طرفداری | روز جمعه کوین دیبروین اعلام کرد که در پایان فصل از منچسترسیتی جدا خواهد شد. کمتر از یک ساعت بعد، پپ گواردیولا نیز به جمع کسانی پیوست که معتقدند باید مجسمه او را بیرون استادیوم اتحاد بسازند.
گواردیولا در نشست خبری پیش از دیدار یکشنبه مقابل منچستریونایتد گفت:
نمیدانم، اما حاضرم پول زیادی شرط ببندم که این اتفاق میافتد. البته که او شایسته چنین جایگاهی است.
برای هواداران منچسترسیتی، کوین دی بروین همیشه در کنار بازیکنانی مانند کالین بل و داوید سیلوا بهعنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ باشگاه شناخته خواهد شد. با این حال باید ببینیم که آیا او همین سطح از اعتبار را در تاریخ لیگ برتر هم بهدست خواهد آورد یا خیر.
احتمالاً یکی از دلایل این است که بسیاری از تحلیلگران و نویسندگان برجسته فوتبال امروز یا در آن دوران بازی میکردند یا در همان زمان بزرگ شدهاند. به همین دلیل، بزرگان لیگ برتر «دوران بارکلیز» بهعنوان نسل طلایی این لیگ شناخته میشوند. بازیکنان آن دوران مانند تیری آنری، وین رونی، استیون جرارد و فرانک لمپارد، اغلب بهعنوان افرادی دستنیافتنی در این لیگ دیده میشوند. این موضوع برای ستارگان جدید مانند دی بروین، یک مانع ایجاد میکند. وقتی هنوز در مورد جایگاه لمپارد و جرارد اتفاق نظر وجود ندارد، چگونه میتوانیم جایگاه دی بروین را در بالاترین سطح لیگ در نظر بگیریم؟
توضیح مترجم: بارکلیز (Barclays) اسپانسر لیگ برتر انگلستان از سال 2001 تا 2016 بود. در این مدت، لیگ برتر به نام لیگ برتر بارکلیز شناخته میشد. این نام به دلیل توافق اسپانسری با گروه بانکی بریتانیایی بارکلیز بود که در ازای حمایت مالی، برند خود را روی لوگو و تبلیغات لیگ قرار میداد. در سال 2016، قرارداد اسپانسری پایان یافت و لیگ برتر دوباره به نام اصلی خود، بدون اسپانسر عنوان، برگشت.
این نشان میدهد که کوین دی بروین تا چه حد فوقالعاده بوده و او احتمالاً با گذشت زمان به جمع بزرگان تاریخ لیگ برتر خواهد پیوست. محمد صلاح شاید تنها بازیکن مدرن دیگری باشد که به دلیل گلهای بسیار زیاد خود، شایستگی چنین جایگاهی را دارد.
این دو بازیکن، نمایندگان بهترین بازیکنان فوتبال امروز هستند. آنها اغلب در جوایز بهترین بازیکنان فصل حضور داشتهاند، به ویژه به دلیل رقابتهای جذاب منچسترسیتی و لیورپول که البته هرگز به اندازه رقابتهای دوران گذشته منچستریونایتد و آرسنال جذابیت نداشتند.
با این حال، دی بروین بازیکنی فراتر از اینهاست. او یکی از معدود بازیکنان مدرن است که نه تنها برای لحظات فوقالعادهاش بلکه به دلیل ثبات بالایش به یاد آورده خواهد شد. برخلاف بازیکنانی که درخشش موقتی داشتند، او نزدیک به یک دهه بهترین بازیکن بهترین تیم لیگ بود و ۱۹ جام به دست آورد.
گواردیولا در مورد کوین دی بروین میگوید:
هر کسی میتواند یک یا دو حرکت خوب یا پاس گل بدهد، اما چیزی که کوین را منحصر به فرد میکند این است که او این کار را در طول سالها و در همه بازیها انجام داده است.
دی بروین آمار بسیار خوبی هم دارد. او در ۱۰ فصل خود در منچسترسیتی، در مجموع روی ۱۸۷ گل نقش داشته است. تنها افت واقعی عملکرد او در فصل 19-2018 بود که به دلیل مصدومیتهای متعدد بیشتر فصل را از دست داد. با این حال، او قویتر از همیشه برگشت.
منچسترسیتی در فصل 20-2019 کمی افت داشت و ۱۸ امتیاز از لیورپول عقب افتاد، اما پپ گواردیولا به دی بروین آزادی بیشتری برای استفاده از خلاقیت خود داد و او نیز توانست از این فرصت استفاده کند. این هافبک بلژیکی در آن فصل ۲۰ پاس گل داد و توانست با رکورد تیری آنری را برابری کند. بازیکنانی مانند سسک فابرگاس و مسوت اوزیل نیز به این رکورد نزدیک شده بودند، اما هرگز نتواستند به آن برسند.
در واقع، دی بروین میتوانست رکورد را بشکند. به نظر میرسید که او در بازی مقابل آرسنال، پاس گل شماره بیست و یک را ارسال کرده، اما آن پاس گل حساب نشد. این موضوع در آن زمان باعث ناراحتی او شد و احتمالاً هنوز هم او را آزار میدهد.
چند سال پیش او در یک مصاحبه گفت:
در بازی مقابل آرسنال، یک پاس گل من رو حساب نکردند و زمانی که برای جشن صدمین پاس گل من یک ویدئو درست کردند، همان پاس را در ابتدای کلیپ گذاشتند. آیا میتوانی تصور کنی که چقدر اشتباه کردند؟!
در آن مسابقه، دی بروین از کنار خط پاسی دقیق برای گابریل ژسوس ارسال کرد، اما به دلیل اینکه توپ به مدافع آرسنال، کالوم چمبرز، برخورد کرده بود، آن پاس گل به نام فوقستاره بلژیکی ثبت نشد. او در همان نیمه اول دو گل به ثمر رساند: گل اول را با شوتی محکم به بالای دروازه زد و گل دوم را رو با پای چپ به گوشه پایین دروازه فرستاد. او همچنین یک شوت دیگر نیز از خارج محوطه جریمه شلیک کرد که اگر به تیرک دروازه برخورد نمیکرد، میتوانست یکی از شگفتانگیزترین هتتریکهای تاریخ لیگ برتر را به نام خود ثبت کند.
نکته جالب اینجاست که بسیاری از تأثیرگذارترین لحظات کوین دی بروین با پای چپ او رقم خوردهاند. او گلی را به ثمر رساند که احتمالاً آغازگر عصر جدیدی از موفقیت در منچسترسیتی بود؛ دی بروین در سال ۲۰۱۷ و در استمفوردبریج، با شوتی محکم دروازه چلسی، تیم سابقش و مدافع عنوان قهرمانی را باز کرد. بازیکنان سیتی آن روز در رختکن نام او را فریاد میزدند و حتی همان موقع نیز این حس وجود داشت که آن پیروزی احتمالا نقطه شروع چیزی ویژه باشد.
چند ماه بعد، او توپی را با ضربهای محکم دروازه لسترسیتی را باز کرد و یک ماه پس از آن، مقابل تاتنهام، در حالی که دله آلی پس از لگد کردن مچ پای او تنها یک کارت زرد گرفت، با خشم وارد محوطه جریمه شد و توپ را از کنار دستان هوگو لوریس به درون دروازه فرستاد. او این گل را با نشان دادن دو انگشت و سپس یک انگشت جشن گرفت: داوید سیلوا، بازیکن شماره ۲۱ تیم، به دلیل تولد فرزندش نتوانسته بود در آن مسابقه حضور داشته باشد؛ پسری به نام متئو که حالا هفت ساله است. دنیا به چرخش خود ادامه داده و دی بروین همچنان در پیراهن آبی سیتیزنها میدرخشد.
در سه هفته مانده به پایان فصل 22-2021، منچسترسیتی به مصاف وولورهمپتون رفت. این بازی تنها یک هفته پس از شکست تلخ در لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید برگزار شد و سیتیزنها میدانستند که برای قهرمانی باید این بازی را پیروز شوند. کوین دیبروین در ۲۴ دقیقه اول مسابقه موفق شد سه گل با پای چپ به ثمر برساند و در نیمه دوم نیز یک گل دیگر با پای راست زد تا یاران گواردیولا با نتیجه ۵-۱ گرگها را در هم بکوبند.
دی بروین در آن فصل ۱۵ گل در لیگ به ثمر رساند، از جمله گل برتری مقابل چلسی، یک گل در خانه و یک گل خارج از خانه برابر لیورپول و دو گل مقابل منچستریونایتد. در لیگ قهرمانان، او تنها گل نبرد مقابل اتلتیکو مادرید را به ثمر رساند و در دیدار مقابل رئال مادرید نیز موفق به گلزنی شد.
این هافبک بلژیکی همیشه در لحظات مهم و بهویژه در استادیوم اتحاد، به کمک منچسترسیتی میآمد. در فصلی که آنها فاتح سهگانه شدند، او دو گل در دیدار حساس برابر آرسنال به ثمر رساند. البته او چند ماه پیش نیز در استادیوم امارات موفق به گلزنی شده بود. دی بروین هم در مسیر قهرمانی مقابل لیورپول گلزنی کرد و هم توانست مقابل رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو یک گل زیبا به ثمر برساند.
کوین دیبروین نه تنها به خاطر گلزنیهایش، بلکه بیشتر به خاطر پاسهای بینظیرش شناخته میشود؛ او در بسیاری از لحظات بزرگ منچسترسیتی نقش پررنگی داشته است. با این وجود، انجام این همه بازی فشرده برای او هزینه داشته است. پس از پیروزی در فینال جام حذفی در سال ۲۰۲۳ مقابل منچستریونایتد، او میدانست که کشاله رانش احتمال پارگی دارد. دی بروین ماهها با این مشکل بازی کرد. متاسفانه، در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل اینتر، این آسیبدیدگی تشدید شد و او تن به جراحی داد. او در اوایل فصل جاری نیز با مشکل فتق دست و پنجه نرم میکرد که این مشکلات باعث افت عملکرد او شده است. اگرچه او همچنان برای ارائه بهترین عملکرد خود تلاش میکند، اما کیفیت بازیاش کاهش یافته و گاهی تماشای آن ناراحتکننده است.
با این حال، میراث دی بروین در فوتبال تضمین شده است. اگر این فصل با یک قهرمانی دیگر در جام حذفی به پایان برسد، میتواند خداحافظی مناسبی برای او باشد؛ وداعی که جایگاه او را بهخوبی در میان بزرگان فوتبال نشان میدهد.
یادداشت سم لی از وبسایت اتلتیک