سه دو بیتی از بنده

به نام خدا

.

دو بیتی اول

چو بادی بر چمن زاری وزیدیم

به پایان آمده مقصد ندیدیم

بشد پیدا که غایت ، مقصد ما

جمالِ راه بود و دل کشیدیم

.

دو بیتی دوم

چو طرحی بود و نقّاشش خدا شد

کنار خانه ی ایران بنا شد

هزاران سال بود و باز ماند

خلیج فارس نامش بی فنا شد

.

دو بیتی سوم

اگر معشوق گفتا عشق چون است

بگو بر قلب ما همچون فسون است

نیابد هیچ کس از آن رهایی

که دائم عشق عاشق در فزون است