قرضی از سوانزی کرد. میچو در سال 2014 راهی ناپولی ایتالیا شد و در بازی مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا برابر بیلبائو، نخستین حضورش در ترکیب تیم ایتالیایی را تجربه کرد. به جز یک پاس گل در بازی برابر اسپارتا پراگ، خاطره دیگری از میچو در اذهان طرفداران ناپولی در شش بازی این بازیکن به یادگار نمانده است. او پس از یک سال حضور در ناپولی به سوانزی بازگشت اما این باشگاه ولزی، ستاره اسپانیایی سال 2012 خود را جواب کرد تا این بازیکن در سال 2015 به سطح چهارم اسپانیا کوچ کند. میچو در تیم لانگرئو حضور پیدا کرد و آمار 17 بازی و 12 گل را در این باشگاه ثبت کرد. رئال اوویدو پس از بازگشت میچو به شرایط مسابقه، او را برای فصل 17-2016 جذب کرد. 28 بازی و سه گل، حاصل عملکرد این بازیکن در لالیگا2 بود. او در سال 2017 و در سن 31 سالگی، تصمیم گرفت تا به دلیل مچ پای راست مصدومش، از دنیای فوتبال خداحافظی کند. میراث میچو برای فوتبالدوستان، استفاده از نامش به عنوان واحد شمارش ارزش بازیکنان بود. به دلیل خرید دو میلیون یورویی او توسط سوانزی و درخششاش در ترکیب این باشگاه، هواداران فوتبال، خریدهای گران هر تیم را با میچو میسنجیدند؛ به عنوان مثال بازیکن 20 میلیون یورویی در یک باشگاه، 10 میچو نامیده میشد. تنها بازی ملی میچو برای تیم ملی اسپانیا در سال 2013 برابر بلاروس به ثبت رسیده است. او پس از پایان فوتبالش با کار در بخشهای مدیریتی، پیوند خود با فوتبال را قطع نکرده است.
از سری خاطرات فوتبالی
دنی گیزا؛ از آقای گلی لالیگا و نخستین بازی ملی در 27 سالگی تا قهرمانی یورو
جوزف سیریل اندو، استاد حرکات نمایشی فوتبال؛ از حضور در دو جام جهانی تا تسخیر فضای مجازی
کریستین زیگه؛ بازیکن سابق بایرن مونیخ، میلان، لیورپول و تاتنهام و قهرمان یورو