درآمد قهرمانی فصل رکوردشکن چلسی مورینیو، با پول تانکهای جنگ اکراین و روسیه در آمیخته، جنون فینال سحرآمیز لوسیل با خون کارگران مخلوط شده، ترامپ، پوتین، شیوخ عربی و الیگارشهای آمریکایی به بخش جدایی ناپذیر بازی بدل شدند و در آخرین نمونه هیچ کس نمیداند چه بر سر اشکها و لبخندها و هیجان فصولی میآید که منچسترسیتی تمام آنچه در جزیره بود را درو کرد.
آیا بازی ما نابود شده؟
جیمز اندرو سردبیر فورفورتو، مجلهای که سالهاست با پرداختن به زوایای پنهان و پیدای بازی محبوب ما همدم هر ماه عاشقان فوتبال بوده، 30 راهکار برای نجات فوتبال ارائه داده. راهکارهای اندرو غالبا به فوتبال انگلیس مربوط است اما رگههایی از آن به فوتبال ما نیز باز میگردد. با تیترهای او، توضیحاتی در مورد نجات فوتبال خواهیم داد. راستی پیشنهاد شما هم جزئی از آنهاست؟
قسمت اول
30- کاهش قیمت بلیتها
در سال ۲۰۰۱، یک خانواده 4 نفره با ۸۰ پوند میتوانست آخر هفته را در استادیوم زیبای کراوین کارتریج بگذارند. حالا نشستن در جایگاه جانی هاینز استادیوم فولام برای همان خانواده ۳۳۲ هزینه خواهد داشت. در قیاس با افزایش قیمت سایر اقلام، از نان و شیر گرفته تا آبجو، افزایش قیمت بلیت استادیومها عدد بسیار نامعقولی است. ۳۱۵ درصد افزایش!
در سراسر لیگ برتر نیز قیمتها به صورت تصاعدی افزایش یافته و بسیاری از هواداران را از بازی بیرون رانده. قیمت بلیت 7 تا ۱۵ درصد از کل درآمد باشگاه را تشکیل میدهد و خب میتوانید تصور کنید این افزایش در کجا هزینه میشود؟ بله خرید یک بازیکن گرانقیمت خارجی.
در چنین فضایی باشگاهها ترجیح میدهند به جای جیب هواداران وفادار محلی، تمرکز خود را بر قدرت خرید یک توریست خارجی بگذارند. توریستها از دیدن بازیکنان گرانقیمت خارجی بیشتر از یک ستاره اهل همان منطقه به وجد میآیند و قبل از بازی به جای گپ زدن درباره بازی در میخانهای کوچک و ارزان، به رستورانها و مراکز خرید لوکس اطراف ورزشگاه میروند. اما این دیدگاه کوتاه مدت است.
بدون هوادارانی که سالهاست به ورزشگاه میآیند، بخشی از هویت تیم نابود میشوند؛ یک توریست، علاقه دارد در دربی منچستر به جز فضای داخلی الدترافورد، کل کل میان طرفداران مانیکونیایی را نظاره کند اما با روند فعلی ، اطراف الدترافورد به جایی شبیه یک نمایشگاه بینالمللی با توریستهایی اتوکشیده بدل خواهد شد.
موضوع بعدی تیمهای نیمه پایین جدول هستند. تصور کنید بلیت بازیهای این فصل کاونتری به واسطه حضور در لیگ برتر افزایشی یابد که طرفداران محلی نتوانند آن را تماشا کنند. در چنین شرایطی توریستها حاضرند برای تماشای بازی آنها برابر آرسنال و منچسترسیتی پول خرج کنند و صورتهای مالی باشگاه روی این قیمت تنظیم میشوند اما در صورت سقوط چه اتفاقی خواهد افتاد؟ طرفداران قدیمی از باشگاه دور نگه داشته شدهاند، هزینهها زیاد شده و هیچ توریست خارجی علاقهای به تماشای بازی کاونتری برابر لوتون در وسط هفته ندارد.
راه حل چیست؟ یکی از داستانهای موفقیت آمیز در لیگ برتر در سالهای اخیر، سقف 30 پوندی قیمت بلیط برای هواداران میهمان بوده است. اگر این امر در جایگاههای خانگی تکرار شود - حتی با قیمت مثلاً ۴۰ پوند برای بزرگسالان - میتواند قیمت بلیطها را مقرون به صرفه نگه دارد.
ایده دیگر اهمیت به کودکان است. آنها طرفداران آینده بازی هستند. اگر میخواهید مطمئن شوید که هواداران جوان فوتبال را به جای اپلیکیشنهای نتایج زنده و تلویزیون و .... از جایگاه استادیومها تماشا خواهند کرد باید حواستان به قیمت بلیت جایگاههای خانوادگی باشد.
29- لطفا بیخیال دستکاری زمان و مکان بازیها شوید
دربی تهران زیر نور کمرنگ پرژکتورهای ورزشگاه شهر قدس در یک عصر چهارشنبه رنگ میبازد، هر روز در مورد بازی ساعت 3 ظهر شنبه لیگ برتر انگلیس نظرسنجی میشود. فینال لیگ قهرمانان روز شنبه برگزار میشود، ساعت سنگاپور و دالاس برای برای الکلاسیکو اهمیت مییابد، ساعت 23:15 سنتی لیگ قهرمانان به 23:30 تغییر یافته، یک هفته فوتبال در انگلیس گاهی از جمعه تا دوشنبه طول میکشد و در جنایتی آشکار جام جهانی به زمستان موکول میشود... آیا کسی حاضر است جشن عروسی خود را صبح روز سه شنبه برگزار کند؟ لطفا به زمانهای مورد علاقه طرفداران کاری نداشته باشید.
28- تکلیف شبکههای اجتماعی را مشخص کنید
فضای آنلاین روزبهروز بیشتر به غرب وحشی شبیه میشود و خطر آن، مرگبارتر از هولیگانیزم دهه 80.
نقلقولهای ساختگی و شایعاتِ بیپایه درباره نقلوانتقالات فقط بخش کوچکی از قدرت مخرب بالای آن است و مسئلهی جدیتر، توهینهاست. اگر بازیکن یا مربی اشتباه کند تمام هفته آماج بی شرمانهترین توهینهاست. همه، در هر حال و در هر جایی اظهار نظر میکنند، بیرحمانه توهین میکنند و نژادپرستی بی وقفه رشد میکند. چه کسی توانست هولیگانها را متوقف کند؟
27- حواستان به FA Cup باشد
اف ای کاپ صرفا جام حذفی یکی از کشورهای اروپایی نیست. این تورنمنت شناسنامه بازیست. قدیمیترین تورنمنت تاریخ فوتبال با داستانهایی که ریشه در هویت اجتماعی و فرهنگی فوتبال در دهههای مختلف از دوران انقلاب صنعتی تا دو جنگ و پس از آن دارد.
پس محافظت از آن یا بهتر بگوییم دست درازی نکردن به آن ضروری است. برگزاری نیمه نهاییها در ومبلی کسالت بار است و جایگاه تک بازی فینال در ومبلی را کاسته. بازیهای تکراری باید برگردند، مراسم اهدای جام در جایگاه ویژه باشد، فینال، آخرین بازی فصل انگلیس باشد و و البته قانونی وضع شود تا کسانی که بین دو نیمه برای خوردن و نوشیدن به بخشهای ویژه ومبلی میروند زودتر روی سکوی خود بنشینند تا صندلیهای خالی درآغاز نیمه دوم آزاردهنده نباشد.
26- ایجنتها باید بخش کوچکی از بازی باشند
بر اساس دادههای اتحادیه فوتبال انگلستان، در فاصله فوریه ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶، باشگاههای حاضر در پنج سطح نخست انگلیس، ۵۴۸ میلیون پوند را به عنوان دستمزد به ایجنتها پرداخت کردهاند. حالا نقش چنین مردان ثروتمندی از یک دلال ساده فراتر رفته و ریشه بسیاری از فسادهای بازی به آنا باز میگردد.
25- هیجان گزارشگران واقعی است؟
کلمات برخی گزارشگران بیش از حد مصنوعی است. به جام جهانی 2026 بازگردیم، همه ما مطمئن هستیم گزارشگران صداوسیما متنهایی سفارشی را در طول بازی برایمان در نقد میزبانی آمریکا میخواندند، عادل فردوسی پور در بازی نروژ- برزیل مانیفست سیاسی، فرهنگی، اجتماعی خود را از قبل آماده کرده تا هنگام بازی در ستایش کشور نروژ ادا کند. حتی در نمونههای فرنگی نیز اوضاع خوب نیست
سم مترفیس گزارشگر انگلیسی پس از گل مارکوس رشفورد مقابل کرواسی در جام جهانی بخشی از متن ترانه «Choosin’ Texas» اثر الا لنگلی را خواند؛ جملهای که به وضوح بداهه نبود و او از قبل آن را یادداشت کرده بود تا فارغ از اینکه چه کسی گل میزند یا گل چگونه به ثمر میرسد، حتماً از آن استفاده کند.
البته که گزارشگران همیشه اطلاعاتی آماده را برای هر بازی میآورند اما.... آیا عبارت شابالالا.... گل برای بافانا بافانا گل برای آفریقا از قبل نوشته شده بود؟
قسمت بعد، به موارد بعدی و مهمتر از همه VAR اختصاص دارد...

دیدگاهها