_ ناکامی حاصل یک اتفاق ناگهانی نبود، بلکه مجموعهای از تصمیمات غلط، سیاستگذاریهای اشتباه و بیتدبیریهای فنی و مدیریتی بود که این تیم را از جام های قهرمانی این فصل دور کرد و در ادامه به آنها میپردازیم
? ۱- جدایی ستارهها، اولین ضربه به ستون تیم: از دست دادن ستارههایی چون ترابی، عبدللکریم حسن، دانیال اسماعیلیفر و از همه مهمتر جدایی اوسمار ویرا در ابتدای فصل، بدون جایگزینهای همسطح، ضربهای بزرگ به ساختار فنی تیم زد. بازیکنان و مربی که سالها در تیم جا افتاده بودند، به راحتی از دست رفتند، آن هم بدون برنامهای برای حفظ، یا حداقل جایگزینیشان.
? ۲- ضعف عجیب در جذب بازیکنان باکیفیت: پرسپولیس برخلاف رقبایش نهتنها در جذب بازیکنان موثر داخلی ضعیف عمل کرد، بلکه در انتخاب خارجیها هم توفیقی نداشت. بازیکنان خارجی جذبشده یا ناکارآمد بودند یا اساساً از ابتدا برای سطح پرسپولیس طراحی نشده بودند.
? ۳- انتخاب اشتباه گاریدو، تصمیمی که نیمفصل را سوزاند: گاریدو نه شناختی از لیگ ایران داشت، نه توان تطبیق سریع با شرایط فنی و روانی تیم را. در نهایت هم نتیجهای نگرفت و خیلی زود قطع همکاری شد. انتخابی که شاید صرفاً برای پر کردن یک نام روی نیمکت انجام شده بود، تا احیای واقعی تیم.
? ۴- عدم تقویت تیم در نیمفصل، ادامه سقوط: نیمفصل فرصت جبران بود، اما باز هم سیاستهای انفعالی ادامه یافت. درحالیکه تیمهایی چون سپاهان و تراکتورسازی برای قهرمانی تقویت شدند، پرسپولیس عملاً دستخالی ماند.
? ۵- مصدومیتها و افت شدید بازیکنان کلیدی: از مصدومیت ارونوف، عالیشاه و امیری گرفته تا افت شدید فنی بازیکنانی همچون کنعانی و گولسیانی، ترکیب اصلی پرسپولیس مدام در حال تغییر بود و ثبات از تیم گرفته شد.
? ۶- امتیاز دادن در بازیهای کلیدی، آغاز پایان: امتیاز از دست دادن مقابل تیمهای پایینجدولی مثل نساجی و مس رفسنجان همان نقطهای بود که پرسپولیس نهتنها قهرمانی را از دست داد، بلکه سهمیه آسیایی را هم دو دستی تقدیم رقبا کرد. این باختها مثل زخمهای کوچکی بودند که در نهایت تیم را از پا انداختند.
? ۷- سنگینی سایه سیاست روی قهرمانی تراکتورسازی: چه بخواهیم چه نه، نمیشود نقش سیاست و ارادههای بیرونی در قهرمانی تیمی که پس از ۵۵ سال به جام رسید را نادیده گرفت. حمایتهای واضح دولت، سکوتهای معنیدار فدراسیون و رفتارهای دوگانه در قبال اتفاقات، همگی به این تصور دامن زد که چیزی فراتر از فوتبال در حال رقم خوردن است.
? ۸- پرونده بیرانوند؛ سکوتی که همه چیز را زیر سوال برد: فسخ یکطرفه بیرانوند با پرسپولیس و پیوستن او به تراکتورسازی با وجود قرارداد، شکایتی رسمی را بهدنبال داشت. اما با گذشت ۹ ماه، نه تنها رأی نهایی اعلام نشده، بلکه شایعاتی جدی درباره فشارهای پشتپرده برای عدم صدور آن مطرح است. بیرانوند با بیشترین کلینشیت، یکی از عوامل مستقیم قهرمانی تراکتورسازی بود!