طرفداری | بهمناسبت نزدیک شدن به مسابقات جام جهانی باشگاههای 2025، به مرور تاریخچه قدیمی و طولانی بازیهای باشگاهی بین قارهای که بعدها به جام باشگاههای جهان شهرت یافت، میپردازیم.
آمریکای جنوبی با یک سلطه سه ساله طی سالهای 1966 تا 1968، تعداد قهرمانیهایش در جام بین قارهای را به عدد شش رساند و اختلافش با اروپا را به سه افزایش داد. اگرچه نماینده آرژانتین نتوانست دستاوردش مقابل منچستریونایتد را مقابل میلان و فاینورد تکرار کند و خشونتی که چاشنی کار شده بود، نتوانست کار آنها را راه بیندازد؛ اگرچه نگرانی یک حریف اروپایی از همین خشونتها، در نهایت منجر به قهرمانی نماینده اروگوئه شد.
قسمتهای پیشین تاریخچه جام بین قارهای
- خشم برنابئو، قدرتنمایی رئال مادرید و ظهور سلطان پله (1960 تا 1962)
- دنیا زیر پای اینتر با سبک نوین هررا (1963 تا 1965)
- رئال مادرید یا منچستریونایتد فرقی ندارد، اروپا تسلیمِ آمریکای جنوبی (1966 تا 1968)
جام بین قارهای 1969 | میلان 4-2 استودیانتس؛ قانون عجیب منسوخ شد
در جام باشگاههای اروپای 1969، میلان با هتتریک پیرینو پراتی موفق شد با حساب چهار بر یک مقابل آژاکس در سانتیاگو برنابئو پیروز شود تا دومین حضورش در جام بین قارهای را تجربه کند. در کوپا لیبرتادورس هم استودیانتس آرژانتین موفق شد با عبور از سد پنیارول اروگوئه، از عنوان قهرمانیاش در قاره آمریکای جنوبی دفاع کند و حریف میلان شود.
در سال 1969، قانون تعداد برد و برگزاری پلیآف در صورت تساوی بردهای دو تیم در بازیهای رفت و برگشت، که برای زمان حال بسیار عجیب بهنظر میرسد، منسوخ شد و تفاضل گلها در مجموع دو بازی رفت و برگشت مورد محاسبه قرار گرفت. در بازی رفت به میزبانی سن سیرو، سه بر صفر برنده شد تا با قانون جدید، گام بلندی بهسوی قهرمانی بردارد.
در بازی برگشت به میزبانی استادیوم لابومبونرای بوینس آیرس، جوی خصمانه و شدیداً خشونتآمیز شکل گرفت؛ تا حدی که بازیکنان استودیانتس به تکلهای خشن و گاز گرفتن روی آوردند و توانستند دو بر یک پیروز شوند. در پی این خشونتها نستور کومبین، بازیکن آرژانتینی میلان شدیداً مصدوم و دچار خونریزی شد. پس از بازی، نستور کومبین به دلیل فرار از خدمت سربازی در آرژانتین، بازداشت شد اما بازیکنان استودیانتس هم با جرائمی سنگین روبهرو شدند. خشونت این مسابقه، در دل اروپاییها برای شرکت در جام بین قارهای سالهای آینده، تردید انداخت.
اگرچه میلان در مجموع 4-2 پیروز شد و برای اولین بار در این بازیها به قهرمانی رسید.
جام بین قارهای 1970 | استودیانتس 2-3 فاینورد؛ اولین تاریخسازی هلندیها
در سالهای آغازین شکوفایی هلندیها در بالاترین سطح فوتبال اروپا، فاینورد با غلبه دو بر یک مقابل سلتیک در وقتهای اضافه به اولین تیم هلندی قهرمان اروپا تبدیل شد. در آن سال نیز بازهم استودیانتس با پیروزی مقابل ناسیونال اروگوئه قهرمان رقابتهای کوپا لیبرتادورس شد تا برای سومین بار متوالی، فاتح قاره آمریکای جنوبی شود.
در بازی رفت به میزبانی استودیانتس، تیم آرژانتینی هر دو بار از حریف اروپایی پیش افتاد که گل اول آنها را خوان رامون ورون، پدر خوان سباستین ورون به ثمر رساند اما فاینورد جبران کرد و بازی با تساوی 2-2 پایان یافت. در بازی برگشت به میزبانی استادیوم دِ کویپ، فاینورد با تک گل یوپ فن دایل، پیروز شد و در مجموع با حساب 3-2، قهرمان جام بین قارهای لقب گرفت.
جام بین قارهای 1971 | پاناتینایکوس 2-3 ناسیونال؛ شاید آژاکس قهرمان میشد!
در جام باشگاههای اروپا 1971، آژاکس با سرمربیگری رینوس میشل افسانهای مقابل پاناتینایکوس تحت هدایت فرانس پوشکاشِ بزرگ به پیروزی دو بر صفر رسید تا تیمِ شهر آمستردام به دومین هلندی قهرمان اروپا بدل شود. در ترکیب آژاکس، بزرگانی چون یوهان نیسکنس، یوهان کرویف، پیت کایزر و شاک سوارت و آری هان دیده میشدند.
در آمریکای جنوبی هم استودیانتس برای چهارمین بار پیاپی به فینال کوپا لیبرتادورس رسید اما ناسیونال اروگوئه انتقام شکست سال قبل را گرفت و با قطع نوار قهرمانیهای تیم آرژانتینی، راهی جام بین قارهای شد.
اگرچه آژاکس بهدلیل ترس از خشونتهای احتمالی در مواجهه با نماینده آمریکای جنوبی و طولانی بودن مسافت، از حضور در جام بین قارهای انصراف داد و پاناتینایکوس یونان بهعنوان نایبقهرمان اروپا، جانشین آژاکس بهعنوان حریف ناسیونال شد. پاناتینایکوس در بازی رفت به میزبانی پیرئوس، نتوانست پیروز شود و به تساوی 1-1 تن داد تا ناسیونال با پیروزی 2-1 در مونته ویدئو، برای اولین بار جام بین قارهای را بالای سر ببرد. لوئیس آرتیمه، مهاجم ناسیونال با زدن سه گل در دو بازی، ستاره این مسابقات بود.
