طرفداری | بارسلونا همچنان میتواند به کسب سومین سهگانه امیدوار باشد، آن هم به لطف شگفتیسازیهای بازیکنی مثل پدری.
چنین موقعیتی حتی خوشبینترین هواداران را هم نگران میکند. اما با توجه به روند درخشان تیم هانسی فلیک - تنها یک شکست در ۲۴ بازی، آن هم بعد از برد ۵-۱ برابر رئال در دیدار برگشت رقابت اروپاییای که بازی رفت را هم ۴-۰ برده بودند - بارقهای از اعتماد به نفس در تیم دیده میشود.
از زمان بازگشت از وقفه بازیهای ملی در ماه مارس، مسابقات یکی پس از دیگری از راه رسیدهاند، اما پدری در تمام این چالشها مهره کلیدی بوده است. چه در گشودن خطوط فشرده دفاعی مقابل مایورکا و لگانس، چه در پوشش فضاها در جدالی پرشتاب با سلتاویگو، و چه در حفظ کنترل بازی در نیمه دوم دیوانهوار دورتموند، این هافبک ۲۲ ساله همواره آرامش و خلاقیتی را ارائه داده که بارسلونا برای عبور از طوفان ۷ بازی اخیر به آن نیاز داشته است.
او ستون ماست.
فرران تورس پس از پیروزی سخت ۱-۰ در بازی برگشت برابر اتلتیکو مادرید که منجر به فینال کوپا دل ری در سویا شد، گفت:
وقتی بازی از کنترل خارج میشود، او همان کسی است که به دادمان میرسد. آرامش و حفظ مالکیتی که برای نفس کشیدن نیاز داریم را او به تیم میدهد. او قطعهای حیاتی در پازل ماست.
بارسلونای فلیک با نسخههای موفق قبلی این باشگاه تفاوت دارد؛ تیمی بازتر نسبت به بازیهای گذرا و پاسهای سریع برای برهم زدن تمرکز حریف، اگر شرایط مسابقه ایجاب کند. آنها فیزیکیتر، عمودیتر و مستقیمتر بازی میکنند، اما همچنان توانایی کلاسیک بارسا در خفه کردن حریف با حفظ مالکیت توپ را حفظ کردهاند.
فرقی نمیکند چه اتفاقی در جنگ فرسایشی اواسط هفته برابر اینتر در بازی برگشت نیمهنهایی لیگ قهرمانان رخ دهد؛ یک چیز قطعی است: پدری در قلب نقشههای پاسکاری بارسلونا خواهد بود.
تیم فلیک برای پیشبردن توپ از دفاع به حمله، و همینطور در یکسوم هجومی، به پدری وابسته است. تنوع پاسهای او، در کنار توانایی حمل توپ، در سراسر زمین همزمان هم چشمنواز است و هم حیاتی.
با استفاده از دادههای شرکت آنالیز SkillCorner، میتوانیم اهمیت پدری در عبور دادن توپ از خطوط دفاعی حریف را بهخوبی تجسم کنیم. این دادهها که شامل ردیابی پیشرفته حرکات و مدلی مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی ساختار تیمها هستند، اطلاعاتی درباره پاسهای خطشکن ارائه میدهند؛ یعنی پاسهایی که توپ را از میان، بالای سر یا اطراف ساختار دفاعی منظم حریف عبور میدهند.
پدری نهتنها با ثبت ۱۵۳ پاس خطشکن، در صدر تمام هافبکهای لالیگا در این زمینه قرار دارد، بلکه همانطور که نمودار میلهای زیر نشان میدهد، این پاسهای نفوذی را در سراسر زمین اجرا میکند.
اگرچه این وظیفه اصلی او در قلب خط میانی بارسلونا نیست، اما ملیپوش اسپانیایی بهراحتی عقبتر میآید و کنار مدافعان میانی قرار میگیرد تا توپ را از خط اول دفاعی که معمولاً شامل دو مهاجم و دورترین خط از دروازه حریف است، عبور دهد و به هافبکها برساند.
اما در مناطق جلوتر هم پدری میدرخشد (او بیشترین تعداد «عبور از خط دوم» را در لیگ ثبت کرده) و توپ را به بازیکنان پیشتاختهای که پشت خط میانی حریف قرار دارند، میرساند. او همچنین بیشترین «عبور از خط نهایی» را داشته؛ همان پاسهای خطرناکی که کل خط دفاعی را از بازی خارج میکند و معمولاً مهاجمی را در حال فرار به پشت مدافعان پیدا میکند.
شاید در نگاه اول ترسیم همه این پاسها روی زمین کمی شلوغ بهنظر برسد، اما نقشههای زیر بهخوبی نشان میدهند که چگونه انعطافپذیری موقعیتی پدری و تواناییاش در تطبیق با ساختار دفاعی تیمهای مختلف، به بارسلونا کمک میکند تا حرکت رو به جلو را حفظکند.
مقابل تیمهایی که عقب مینشینند و با آرایشی فشرده دفاع میکنند، پدری میتواند به نیمه خودی یا کنارهها حرکت کند تا از فشار ابتدایی حریف عبور کند. در مورد پاسهای عبور از خط دوم هم شرایط مشابهی برقرار است: او میتواند توپ را به کنارهها پخش کند، در امتداد خط کناری حرکت دهد یا با پاسهای کوتاهتر، از میان بلوک دفاعی مرکزی عبور کند.
اما نکته تحسینبرانگیزتر این است که ۲۰ مورد از پاسهای او ظرف کمتر از ۱۰ ثانیه به گل تیمی منجر شدهاند - آماری که در میان هافبکهای لالیگا بالاترین است - و نشان میدهد که پدری علاوه بر پاسهای ارزشمندی که در عقب زمین برای شکستن ساختار دفاعی حریف ارسال میکند، توانایی تغییر ریتم بازی و نزدیک کردن خطر به دروازه را هم دارد.
پاس گل او به فرمین لوپز در پیروزی ۴-۱ خارج از خانه مقابل سویا در ماه فوریه، یکی از بهترین نمونههاست؛ جایی که پدری با یک ارسال دقیق، توپ را درون محوطه جریمه روی پای همتیمی در حال یورش انداخت و مدافعان را از جریان بازی خارج کرد.
با مرور مثالهای بیشتر، تنها بیش از پیش روشن میشود که پدری با چه سهولتی از پس سختترین پاسهای تکنیکی برمیآید.
اوایل نیمه دوم دیدار هیجانانگیز ژانویه که با پیروزی ۵-۴ بارسلونا مقابل بنفیکا در لیگ قهرمانان به پایان رسید، پدری یک توپ بلند و قوسی برای ژول کونده فرستاد؛ یکی از اهداف محبوبش، بهویژه وقتی که توجه مدافعان حریف معطوف به لامین یامال میشود. کونده سعی کرد توپ را با شوتی تکضرب به گل تبدیل کند، اما آن را مستقیماً به سمت دروازهبان زد.
دادههای SkillCorner نشان میدهند که بازیکنان بارسلونا در این فصل ۱٬۳۳۶ بار پشت خط دفاعی حریفان حرکت کردهاند — چیزی نزدیک به ۳۰۰ حرکت بیشتر از هر تیم دیگری در چهار لیگ برتر اروپایی.
نزدیکتر کردن بازیکنی با کیفیت پاسکاری پدری به مهاجمان پرتکاپویی که در خط جلو قرار دارند — مهاجمانی که با هدایت سرمربی جدید آزاد شدهاند تا فضای پشت خط دفاع حریفان را هدف بگیرند — یکی از موفقترین تغییرات تاکتیکی فلیک بوده است.
در این تیم بارسلونا که بیشتر حملاتش از پاسهای دقیق پائو کوبارسی و اینیگو مارتینس در خط دفاع آغاز میشود، توانایی پدری در پیدا کردن فضا میان خطوط و دریافت توپ، به همان اندازهای مهم است که توانایی خودش در پیشبردن توپ به جلو.
حجم پاسهای پدری، چه به درون و چه درون یکسوم هجومی، با آمار مدافعان — که معمولاً وظیفه انتقال توپ از سوم دفاعی به خط میانی را دارند — و هافبکهای هجومی یا بالهای کناری قابل رقابت است؛ و این یعنی او بهخوبی تعادل میان بازیسازی پیشرونده و خلاق را حفظ کرده است.
نمونه درخشان دیگر در تساوی ۱-۱ ژانویه برابر ختافه بود؛ تیمی که بهسختی باز میشود. در آن بازی، پدری (در تصویر پایین) پاس را در فضای فشردهای بین دو خط دفاعی حریف فرستاد - فضایی بسیار محدودتر از مثال قبل - و کونده با جمعکردن توپ، گل نخست بازی را به ثمر رساند.
تنوع این پاسها در موقعیتهای مختلف - از پاسهای قوسی گرفته تا پاسهای دقیق در عمق، پاسهای پرقدرت یا با فریب حرکتی - میتواند بارسلونا را از موانع ذهنی عبور دهد و بازیهای دشوار را به سودشان تمام کند.
نکته کلیدی اینجاست که پدری نشان داده توانایی اجرای چنین پاسهایی را در ضدحملات سریع هم دارد؛ جنبهای از بازی که بارسلونا این فصل بیش از گذشته از آن بهره برده است.
پاس او به رافینیا در بازی خانگی دسامبر برابر اتلتیکو مادرید، با سرعت بالا اجرا شد؛ توپی که از شکافی کوچک در دفاع مهمان گذشت و دقیقاً مقابل پای رافینیا متوقف شد تا او آن را به سمت دروازه حمل کند.
وقتی در لحظات پرفشار و پرسرعت فضای کمتری برای کار کردن وجود دارد، درک بالای پدری از آنچه در اطرافش میگذرد، به حرکت مداوم توپ کمک میکند. اسکنکردن فضا همیشه یکی از ویژگیهای برجسته بازی او بوده، اما این فصل او این توانایی را به سطحی بالاتر رسانده است.
در دیدار رفت نیمهنهایی کوپا دلری برابر اتلتیکو مادرید در ماه فوریه، او پیش از ارسال پاسی با پشت پا برای رافینیا، نگاهی به هر دو طرف شانهاش میاندازد، بدون آنکه لحظهای از جریان بازی جدا شود.
تکنیک پدری همواره تحسینبرانگیز بوده، اما مهمتر از آن، این است که او با وجود جثه جمعوجور و سبک بازیسازانهاش، در بازیهای پرتنش و پرفشار گم نمیشود. آخرین نمایش او برابر مایورکا یکی از کاملترین بازیهایش با پیراهن بارسلونا بود: ۱۰۶ پاس موفق، ۶ موقعیت خلقشده و ۱۸ بار بازپسگیری توپ — بیشترین آمار بازپسگیری در یک بازی لالیگا این فصل.
در واقع، هیچ بازیکنی در چهار لیگ معتبر اروپایی بهاندازه پدری در هر بازی توپگیری موفق ندارد؛ نشانهای از اینکه او علاوه بر نبوغ خلاقانهاش، از نظر فیزیکی و درک بازی نیز توان پوشش دادن فضاهای وسیع خط میانی را دارد.
هانسی فلیک پس از آن بازی برابر مایورکا گفت:
سخت است بگوییم سقف پدری کجاست. او در حال حاضر در سطحی بسیار بالا بازی میکند؛ نه فقط با توپ، بلکه بدون توپ هم کمک زیادی به ما میکند. همه میدانند چقدر خوب است.
خود پدری هم اذعان کرده که «در بهترین فرم دوران حرفهایاش» قرار دارد.
اگر این روند را فقط ۳۵ روز دیگر ادامه دهد، تا فینال لیگ قهرمانان اروپا در ۳۱ مه، میتواند جرقه خلق چیزی واقعاً ویژه از سوی بارسلونا باشد.
به قلم تام هریس و آناتاجیت راگورامان از وبسایت اتلتیک